Borderless

18 August 2019

Antisemitisme, soms stok om hond te slaan

Antisemitisme is even hatelijk, verfoeilijk en dom als elke vorm van racisme. Door de lange geschiedenis van pogroms en uitroeiingen wordt ze vaak de ‘harde kern van het racisme’ genoemd. Een racisme dat immers extra afschuw opwekt, zoals toen de Franse uiterst-rerchtse leider Jean-Marie Le Pen de nazi gaskamers afdeed als  'een detail van de geschiedenis'.

[leestijd 4 minuten] Volgens Franse statistieken is dat antisemitisme springlevend: een stijging van 74 % in 2018. Gele hesjes – gilets jaunes- worden ervan beticht de antisemitische toer op te gaan, terwijl de Britse Labourleider Jeremy Corbyn ook al een rabiate antisemiet zou zijn. Dit zijn vuige vormen van instrumentalisering. Het verwijt van antisemitisme wordt hier grof misbruikt om tegenstanders in diskrediet te brengen.

Gele Jodenhaat?

Al vanaf midden november suggereren Franse overheden en media dat de beweging van de gilets jaunes antisemitische trekken heeft. Uitgebreide enquêtes van sociologen, politologen en media over de deelnemers aan die beweging, vonden daar geen bewijzen voor. Natuurlijk, in een beweging die massaal en erg heterogeen is, vindt men erg uiteenlopende opinies, maar geen uitgesproken antisemitische of andere racistische strekkingen.

Filosoof en mediafiguur Alain Finkielkraut is door de gilets jaunes uitgescholden voor vuile jood etc, luidde het na de jongste mobilisatie in Parijs. Dat was voor veel media het zoveelste bewijs voor het antisemitisch karakter van de gele hesjes. Bij nader onderzoek blijkt het om één drager van een geel vestje te gaan die Finkielkraut inderdaad verbaal zwaar agresseerde. Er waren ook berichten dat bekend geel hesje Ingrid Lelavasseur antisemitische verwijten naar haar hoofd had gekregen. Uit beelden en geluid bleek daar niets van waar te zijn. Een ander gilet jaune werd van antisemitisme beschuldigd omdat hij vermeldde dat Macron vier jaar bij de bank Rothschild had gewerkt…

Marie L

Politiek Frankrijk staat nu op zijn kop. In Parijs nemen premier Edouard Philippe, 14 ministers en 9 staatssecretarissen deel aan een manifestatie.  President Macron bezoekt het monument voor de Shoah. Er wordt geroepen om een nieuwe wet om antisemitisme harder aan te pakken – waarom alleen antisemitisme en geen andere vormen van racisme die toch nog altijd veel frequenter zijn? Er worden speciale vergaderingen bijeen geroepen, net zoals gebeurde in 2005 na de agressie tegen Marie L.

Deze vrouw, Marie L, liet aan de tv en de wereld zien hoe enkele (gekleurde) jongeren een hakenkruis op haar buik hadden gekerfd. De verontwaardiging was erg groot. Ca suffit, (het is genoeg) luidde de commentaar van le Monde. De Nationale Assemblee kwam op een zondag op verzoek van president Jacques Chirac in spoedvergadering bijeen om deze schande te veroordelen.

Maar op maandag ging Marie L door de knieën, de inkervingen waren eigen werk, er waren helemaal geen jonge aanvallers. Toen schreef Le Monde een volle pagina zelfkritiek. “We hadden niet zo stellig moeten zijn”. Frankrijk heeft zich vergaloppeerd, zei Le Monde. Nee, reageerden lezers massaal, jullie hebben een zware fout gemaakt, niet het publiek dat in dit soort zaken geleerd heeft voorzichtig te zijn.

Emoties

Toen in maart vorig jaar de bejaarde joodse Mireille Kroll werd vermoord door twee buurjongens, laaiden de emoties ook zeer hoog op en organiseerde de CRIF, een organisatie van Franse joden, een manifestatie tegen antisemitisme. Want dit was ongetwijfeld een antisemitische moord, aldus CRIF, alhoewel dat verre van bewezen is.

Waarmee nog maar werd aangetoond dat politici noch journalisten zich mogen laten meeslepen door emoties, en zeker niet als er enige twijfel over de feiten kan zijn. En zeker nu in Franrkijk waar president Emmanuel Macron en zijn ploeg er alles aan doen om de gilets jaunes in discrediet te brengen.

Corbyn

De Britse Labourpartij verliest zeven parlementsleden op een cruciaal moment, in de aanloop tot de Brexit. De zeven geven als een van hun motieven ook het permanente antisemitisme van Corbyn op. Terwijl ze het in feite al jaren oneens zijn met zijn linkse standpunten. Dit is een rechtervleugel die antisemitisme misbruikt om Corbyn zwart te maken.

Corbyn is al zeer lang actief in solidariteitsbewegingen met de Palestijnen. En het is geen geheim dat met Corbyn als premier de relaties met Israël gespannen zouden zijn. Corbyn is door en door antizionist, en hier zien we de zoveelste poging antizionisten af te schilderen als antisemieten. Wat vooral bij antizionistische joden, zoals er veel zijn, zwaar aankomt.

Zionisten zoals de Israëlische premier Benjamin Netanyahu doen er alles aan om bij voorbeeld boycoacties van Israëlische producten te doen veroordelen als uitingen van antisemitisme. Het kan niet genoeg herhaald worden dat antizionisme in de verste verte niets te maken heeft met antisemitisme; het is er het tegendeel van, zeker nu het zionisme een steeds hatelijker racisme is geworden.

Moedermelk

Wat de jongste tijd in Europa steeds sterker opvalt is dat traditionele antisemieten van uiterst-rechts, zoete broodjes bakken met zionisten. Dat is onder meer het geval met uiterst-rechts in Frankrijk en België, ze zitten ideologisch op dezelfde lijn en zijn even sterk gekant tegen die andere semieten, de Arabische (de sjeiks en co uitgezonderd).

Dat is ook sterk het geval in Centraal-Europa waar radicaal rechts zeer sterk is. De groep van Visegrad – Hongarije, Tsjechië, Slovakije en Polen – ging deze week zowaar een topconferentie houden in Jeruzalem. Drijvende kracht was Viktor Orban, premier van Hongarije, die in eigen land bankier George Soros als hoofdvijand heeft bestempeld en die in de campagne tegen Soros het antisemitisme de vrije loop laat. Toch schieten die lui goed op met Israël. Zoals ook de Poolse regering die vorige week nog een conferentie opgezet door de VS en Israël herbergde om Washington en Israël te plezieren.

Dat die conferentie is afgelast, komt door een provocatie van de kersverse Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Israël Katz. Die hernam een uitdrukking van wijlen Ariel Sharon dat de Polen het antisemitisme is ingegeven met de moedermelk. Van een racistische opmerking gesproken.

Dit artikel verscheen eerder op Uitpers.

 
Soort artikel: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren