In de afgelopen paar jaren zijn de pretenties van de VS in de zogenaamde war on terror keer op keer als leugens ontmaskerd. Door te vertrouwen op de misdadige bendes van de Noordelijke Alliantie hebben de VS een farce gemaakt van waarden als democratie, mensenrechten, vrouwenrechten et cetera en hebben zij onze natie, die al gebukt gaat onder verdriet, ten schande gemaakt. De VS hebben een regering opgezet welke bestaat uit de verantwoordelijken voor bloedbaden in Pul-e-Charkhi, Dasht-e-Chamtala, Kapisa, Karala, Dasht-e-Lieli, de dood van 65.000 inwoners van Kabul en tientallen massagraven verspreid over het land. En nu proberen de VS beruchte moordenaars als Mullah Omar en Gulbuddin Hekmatyar bij de regering te betrekken; een nieuw staaltje van hypocrisie.

Het opnieuw aan de macht brengen van de Noordelijke Alliantie zette een streep door de dromen van vrijheid en voorspoed van ons volk en was het bewijs dat de regering Bush er helemaal niet op uit is terrorisme te verslaan of het Afghaanse toekomst een gelukkige toekomst te geven. De regering Bush speelt kat en muis spel met de Taliban en doet alsof een supermacht niet in staat is om een kleine, gemarginaliseerde groep die in de Middeleeuwen is blijven hangen te verslaan. Een groep die bovendien haar eigen creatie is.

In de afgelopen jaren heeft ons volk aan den lijve ondervonden dat de VS geenszins van plan is om de Taliban en Al Qaida te verslaan: zonder hen zouden de Amerikanen geen excuus meer hebben om in Afghanistan te blijven en de eigen economische, politieke en strategische belangen in de regio na te streven.

Na zo'n zeven jaar is er nog steeds geen sprake van vrede, mensenrechten, democratie of wederopbouw in Afghanistan. In tegendeel! Elke dag neemt het lijden van ons volk. Onze mensen, inclusief kinderen , worden het slachtoffer van onderlinge gevechten tussen jihadi's – het Baghlan incident – de ongerichte bomaanslagen van de Taliban en de bombardementen van de VS en NAVO. De bloedzuigers van de Noordelijke Alliantie, deel van de regering Karzai en in het bezit van talrijke sleutelposities, zijn nog steeds het grootste obstakel voor vrede en democratie in Afghanistan. Dat deze mafia-bendes over tientallen illegale private 'beveiligingsbedrijven' beschikken zegt genoeg over hun kwade intenties en het gevaar dat zij vormen.

Schendingen van mensenrechten, misdaad en corruptie hebben een nieuwe piek bereikt en zijn zo uit de hand gelopen dat Karzai ministers en sommige parlementsleden vriendelijk moest verzoeken 'enige maat te houden'! Beschuldigingen dat vrouwen werden verkracht in de gevangenissen waren zo wijd verspreid dat zelfs een vrouwelijke parlementariër die normaliter bondgenoot is van de krijgsheren ze serieus moest nemen.

In de vroege jaren negentig konden criminelen als Rabbani, Khalili, Massoud, Sayyaf, Fahim en Ismael 'leiders' worden met de hulp van de Pakistaanse geheime dienst ISI en hun Iraanse collega's van de VEVAK. Generaal Hamid Gul van de ISI was als een vader voor hen en daarom verzochten zij hem om hun legeraanvoerder te worden. Tegenwoordig bedienen zij zich van anti-Pakistaanse slogans om hun corruptie en misdaden te verhullen. Ze gaan zelfs nog verder en mishandelen Pakistani's. Maar nooit spreken zij over de misdaad van de Pakistaanse overheid toen deze fundamentalistische bendes hielp aan de macht te komen in ons land. En nog belangrijker, nooit spreken zij over hoe het Iraanse regime, via zijn zetbazen in de media en culturele veld, zich in Afghanistan mengt en manipuleert. Pro-Iraanse intellectuelen zijn net zo zeer verraders van democratie en mensenrechten als degene die, vanuit een reactionair en etnocentrisch oogpunt, het barbarisme en de terreur van de Taliban een 'gewapend nationaal verzet noemen'.

De Revolutionaire Associatie van de Vrouwen van Afghanistan (RAWA) heeft al verschillende malen verklaard dat zolang de wetgevende, administratieve en juridische takken van de regering beheerst worden door drugsbaronnen, krijgsheren en hun Talibi, Gulbudini, Parchami en Khalqi handlangers, ze niks positiefs voor ons volk zullen zijn. Deze overheidsinstanties zijn niks anders dan middelen van de drugshandelende en plunderende bendes om nog rijker te maken.

Als de Amerikaanse regering Karzai vervangt door een nieuwe marionet zou dit, ook als deze nieuwe president niet uit criminele kringen komt, slechts bedrog zijn, een poging om de verantwoordelijkheid voor de huidige tragedie op de schouders van een enkeling te leggen. Zo'n manoeuvre zal geen nut hebben voor onze natie. Slechts een president die steunt op het volk, aan de macht gekomen door eerlijke verkiezingen, vrij van bemoeienis van de fundamentalisten, zou geschikt zijn.

In plaats van terroristen als Al-Qaeda, Taliban en Gulbuddini te verslaan en de Noordelijke Alliantie te ontwapenen zaaien de buitenlandse troepen verwarring. Wij zijn er van overtuigd dat als de buitenlandse troepen Afghanistan verlaten onze mensen niet in een vacuüm zullen vallen. In tegendeel, zij zullen meer vrij zijn om hun grote problemen te boven te komen. Als de buitenlandse troepen Afghanistan verlaten zullen de Noordelijke Alliantie en de Taliban hun 'nationale' masker verliezen en zal ons volk de strijd aan binden met deze terroristische vijanden. Niet de VS, noch enige andere macht, wil het Afghaanse volk bevrijden van de fundamentalisten. De Afghanen kunnen zelf hun vrijheid verwerven. De ene vijand gebruiken om de andere te verslaan is een fout die er alleen maar toe heeft geleid dat de handen van de Noordelijke Alliantie en hun meesters nog nauwer om de nek van ons volk gewikkeld zijn.

Met het publiceren van het boek 'Enkele documenten over de bloedige en verraderlijke Jihadi jaren' heeft RAWA een nieuwe, kleine stap genomen om de oorlogsmisdadigers van de laatste drie decennia te ontmaskeren en voor het gerecht te brengen. Maar we zullen het niet hierbij laten. We laten ons niet intimideren door eindeloze dreigementen van terroristen in het parlement en de regering. Ondanks de apathie en zwakke houding die intellectuelen in dit geval laten zien zijn we er van overtuigd dat we met de hulp van mensen en organisaties, in Afghanistan en daarbuiten, die werkelijk voorstander zijn van gerechtigheid er in zullen slagen de misdadigers voor de rechtbank te brengen. Dan zouden wij voor miljarden aan nationale tegoeden van hen terug kunnen nemen. Alleen dan zal de wens naar gerechtigheid en democratie van ons zo geplaagde volk in vervulling gaan.

Website RAWA