Borderless

25 January 2020

FNV: op naar 30 november en verder

Vele ogen waren de avond van 14 oktober gericht op het Ledenparlement van de FNV. Wat zou de opstelling zijn van de grootse vakcentrale ten opzichte van het herfstakkoord en met name wat zou het standpunt zijn over het openbreken van het sociaal akkoord, vroegen de media zich af. Grenzeloos sprak na over deze vergadering met Patrick van Klink lid van het Ledenparlement.

“Ja de media hebben inderdaad massaal aandacht besteed aan deze vergadering van het Ledenparlement en laten we beginnen met te stellen dat dit winst is, nog geen jaar geleden was er weinig animo op dat vlak. Vervolgens hadden die media vooral oog voor de stellingname over het openbreken van het sociaal akkoord. Maar voor ons als parlement waren er drie zaken van belang”, zo begint Patrick. “In de eerste plaats het bezuinigingspakket van nog eens zes miljard. Daar hebben we ons nogmaals heftig tegen uitgesproken. Het is absurd dat terwijl van allerlei kanten door economen tot en met het IMF wordt aangegeven dat met nog verder bezuinigingen de economie nog verder de vernieling in wordt gejaagd er wordt vastgehouden aan de zes miljard. Wat dat betreft hebben de zo genoemde constructieve oppositie partijen niets aan de opstelling van de regering weten te veranderen. Als FNV gaan we daar actie tegen voeren. De actie op 30 november is het begin van een langlopende campagne daar tegen."

"In de tweede plaats heeft het Ledenparlement duidelijk uitgesproken dat het eenzijdig veranderen van het sociaal akkoord de regering wel tot een erg onbetrouwbare partner maakt.”

Het protest daartegen uit de mond van Ton Heerts klonk nogal machteloos, zo van: we willen de regering wel duidelijk maken dat dit een onfatsoenlijke manier van doen is, maar aan de andere kant accepteren we het toch maar als een deel van de politieke realiteit.

Patrick: “Ja dat klopt. Misschien had Heerts het nog wat sterker kunnen brengen. Want onfatsoenlijk is het natuurlijk om een akkoord met de ene partij door een andere te laten wijzigen. Bovendien had hij eraan kunnen toevoegen dat in het Ledenparlement gezegd werd dat dit voorlopig dan ook het laatste akkoord moet zijn dat we als vakbeweging afsluiten, want als het zo gaat zijn akkoorden niets waard. Aan de andere kant moeten we de veranderingen in het sociaal akkoord ook niet overdrijven. D66 krijgt weinig terug voor het accepteren van het sociaal akkoord, dat ze altijd hebben afgewezen. En er zijn ook veranderingen bij die niet ongunstig zijn, zoals het naar voren schuiven van de maatregelen tegen flexarbeid. Maar verslechteringen zoals dat mensen een baan moeten accepteren onder hun niveau zijn ook naar voren geschoven, net als de versoepeling van het ontslagrecht en dat is in deze crisistijd allemaal niet best. Voor bepaalde sectoren zitten er echt hele slechte zaken bij, zoals het onmogelijk maken van bepaalde VUT regelingen die bijvoorbeeld in de bouw nog van kracht zijn. Het generatiepact, ouderen die plaats maken voor jongeren, is daarmee onderuit gehaald.

En het feit dat de regering eenzijdig veranderingen doorvoert is natuurlijk een bruskering van de vakbeweging. Vandaar dat er wel iets tegenover moest staan vond het Ledenparlement. We hadden natuurlijk een ronkende resolutie aan kunnen nemen waarin wij het Sociaal Akkoord opzeggen, maar dat had aan de werkelijkheid niets veranderd. Je moet dan als vakbeweging ook echt in staat zijn effectief actie te voeren op allerlei punten. Het probleem is dat we dit nu niet, of althans niet voldoende kunnen.

In het hele traject naar 30 november en daarna moeten we proberen dat weer op poten te krijgen. Er moeten weer meer kaderleden actief worden, organen worden opgezet waarin mensen vanuit verschillende FNV bonden samen acties gaan voorbereiden. Er moet een duidelijk en aansprekend antwoord komen. De stem van de mensen die de klos zijn moet gehoord worden. Kaderleden en het ledenparlement moeten daar een duidelijke rol in krijgen.”

Je had het over drie zaken die centraal stonden?

“Ja het derde punt was die tegenprestatie die tegenover deze wijzigingen moest staan, die hebben we in een motie vastgelegd en die heeft het FNV bestuur overgenomen. We hebben het dan over de moeizame uitvoering van het Sociaal Akkoord. Want in de praktijk lopen we tegen nogal wat onwil en bureaucratie op. Bijvoorbeeld van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en grote zorgwerkgevers. Dan gaat het om zaken als de uitvoering van de participatiewet: de wet waarin allerlei vormen van beschermd werk bij elkaar worden gevoegd en bij de gemeenten ondergebracht. Eén van de punten daarbij is de decentralisering. Als dat niet op basis van één regeling gebeurt maar iedere gemeente daar zelf invulling aan kan geven, wordt dat een nog veel grotere verslechtering dan het nu al is en is er sprake van rechtsongelijkheid. Een ander voorbeeld zijn de nul-urencontracten in de zorg. Met het Sociaal Akkoord zijn die verboden. Maar wat je nu ziet is dat zorginstellingen mensen contracten van 20 uur op jaarbasis aanbieden. Dat komt in de praktijk natuurlijk op het zelfde neer. Een ander punt is bijvoorbeeld de rechten van werknemers bij een aanbesteding. Het is heel belangrijk dat goed wordt geregeld, dat mensen als ze bij een aanbesteding over gaan naar een andere werkgever, ze niet allerlei rechten verliezen. Dat soort zaken zijn voor grote groepen werknemers enorm belangrijk en in een goede uitvoering ervan zit nu ons wisselgeld voor de aanpassingen van de oppositiepartijen”

Het Ledenparlement is een nieuw orgaan, wat is je beoordeling van het functioneren daarvan?

Patrick: “Het staat natuurlijk nog in de kinderschoenen, we moeten onze weg nog vinden, maar tot nu toe zijn er positieve ervaringen. Kijk, het feit alleen al dat alle ogen op het parlement gericht waren na de afsluiting van het herfst akkoord geeft aan dat het een positie heeft verworven. Het is nu niet meer alleen het FNV bestuur of een federatieraad bestaande uit de voorzitters van de aangesloten bonden die het voor het zeggen hebben, maar een direct door de leden gekozen parlement. Het is ook heel goed dat je in het parlement te maken heb met mensen uit alle sectoren. Dan hoor je bijvoorbeeld van een vertegenwoordiger van de onderwijsbond dat er weliswaar met het herfst akkoord geld voor het onderwijs bij komt, maar dat dit niet wordt besteed aan wat zij willen: namelijk verkleining van de klassen en vermindering van de werkdruk en dat ze bovendien zeer ongelukkig zijn dat dat geld weggehaald wordt bij de zorg. Dat versterkt de eenheid.

Op die weg moeten we verder gaan. Ook in de acties. Er is nu bijvoorbeeld een staking bij Grolsch, voor de eerste keer in het bestaan van dat bedrijf. Dan is het heel belangrijk dat er vanuit andere sectoren solidariteit komt, dat mensen daar langs gaan en dat er contacten worden gelegd. Dat geldt ook voor de acties in de zorg. Nu is dat nog heel vaak alleen een zaak voor de betreffende sector, maar dat moet iets van de hele FNV worden. De samenwerking in het Ledenparlement kan daar een positieve rol in spelen. Want laten we eerlijk zijn, we staan nog maar aan het begin van de wederopbouw van de vakbeweging als strijdorganisatie. Er is nog heel veel te doen en heel veel te leren.”

Tags: 
Dossier: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren