|
En dan wordt Sarah Palin belachelijk gemaakt om haar absurde retoriek! Het werd nog erger in Ghana waar Obama de gelegenheid te baat nam om heel Afrika de les te lezen over het juiste politieke en morele pad naar een betere toekomst. ‘De toekomst van Afrika ligt in de handen van Afrikanen’ zei hij in Accra. Voor iemand met enige scholing, laat staan kennis van Afrika, is dat net zo’n miskleun als niet weten dat Afrika een continent is. De toekomst van Afrika ligt voor een groot deel in de handen van de Wereldbank en het IMF, van mijnbouw en energie-conglomeraten. En natuurlijk van het Amerikaanse Congres dat bijvoorbeeld met subsidies voor binnenlandse landbouwbedrijven de katoenproducerende economieën van Burkina Faso, Benin, Mali en Tsjaad kapot maakt. Waren het soms Afrikanen die Zambia in de late jaren negentig dwongen 257 van de 280 publieke bedrijven te privatiseren? Internationale financiële instituten waaronder de Wereldbank en het IMF maakten privatisering tot een voorwaarde voor hulp. Bijna 10.000 mensen verloren hun baan en Zambia raakte ontwricht als gevolg van de privatiseringsgolf. Met meer efficiënt bestuur zou Afrika volgens Obama kunnen profiteren van een ‘rijkdom aan grondstoffen’. Afrika is inderdaad rijk aan grondstoffen, bijvoorbeeld koltan. Dit wordt onder andere gebruikt bij het maken van mobieltjes en 80 procent van de wereldvoorraad ligt in de Democratische Republiek Congo. Aan de wedloop om het mineraal nemen onder andere de Amerikaanse Cabot Corporation en OM Group en het Duitse H.C. Starck deel. Huurlingen worden betaald om toezicht te houden op de mijnbouw en presidenten en ministers worden omgekocht terwijl duizenden gewone mensen vermoord worden. ‘Geen enkel bedrijf’, zo vertelde Obama Afrikanen, ‘wil investeren in een land waar de regering 20 procent in eigen zak steekt of de havenautoriteiten corrupt zijn. Niemand wil ergens leven waar de rechtsstaat moet wijken voor geweld of smeergeld.’ Helemaal fout; de omgeving die grote Amerikaanse en internationale bedrijven als Exxon, Shell-BP en de mijnbouwbedrijven zich juist wensen is één waarin de overheid zich met 20 procent laat afkopen en de concerns in ruil daarvoor de vrije hand geeft. Corrupte officials nemen smeergelden in ontvangst en leveren een alibi aan bedrijven zodat deze niet vervolgd worden. Het laatste dat deze concerns willen is een rechtsstaat of democratie in enige werkelijke zin van het woord. Ondanks zijn eindeloze lippendienst aan helderheid en het dragen van ‘verantwoordelijkheid’ vermijdt Obama het angstvallig om verantwoording af te leggen voor de daden van Amerikaanse bedrijven, internationale instituten onder Amerikaanse controle of operaties van het Amerikaanse leger. (Dit artikel is een ingekorte versie van een column van Alexander Cockburn in The Nation) |
