 |
|
 |
| Gezocht: witte illegalen |
|
07-04-2008 |
|
|
Witte illegalen zijn arbeidsmigranten die voor 1992 naar Nederland zijn gekomen. Ze hebben een sofinummer en hebben jarenlang belasting betaald. Door de invoering van de Koppelingswet in juli 1998 werden ze plotseling volkomen illegaal gemaakt. In de jaren daarop hebben zo’n 3.000 witte illegalen via hongerstakingen en allerlei andere acties alsnog een verblijfsvergunning afgedwongen. Een flink aantal viel echter buiten de boot vanwege de soms zeer rigide toepassing van de legaliseringsregels. |
|
|
Tien jaar na de invoering van de Koppelingswet heeft een groep van zo’n 45 witte illegalen in Amsterdam de handen ineen geslagen om opnieuw de strijd aan te gaan voor verblijfsvergunningen. Alle groepsleden zijn voor 1992 in Nederland gearriveerd, de meesten ergens halverwege de jaren 80, anderen zelfs begin jaren 70.  De groep wil graag in contact komen met alle andere witte illegalen die nog in Nederland zijn. Dus: ben je zelf een witte illegaal, of ken je witte illegalen, vul dan het formulier van de groep in en stuur het op naar: Amsterdams Comité Witte Illegalen (ACWI)P/a De Fabel van de illegaalKoppenhinksteeg 22312HX LeidenOf: fax 071-5134907Voor meer informatie over de kwestie van de witte illegalen, zie: de speciale witte illegalen-pagina op de Fabel Website. |
|
|
|
|
|
Bijdrage van Zvezdan Lalicic op 09-04-2008:
1994 ben ik met mijn famillie naar nederland gekomen als een asiezoeker.2000 heb ik nederland verlaten,en zijn we om 2002 teruggekeerd.sindsdien hebben we eigen bedrijf,werken we en betallen we belasting.helaas we hebben tot de heden geen verblijfs vergunning gekregen.we kregen steeds afwijzing omdat we zijn niet in het bezit van mvv.kunt u ons helpen neemt u a.u.b dan contact met ons mee op 0641502474.met vriendelijke groeten famillie lalicic |
|
|
Bijdrage van Amsterdams comite' witte illegalen op 10-04-2008:
Legalisering van witte illegalen
Petitie Aan Tweede Kamerleden / De ministerie van vreemdelingenzaken en integratie
Beste lezer,
Opnieuw willen we de zaak van de witte illegalen onder de aandacht van de politiek brengen.
Omdat voor een grote groep nog steeds geen oplossing is gekomen dankzij de rigide uitvoering van twee opeenvolgende regelingen. Hierbij doen we een oproep om de oude vreemdelingen/ witte illegalen (opnieuw) te steunen door onderstaande petitie in te vullen,
te ondertekenen en te faxen naar 071-5134907. Of stuur een e-mailtje met daarin de petitietekst, je naam en de organisatie waarvoor je tekent aan s-lac-htoffer@hotmail.com of info@defabel.nl.
Graag voor 15-04- 2008, omdat de petitie waarschijnlijk op die dag zal worden aangeboden aan Tweede Kamer-leden en ministerie van vreemdelingenzaken en Integratie.
Omdat het een zeer dringende zaak betreft zouden wij het op prijs stellen als u de petitie motiveerd met een mening.
Bij voorbaat dank voor elke vorm van steun voor de witte illegalen Amsterdam.Met vriendelijke groeten,
Amsterdams Comite' witte illegalen ( ACWI)Petitie
Deze petitie bevat een oproep aan de Tweede Kamer-leden en aan ministerie van vreemdelingenzaken om een regeling ter legalisering van witte illegalen te steunen. Deze groep witte illegalen Amsterdam willen in actie gaan voor een generaalpardon en voor de legalisering van alle witte illgelagen in Nederland. Jarenlange pogingen van deze groep om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning mochten ondanks twee, voor witte illegalen bedoelde, regelingen niet baten.Een terugblik
De scherpe beoordeling van de aanvragen die werden gedaan op grond de zes-jaarsregeling uit 1995 zorgde er voor dat veel witte illegalen ondanks een lang verblijf in Nederland en ondanks dat ze jarenlang wit hadden gewerkt werden afgewezen. Invoering van de Koppelingswet op 1 juli 1998 bracht hen verder in de knel doordat zij werden afgesneden van tal van voorzieningen waarvoor zij, dankzij een schijnbaar legaal bestaan, wel rechten hadden opgebouwd. Hongerstakingen in november 1998 en maart 1999 leidden tot de erkenning dat de regeling uit 1995 'schuurde' en uiteindelijk tot het ontstaan van de Tijdelijke Regeling Witte Illegalen.. Maar helaas vond, ondanks alle inspanningen, o.a. van de Burgemeesterscommissie, deels een herhaling plaats.De Tijdelijke Regeling Witte Illegalen
De bedoeling van de regeling was een oplossing te creëren voor een groep schrijnende gevallen. Een aantal factoren in de (uitvoering van deze) regeling en de hantering van overige wet- en regelgeving werkten echter dusdanig uit dat een groot deel van de groep opnieuw niet gelegaliseerd werd.
Zonder een verdere weging van factoren vinkte de IND op de 8 toelatingscriteria af voor doorzending naar de Burgemeesterscommissie. Deze criteria houden overigens niet of nauwelijks verband met de mate van inburgering of schrijnendheid van de omstandigheden. Ook werd geen enkele waarde toegekend aan de zelfstandige belangen van ingeburgerde kinderen van witte illegalen. Dit is in strijd met art. 3 van het VN-Verdrag inzake de rechten van het Kind, waarin staat dat bij alle maatregelen waarbij kinderen betrokken zijn hun belang voorop dienen te staan.
Het doel van de Burgemeesterscommissie - het traceren van schrijnende gevallen waarin sprake is van vergaande inburgering - kon feitelijk niet worden gerealiseerd. Langdurig werkzame witte illegalen struikelden vroegtijdig bij de poort van de IND en kregen nooit de kans voor de Burgemeesterscommissie te verschijnen. Te meer klemt deze gang van zaken omdat de Burgemeesterscommissie in vrijwel alle wel voorgelegde zaken positief adviseerde, waarna een verblijfsstatus volgde.Een onvoldoende duidelijke toelichting door de Staatssecretaris, gecombineerd met een regeling die te weinig aanwijzingen gaf hoe aan de voorwaarden moest worden voldaan liet veel ruimte tot interpretatie. De indruk is daardoor gewekt dat de IND inconsequent en willekeurig te werk ging aan de hand van de voorwaarden. De bewijslast lag hierbij steeds zwaar bij de aanvrager, terwijl er geen sprake was van enig voordeel van de twijfel. Bij verschillende criteria ontstonden hierdoor problemen en vielen aanvragers buiten de boot. Zo werd niet steeds hetzelfde omgesprongen met aangedragen bewijsmateriaal waaruit moest blijken dat iemand in Nederland verbleef. Ook oordeelde rechters niet steeds hetzelfde over de aanwezigheid van gegevens en papieren. Oordeelde de ene rechter dat ingeleverd bewijstukken en papieren niet relevant waren voor de procedure, waarna een verblijfsvergunning werd toegewezen in een ander geval volgde een afwijzing vanwege valse papieren.
IND liet op belangrijke punten na gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheid bij de beoordeling, terwijl art. 4:84 Awb de Staatssecretaris verplicht om, in individuele gevallen die daartoe aanleiding geven, de resttoets toe te passen. Ook uit juridische procedures kan worden afgelezen dat de IND deze bevoegdheid niet gebruikte. Zij nam het standpunt in dat de regeling reeds een vertaling is van de discretionaire bevoegdheid en dat er geen ruimte is witte illegalen die aan één of meer voorwaarden niet voldoen door te sturen naar de Burgemeesterscommissie. Ook in de rechtsspraak blijkt in grote lijnen dat er slechts in zeer uitzonderlijke gevallen, en zeker niet consequent, werd ingegrepen in zaken waarin aan één of meer voorwaarden van de TRWI niet werd voldaan, maar andere omstandigheden een rol speelden.
De rigide uitvoering van beide regelingen en de willekeur in de uitvoering van de TRWI zorgde ervoor dat een groot deel van de mensen waarvoor beide regelingen bedoeld waren, die al vele jaren hier wonen (vaak meer dan 10 jaar) en jarenlang wit hebben gewerkt, nog steeds niet gelegaliseerd zijn. Hoewel in omstandigheden en achtergronden gelijk volgde voor sommigen een verblijfsvergunning, maar voor een flink deel van de groep werd het (semi)illegale bestaan opnieuw voortgezet. De overheid heeft daarmee steeds de suggestie gewekt het probleem op te lossen terwijl de praktijk door de wijze van uitvoeren opnieuw een hard gelag betekende voor veel witte illegalen.Oproep
Witte illegalen hebben zich nooit neergelegd bij hun situatie en zijn altijd blijven ageren tegen de willekeur die bij de uitvoering van de Tijdelijke Regeling Witte Illegalen tentoon werd gespreid. De stelselmatige weigering van de politiek om te erkennen dat twee regelingen geen fatsoenlijke oplossing hebben geboden heeft een groep witte illegalen opnieuw doen besluiten in actie te gaan om op die manier hun zaak opnieuw onder de aandacht te brengen.De navolgende organisaties doen een dringend beroep op u om voor de inmiddels lang hier verblijvende witte illegalen te komen tot een legaliseringsregeling.
Ondertekend door:....................................................
Organisatie:...............................................................
Persoon:....................................................................
Telefoon:..................................................................
Emailadres:..............................................................
Handtekening:.........................................................
Amsterdams Comite' witte illegalen
Postadres:
Stichting de Fabel van de illegaal
Koppenhinksteeg 2
2312 HX Leiden
Tel: 071-5127619
Fax: 071-5134907
Mail: info@defabel.nl
www.defabel.nl
|
|
|
Bijdrage van Amsterdams comite' witte illegalen op 17-04-2008:
Een groepje mannen op leeftijd zit zichtbaar vermoeid bijeen in een keldertje in de Pijp. Het is er koud en de stoelen zijn hard, maar ze zijn even van de straat. Na jarenlang hard werken verstrijken hun dagen nu met zwerven door de Amsterdamse straten. Het zijn de zogeheten witte illegalen.
Witte illegalen kwamen vanaf de zestiger jaren tot 1992 naar Nederland. Ze kregen geen verblijfsvergunning maar wel een sofinummer en werkten veelal in horeca en landbouw. Voor invoering van de koppelingswet was het makkelijk om in Nederland te verblijven zonder vergunning. Werken, wonen en verzekeren kon prima. De laatste jaren – sinds de fanatiekere controle vanuit de overheid – wordt dit moeilijker. Veel migranten verliezen huis en baan en verdwijnen in de illegaliteit.
Zes jaar werkte Abdel in de keuken van een eetcafé, waarvan hij de naam liever niet noemt. Hij deed zijn werk naar behoren. In oktober 2007 ontdekte de boekhouder dat Abdel wel een sofinummer had, maar geen verblijfsvergunning. Hij werd op staande voet ontslagen.
Abdel heeft een vriendelijke uitstraling, hij glimlacht vermoeid terwijl hij begint aan zijn levensverhaal: Abdel kwam begin jaren negentig naar Nederland. Hij vluchtte vanuit het Rifgebergte in Marokko naar Spanje, en van daaruit naar Nederland. Wat hij zocht? Een beter leven. ,,Mijn vader overleed al vroeg, het leven van mijn vier broers en ene zus was uitzichtloos. We leefden in extreme armoede. Dus ik vertrok, hopend op een beter leven.”
In Nederland bleek het leven niet zo makkelijk, gouden bergen bleven uit. Jarenlang werkte Abdel in verschillende Amsterdamse horecagelegenheden en betaalde belasting. Ook huurde hij een woning, maar hij had geen verblijfsvergunning. In 1996 werd hij opgepakt en uitgezet. Terug in Marokko schaamde hij zich rot tegenover zijn achtergebleven familie. Niets had hij bereikt in de jaren dat hij weg was, hij bracht geen geld, vrouw of mooie auto mee. In het dorp waar hij vandaan kwam kon hij niet meer aarden. Familie keek hem met de nek aan.
Hij vluchtte opnieuw naar Nederland. Door dit tijdelijke verblijf buiten Nederland kwam Abdel niet in aanmerking voor de Tijdelijke Regeling Witte Illegalen. Door deze regeling kreeg in 1999 een grote groep immigranten een verblijfsvergunning.
Het verhaal van Mohamed is vergelijkbaar. Ook hij vluchtte vanuit het Rifgebergte naar Nederland. Jarenlang stond hij in snackbars achter de balie, zijn benen zitten vol spataderen waardoor hij regelmatig pijn heeft. Hij dacht dat hij in 1999 geen kans maakte op een verblijfsvergunning, daarom maakte hij geen gebruik van de tijdelijke regeling. Zijn advocaat Jantoon de Jonge probeert sinds 2001 alsnog de felbegeerde vergunning te krijgen. Tot nu toe is dat nog niet gelukt: ,,Er zijn voldoende schrijnende omstandigheden om deze man een verblijfsvergunning te geven. In 2003 deed hij nog weken mee met die hongerstaking en hij heeft altijd hard gewerkt. Maar tot nu toe blijken het Gerechtshof en de IND onvermurwbaar,” aldus De Jonge.
Hoeveel witte illegalen er nog in Nederland zijn kan Eric Krebbers van De Fabel van de Illegaal, een belangenorganisatie uit Leiden, niet zeggen: ,,Wat nu overblijft is het restje van het restje. De afgelopen jaren kreeg een aantal witte illegalen een verblijfsvergunning, anderen trokken naar Spanje en Italië waar de regels rond immigranten soepeler zijn. De groep die er nu nog is, is vaak wat ouder, alleenstaand, ziekelijk en spreekt beperkt Nederlands. Maar ze hebben wel altijd keihard gewerkt voor onze samenleving.”
De mannen roken in stevig tempo het goedkoopste merk shag. Terwijl Abdel en Mohamed praten, staart de rest moedeloos voor zich uit. De twee vertellen hoe ze opnieuw een comité willen oprichten voor witte illegalen. De komende maanden gaan we er meer van horen, zeggen ze. Duidelijk omlijnd zijn de plannen nog niet.
Onverwacht haalt Ali – die tot nu toe niet sprak – een bijna vergane brief te voorschijn. Oude trillende werkershanden overhandigen de brief. Daarin staat dat hij kans op een verblijfvergunning had, maar door een fout van zijn advocaat de kans hierop verloor. In een keurige brief legt de advocaat uit wat er misging en dat Ali de schade op hem kan proberen te verhalen. De brief dateert van een jaar geleden, de migrant nam hierop geen actie. Waarom niet? Hij begreep weinig van de brief en heeft geen geld.
De hele jaren negentig werkte Ali voor het Okura-hotel. Dit bewijst hij door het tevoorschijn toveren van een vergeeld loonstrookje. Hij droeg keurige premies af. Nu hij op de pensioengerechtigde leeftijd is krijgt hij helemaal niets, hooguit een bordje eten en een slaapplaats bij het Leger des Heils
Dorèndel Overmars
Meer informatie: www.defabel.nl
Amsterdams Stadsblad, Diemer Courant woensdag, 20 februa
|
|
|
Bijdrage van B.ETTAIK op 26-04-2008:
Een heel goeie artikel, ik ben ook zelf een witte illegaal, ik ben in Nederland gekomen in 2001.Uit deze artikel krijg ik een beetje hoop aangezien dat ik een verward leven heb,vanaf 2003 begon ik met verschillend ziekten te raken, als eerste een paniek stoorenis met heftig depressiviteit waaraan moet ik mandelijk naar GGZ verschijnen voor behandeling omdat ik niet meer zelf mijn leven kan leiden, maar het blijkt dat mijn ellende niet hier stopt, in 2006 werd ik ook diabeticus geworden gepaard met een hoog bloeddruk..graag wil ik op de hoogte blijven van nadere ontwikkeling van de zaak, daarboven is mijn e mail adres vermeld.Dank jullie wel. |
|
|
Bijdrage van B.ETTAIK op 26-04-2008:
Een heel goeie artikel, ik ben ook zelf een witte illegaal, ik ben in Nederland gekomen in 2001.Uit deze artikel krijg ik een beetje hoop aangezien dat ik een verward leven heb,vanaf 2003 begon ik met verschillend ziekten te raken, als eerste een paniek stoorenis met heftig depressiviteit waaraan moet ik mandelijk naar GGZ verschijnen voor behandeling omdat ik niet meer zelf mijn leven kan leiden, maar het blijkt dat mijn ellende niet hier stopt, in 2006 werd ik ook diabeticus geworden gepaard met een hoog bloeddruk..graag wil ik op de hoogte blijven van nadere ontwikkeling van de zaak, daarboven is mijn e mail adres vermeld.Dank jullie wel. |
|
|
Bijdrage van B.ETTAIK op 26-04-2008:
Een heel goeie artikel, ik ben ook zelf een witte illegaal, ik ben in Nederland gekomen in 2001.Uit deze artikel krijg ik een beetje hoop aangezien dat ik een verward leven heb,vanaf 2003 begon ik met verschillend ziekten te raken, als eerste een paniek stoorenis met heftig depressiviteit waaraan moet ik mandelijk naar GGZ verschijnen voor behandeling omdat ik niet meer zelf mijn leven kan leiden, maar het blijkt dat mijn ellende niet hier stopt, in 2006 werd ik ook diabeticus geworden gepaard met een hoog bloeddruk..graag wil ik op de hoogte blijven van nadere ontwikkeling van de zaak, daarboven is mijn e mail adres vermeld.Dank jullie wel. |
|
|
Bijdrage van B.ETTAIK op 04-05-2008:
Een heel goeie artikel, ik ben ook zelf een witte illegaal, ik ben in Nederland gekomen in 2001.Uit deze artikel krijg ik een beetje hoop aangezien dat ik een verward leven heb,vanaf 2003 begon ik met verschillend ziekten te raken, als eerste een paniek stoorenis met heftig depressiviteit waarvoor moet ik mandelijk naar GGZ verschijnen voor behandeling omdat ik niet meer zelf mijn leven kan leiden, maar het lijkt dat mijn ellende niet hier stopt, in 2006 werd ik ook diabeticus geworden gepaard met een hoog bloeddruk..graag wil ik op de hoogte blijven van nadere ontwikkeling van de zaak, daarboven is mijn e mail adres vermeld.Dank jullie wel |
|
|
Bijdrage van tarik op 09-05-2008:
dat is erg voor witte illigalen de zijn lang gewerkt in ned. hun zijn ook was witte gewerkt zelf als ander mensen.en ned. is toch democratiche land?als imand hij heeft de prime betald mensen de zijn langer dan 10 jaar witte gewerkt en nu zijn ziek geworden door probleem en lang wachten voor hun papieren waar moet gaan hun leven de mensen?????? en grotjes van t |
|
|
Bijdrage van sabir op 16-05-2008:
hoi wil ik iets vertel over mijn probleem ik be vanaf 1991 ben ik hier in ned ik heb 10 jaar geweerkt en 1 jaar in ziektwet en 1 jaar in wao vanaf 01 01 2004 de uwv hun zeg tegen me jij bent wel afgekort van 80% TOT 100 PROCENT maar als je geen verblijf. dan krijg geen uitkireng wat moet doen en waar moet ik heen is erg en probleem tun witte illigaal harde werken om 05 uur in in werk en de prime betalen was uwv hun ogen decht en nu ben ik ziek dan ik heb geen recht op uitkiring waarom ik heb toch 12 jaar ben ik en primies door betalen.grotjes van sabir |
|
|
|
|
|
De inhoud van reacties vallen niet onder verantwoordelijkheid van de Grenzeloos-redactie. Bijdrages van lezers met een sexistische of discriminerende inhoud
worden van de Grenzeloos site verwijderd. De schrijver (indien bereikbaar) van de reactie krijgt bericht van de
verwijdering.
|
|
|
|
[01-07-2008] 