Het argument daarvoor was dat je in Peking met weinig geld veel meer kan kopen dan in Amsterdam, omdat de Chinese prijzen lager zijn. Maar zo goedkoop blijkt het land niet meer. Daardoor schatten ze in Washington het BBP van China opeens 40 procent lager in: 5.333 miljard dollar in 2005 in plaats van 8.819 miljard.

Een klein rekenfoutje, met grote gevolgen. Bijvoorbeeld voor de Nederlandse minister voor Ontwikkelingssamenwerking Koenders (PvdA). Hij maakt zich sterk om de Millenniumdoelen te halen en de wereldwijde armoede in 2015 sterk te verminderen. Hoewel dat al moeilijk leek, hield de Nederlandse regering vol dat marktwerking het mogelijk maakt. Maar op basis van de nieuwe cijfers zijn er in China ten opzichte van 1990 ineens niet 100 miljoen minder mensen die van maximaal één dollar per dag moeten rondkomen, maar 100 miljoen méér. Ook de cijfers voor India blijken niet te deugen. Volgens de Wereldbank leven ‘slechts’ 300 miljoen Indiërs van minder dan één dollar per dag. Een instituut van de Indiase overheid komt tot andere conclusies. Maar liefst 836 miljoen Indiërs moeten dagelijks rondkomen van minder dan een halve dollar!

De Wereldbank heeft eerder al toegegeven dat er 100 miljoen meer ‘absoluut armen’ zijn in Afrika en Latijns-Amerika dan in 1990. Het idee dat je met neoliberale programma’s de armoede kunt aanpakken zou dus volstrekt ongeloofwaardig zijn - als de nieuwe cijfers van de Wereldbank iets meer in de publiciteit kwamen...