De internationale verontwaardiging over de oorlogshandelingen van het Israëlische leger tegen de vrijheidsvloot strekt zich uit tot in de rangen van traditionele bondgenoten van Israël. De militaire censuur heeft niet kunnen verhinderen dat via internet beelden de ronde deden van commando's die, gewapend met automatische wapens, in internationale wateren een humanitair konvooi met 10.000 ton hulpgoederen voor de bevolking van Gaza, aanvallen. Negen doden of twintig? Het aantal doet er niet toe, een is er al te veel.

Wij betuigen ons respect aan de gedode vrijheidsactivisten die op lafhartig wijze vermoord werden omdat zij opkwamen voor de Palestijnen in het getto van Gaza. Net zoals miljoenen mensen over de hele wereld spraken zij zich uit tegen de onmenselijke blokkade die Israël rond Gaza gelegd heeft. En om het doorbreken van die blokkade te voorkomen heeft de Israëlische staat eens te meer zijn ware gezicht laten zien.

Het bloedvergieten aan de boord van de boten van de vrijheidsvloot is een nieuwe toevoeging aan de lange lijst van misdaden begaan door de 'enige democratie in het Midden-Oosten'. Het gaat hier niet om een 'ongeluk' of een 'miskleun'. Israёl heeft gehandeld zoals het ook altijd doet in zijn koloniale oorlog tegen de Palestijnse bevolking: het ontkennen van rechten, geweld, moord. En sinds enkele dagen gebruiken supporters van Israёl de gebruikelijke propagandamiddelen: leugens, bagatellisering...

Laten we ons niet in de luren leggen door de propaganda van de hypocrieten die nu tekeer gaan tegen deze bloedige aanval terwijl zij jarenlang hun mond hielden over de blokkade van Gaza. De westerse mogendheden en Arabische dictaturen maken mooie sier met het veroordelen van de operatie van de Israëlische commando's - maar ze steunen passief of actief de blokkade van de Gazastrook. De meerderheid van de lidstaten van de Europese Unie ontbood de Israëlische ambassadeur, maar waarom hebben ze daar zo lang mee gewacht? En waarom hebben dezelfde landen enkele weken geleden unaniem voor de toetreding van Israёl in de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling gestemd?

Sinds meer dan zestig jaar valt Israёl de rechten en de levens van de Palestijnen aan. Moordpartijen, uitzetting, diefstal van land, kolonisatie, onderdrukking van elke vorm van verzet... Gedurende meer dan zes decennia heeft de zionistische staat met alle middelen geprobeerd de Palestijnen te verdrijven – slechts een enkele maal veroordeelden leiders van de grote mogendheden het Israëlische optreden. De westerse mogendheden beschouwen Israёl als een belangrijke bondgenoot in een regio van groot geostrategisch en economisch belang. De Palestijnen worden geofferd op het altaar van deze belangen.

Maar de Palestijnen geven tot op de dag van vandaag niet op en blijven strijden voor hun rechten, met een volharding en waardigheid die bewondering oproept. En ondanks de propaganda en het verwerpelijke verwijt van antisemitisme houdt de internationale solidariteit met de Palestijnen aan: tijdens het bloedvergieten in Gaza in 2008-2009, de campagne voor sancties en boycot tegen Israёl en nu in de laatste dagen na de doden op de vrijheidsvloot. Deze tragische gebeurtenissen zijn een gelegenheid om de solidariteit met Palestina te versterken en te eisen dat er een einde komt aan de straffeloosheid van de Israëlische staat.

We moeten de druk opvoeren om eindelijk een einde te maken aan de tragedie. Zonder internationale bondgenoten is Israёl nergens. Er is noodzaak aan een langdurige, massale campagne. De Israëlische staat moet, zoals de BDS campagne oproept, het voorwerp worden van 'Boycot, Disinvestment en Sancties'. De blokkade van Gaza moet onmiddellijk opgeheven worden, de militaire en civiele bezetting van de Palestijnse gebieden moet eindigen en de nationale rechten van de Palestijnen moeten erkend worden.