Honderdduizenden arbeiders in verschillende sectoren over heel Turkije zijn op 4 februari 2010 ‘niet naar het werk gegaan’. Daarmee hebben zij positief gevolg gegeven aan de oproep van de gezamenlijke vakcentrales om de rechtvaardige strijd van de Tekel-arbeiders kracht bij te zetten. Dit deden zij uit solidariteit met de Tekel-arbeiders die al sinds 55 dagen strijden voor werkgarantie, vaste arbeidsovereenkomsten, behoud van loon en andere arbeidsvoorwaarden, sociale rechten en verworvenheden. De landelijke solidariteitsstaking is ook uitgeroepen om premier Erdoğan, zijn regering en de Hoge Raad voor Privatisering nog eens goed duidelijk te maken dat zij onmiddellijk de eisen van de Tekel-arbeiders moeten accepteren en die geheel moeten honoreren.

De landelijke solidariteitsstaking die binnen een betrekkelijk korte tijd georganiseerd moest worden is succesvol verlopen. In grote, middelgrote en kleine steden over het hele land zijn arbeiders en werkers niet gaan werken en zijn zij massaal de straten opgegaan. Met name in hoofdstad Ankara en in Istanboel was de opkomst geweldig hoog. In Izmir lag het leven stil. Daar hebben naast andere arbeiders ook de mensen die werkzaam zijn in het openbaar vervoer niet gewerkt. In Adana en Mersin hebben duizenden arbeiders gebruik gemaakt van hun recht om niet te werken. Zij zijn bovendien gaan demonstreren om hun solidariteit met hun strijdende Tekel-collega’s te laten zien. Ook verschillende beroepsorganisaties, de organisatie van kleine tabakverbouwers en talloze organisaties van jongeren, studenten, vrouwen, gepensioneerden en andere groeperingen hebben zich achter de Tekel-arbeiders geschaard en namen die deel aan de acties en demonstraties van stakende arbeiders.

Na afloop van de landelijke solidariteitsstaking verklaarde premier Erdoğan dat de staking illegaal en onrechtvaardig zou zijn. Volgens hem was het een zinloze staking waarmee niets bereikt zou zijn. Hij gaf te kennen dat hij nog steeds niet van plan is zijn positie ten aanzien van de Tekel-arbeiders en hun eisen te veranderen. Hij herhaalde zijn beledigingen aan het adres van de Tekel-arbeiders, de arbeiders die uit solidariteit hebben gestaakt en de mensen die de staking hebben gesteund. Hij verklaarde dat de Tekel-arbeiders gebruikt zouden zijn en dat de staking niet zo zeer om economische maar meer om ideologische en politieke redenen uitgeroepen zou zijn. In dit kader kreeg de vakbeweging er ook het nodige van langs. De vakbeweging zou de mensen misleiden en hen tot onverantwoorde acties oproepen.

De houding en uitspraken van Erdoğan heeft de woede van de Tekel-arbeiders en die van de mensen die aan de eendaagse algemene staking hebben meegedaan vergroot. Ook de relatief streng gelovige arbeiders en arbeidsters die tot voor kort de ‘AKP’ (partij van Erdoğan) aanhingen voelen zich hoe langer hoe meer beledigd en teleurgesteld. Een snel groeiend aantal onder hen verklaart openlijk afstand te doen van deze ‘huichelachtige’ partij en haar ‘satanische’ leider Erdoğan. Een gelovige Tekel-arbeidster merkte tijdens een interview op dat zij in haar hele leven nog nooit zo’n ‘meesterlijke demagoog’ als Erdoğan heeft gezien of meegemaakt. Verder merkte zij op dat zij in 2007 op hem had gestemd omdat zij dacht dat hij een oprechte moslim zou zijn. “Maar een oprechte mens doet andere mensen geen kwaad en berooft hij hen ook zeer zeker niet van hun rechten!”

Als antwoord op de houding van Erdoğan zijn gisteren 147 Tekel-arbeiders overgegaan tot ‘hongerstaking voor onbepaalde tijd’. Naar verwachting zal dit aantal gedurende de komende dagen verder oplopen. De Tekel-arbeiders (inclusief de 147 hongerstakers) blijven onverminderd en vastberadener dan ooit hun strijd voortzetten

Op 5 februari, de dag na de algemene solidariteitsstaking, kwamen de leiders van de vakcentrales bijeen om zich te beraden over hun verdere stappen in de komende tijd. In een daarop volgende persconferentie gisteravond heeft voorzitter Mustafa Kumlu van de confederatie TÜRK-İŞ, namens de gezamenlijke vakcentrales verklaard, dat de vakcentrales een afspraak voor nieuw overleg zullen eisen van premier Erdoğan én president Gül. (De benadering van president Gül is enigszins opmerkelijk gezien het feit dat hij tot nu toe niet in beeld was in het conflict tussen AKP-regering en Tekel-arbeiders.) Ondertussen zullen de juristen van de vakcentrales zich opnieuw over de kwestie buigen. Daarnaast zullen de vakcentrales zich inspannen om in samenwerking met de internationale vakorganisaties (ITUC, ETUC en eventueel andere) de solidariteit op te voeren. Ten slotte zullen de leiders van de gezamenlijke vakcentrales op 12 februari 2010 wederom bij elkaar komen.

Dat 12 februari 2010 een belangrijke datum is, staat nu al vast. “Als wij dan zullen constateren dat de opstelling van Erdoğan en de zijnen ten aanzien van de eisen van de Tekel-arbeiders nog steeds onveranderd is, dan zullen wij vastbesloten zijn om een veel breder en effectiever actie te realiseren!” (Zo sprak Mustafa Kumlu van TÜRK-İŞ namens de gezamenlijke vakcentrales tijdens de persconferentie van gisteravond.)

Ondertussen zullen de Tekel-arbeiders hun strijd op de straten en pleinen van de koude hoofdstad Ankara verder voortzetten. Internationale steun, sympathie en solidariteit zijn daarom noodzakelijker en belangrijker dan voorheen, ook vanuit Nederland!

Kijk voor meer informatie op de website van Doorbraak.