De nationale veiligheidsstrategie van Trump, die openlijk supremacistisch, kolonialistisch en racistisch-vreemdelingenhatend is, bevat nieuwe en geherformuleerde dreigingen. Het is imperialisme in oude stijl, aangepast aan de huidige uitdagingen voor de hegemonie van de VS.

Degenen die de internationale situatie volgen, zijn niet verrast door het document dat op 5 december is gepubliceerd. De tweede regering-Trump bouwt immers voort op de ideeën die het Witte Huis bijna een jaar geleden uiteenzette, in een soort wereldwijde MAGA, bedoeld om de rol te heroveren die de Verenigde Staten net na de Tweede Wereldoorlog speelden. We kunnen ook niet aannemen dat alles wat hij zegt haalbaar is. Wat Trump wil, is één ding, wat hij zal krijgen, is iets anders. In ieder geval is het nuttig en essentieel om zijn doelstellingen te kennen in de strijd tegen het nieuwe extreemrechts en imperialisme.

Trump en de miljardairs die hem steunen, hebben de ongelijkheid tussen landen of de uitbuiting van anderen door de rijksten en machtigsten niet uitgevonden. Zijn voorgangers waren ook imperialisten. Nieuw is dat ze een radicale ommezwaai maken in de manier waarop ze de wereld zien en handelen – en dat ze dat ook duidelijk zeggen. Daarbij beschouwen ze de vorige versies van het document als zwak en ontoereikend. Het doel is een nieuw model van uitbuiting en onderdrukking op te leggen.

In het kader van die strategie vervangen economische belangen elke schijn van een verlangen om de 'democratie' over de hele wereld uit te breiden. Dat wordt expliciet gemaakt als het respect voor regimes die verschillen van het eigen regime (met uitzondering van die in Europa) verdedigt. Het bepaalt dat zijn technologische en energetische suprematie vereist dat alle transportroutes en toeleveringsketens worden vrijgemaakt. Militaire macht, ondersteund door AI en atoomtechnologie, zal worden ingezet om totale toegang tot fossiele en niet-fossiele hulpbronnen, evenals kritieke mineralen, te garanderen, ongeacht het betrokken grondgebied. De opwarming van de aarde is een schadelijke ideologie.

Het westelijk halfrond (dat wil zeggen, in wezen Amerika, inclusief Canada en alles ten zuiden van de Rio Grande, de grensrivier met Mexico) krijgt een prioriteit die het al decennia lang niet meer heeft gehad. Trumps uitleg van de Monroe-doctrine onthult dat de Verenigde Staten 'een halfrond willen waarvan de regeringen met ons samenwerken tegen narcoterroristen, kartels en andere multinationale criminele organisaties; we willen een halfrond dat vrij blijft van vijandige buitenlandse invasies of eigendom van belangrijke activa, en dat kritieke toeleveringsketens ondersteunt; en we willen onze voortdurende toegang tot belangrijke strategische locaties veiligstellen.' De soevereiniteit waarin ze geïnteresseerd zijn, is hun eigen soevereiniteit.

Het is de moeite waard om stil te staan bij het 'bezit van belangrijke activa'. In het lange hoofdstuk over hoe ze de opkomst van China zien en zullen aanpakken, wordt duidelijk dat het gaat om zakendoen met de Draak, maar dat er investeringen in de VS worden geëist, een herstel van het evenwicht in de handel en een einde aan de expansie van Chinese bedrijven in lage-inkomenslanden (Latijns-Amerika, Afrika en Zuidoost-Azië). Naast het waarborgen van de Amerikaanse hegemonie op het gebied van technologie en kritieke energie- en minerale hulpbronnen, stelt de tekst voor om Chinese hegemonie over de Zuid-Chinese Zee en de Straat van Taiwan te voorkomen. Om dat te bereiken, roept het op tot het bewapenen van Japan, Zuid-Korea en Australië, en tot het versterken van India als concurrent in de regio.

Wat het bondgenootschap met Europa betreft, zijn er provocerende diagnoses, zoals die van 'uitwissing van de beschaving' (als gevolg van immigratie en de 'zwakte' van regeringen) en de minachtende toon waarmee de Russische dreiging voor het continent wordt behandeld, die in de tekst wordt gebagatelliseerd. De strategie eist dat mondiale partners, maar in het bijzonder Europa, de veiligheidsuitgaven delen en bekritiseert het westelijke deel van het oude continent vanwege zijn vermeende aanvallen op de vrijheid van meningsuiting, met name met betrekking tot de 'patriottische partijen' waarvan het de opkomst toejuicht.

De strategie van Trump en zijn haviken luidt het einde in van het vorige tijdperk, zowel op het gebied van economische samenwerking als immigratie. Het geherformuleerde imperialisme laat geen arbeidsmigratie toe, waardoor niet-witte, niet-christelijke arbeiders de fundamentele vijanden van het nieuwe tijdperk worden. De strategie herformuleert de principes, doelstellingen en instrumenten die sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog door de Verenigde Staten en het kapitaal worden gebruikt. We worden nu al geconfronteerd met die gigantische verandering. Het is niet zeker dat Trump en de nieuwe mondiale extreemrechtse beweging hun doelstellingen zullen bereiken, aangezien hun acties nieuwe en sterke tegenstellingen doen ontstaan. Maar de strijd die is begonnen, zal zwaar worden.

Ana Cristina Carvalhaes, journaliste en federaal ambtenaar, is een van de oprichters van de PSOL en lid van de Braziliaanse afdeling van de Vierde Internationale. 

Foto: 15 december 2025. © Het Witte Huis.

Dit artikel stond op International Viewpoint. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.