|
Prochoice-activisten hoeven sinds de jaren tachtig hooguit af en toe de straat op om te betogen voor het recht op abortus in verre buitenlanden. Maar nu is het recht om baas in eigen buik te zijn hard op weg opnieuw een politiek issue te worden. Zo wordt in het nieuwe coalitieakkoord gesproken over 'de rechtsbescherming waarop ongeboren menselijk leven aanspraak heeft'. Het kabinet belooft met een reeks maatregelen te komen, gericht op het bieden van alternatieven voor abortus. 'Gedacht kan worden aan verruiming van adoptiemogelijkheden, hulpverlening en begeleiding, en ondersteuning van initiatieven gericht op opvang van ongewenst zwangere tieners.' Gevreesd moet worden voor nog meer subsidie voor christelijke clubs als de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind (VBOK), een hulpverleningsorganisatie die fel tegen abortus is. Daarvoor krijgt zij nu al jaarlijks 243.000 euro van de rijksoverheid. De eerste wettelijke inperking van het recht op abortus onder het nieuwe kabinet is inmiddels een feit. Een meerderheid van de Tweede Kamer, van de SGP en Wilders' PVV tot de SP, stemde in met het voorstel om zwangere vrouwen ook bij een overtijdbehandeling (tot zestien dagen na het uitblijven van de menstruatie) een verplichte bedenktijd van vijf dagen op te leggen. Veel vrouwen ervaren die bedenktijd als betuttelend. Alsof je op het moment dat je om een abortus vraagt daar niet zelf al heel goed over nagedacht hebt. Voor verdere uitbreiding van die omstreden bedenktijd naar de eerste fase van de zwangerschap bestaat volgens gynaecologen bovendien geen enkele medische reden. Sterker nog, hierdoor moeten naar schatting jaarlijks tienduizend vrouwen méér een risicovollere zwangerschapsafbreking ondergaan, zo stelt de actiegroep Wij Vrouwen Eisen. Het gaat hier niet om een a-politieke, technische maatregel, bedoeld om een zorgvuldige keuze te waarborgen. Het is de eerste in een reeks van maatregelen. Het kabinet stelt in het coalitieakkoord onderzoeken in het vooruitzicht naar de huidige abortuspraktijk en de psychosociale gevolgen van abortus. De bedoeling moge duidelijk zijn: dit moet de conservatieve tegenstanders nieuwe munitie verschaffen om verder te knabbelen aan het recht op abortus. Wie gaat er pleiten voor een onderzoek naar de psychosociale gevolgen van adoptie, of beter nog, van het illegaal maken van abortus? |
