31 October 2020

Consensus in Griekenland?

Een maand na het aan de macht komen van Syriza, interviewden Henri Wilno en Yvan Lemaitre [van de Franse NPA] Antonis Davanellos, lid van de leiding van DEA, een van de revolutionaire organisaties die deel uitmaken van het Linkse Platform binnen Syriza. Op het laatste congres van Syriza behaalde het Linkse Platform ongeveer een derde van de stemmen voor haar voorstellen.

Hoe kijk jij aan tegen het akkoord dat de Eurogroep op 20 februari bereikte?

De regering probeert te voorkomen dat de Griekse economie en de banken gewurgd worden door de eisen van de schuldeisers. Tsipras wilde 6 maanden uitstel, hij heeft er 4 gekregen. Hij vroeg de geldschieters  om in deze periode geen nieuwe maatregelen op te leggen, zoals ze hebben gedaan met de regering Samaras: vooral geen nieuwe aanvallen op de pensioenen en geen verhoging van de BTW. Hij vroeg ook het onder curatele stellen van Griekenland door de Troika te stoppen.

Het door de Eurogroep goed gekeurde akkoord schept wat tijd, 4 maanden, maar op maandag 23 februari moest de regering een concreet programma voorleggen met hervormingsvoorstellen die Syriza bereid zou  zijn aan de bevolking op te leggen om zo haar bereidheid om de schuld af te betalen te tonen. Dat is het eerste probleem, maar het akkoord legt ook een toezichtsrecht op, niet door de Troika maar door de Europese instellingen en het IMF.

Het gaat hier dus over een zeer bindend akkoord, en ik geloof dat de regering van Syriza een andere manier gaat zoeken om zich van deze voorschriften te ontdoen.

Wat vindt jij van de verkiezing van de conservatieve politicus Pavlopoulos als president van de republiek?

Gezien de grote problemen waarmee de Griekse economie en de banken geconfronteerd worden, vooral veroorzaakt door de kredietverleners, gelooft de leiding van Syriza dat zij een bredere consensus nodig heeft. En daarom heeft Tsipras gekozen voor een rechtse politicus als president. Dat is volgens mij een ernstige vergissing. Tot nu toe lukte het Syriza om een consensus op te bouwen van onderop door de steun  van de werknemers en de bevolking.

De keuze voor Pavlopoulos is een politieke boodschap die verwarring zaait in de relaties tussen Syriza en de bevolking, temeer omdat hij verkozen is voor een duur van vijf jaar met 233 stemmen die kwamen van Nieuwe Democratie (rechts) en Syriza.

We moeten ook niet onderschatten dat het presidentschap van de republiek geen neutrale positie is: hij  kan politieke initiatieven nemen en moeilijkheden creëren voor de regering, vooral in situaties van politieke crisis. Daarom waren wij gekant tegen dit voorstel.

Hoe verklaar je dat de regering geen enkele controlemaatregel neemt op de banken terwijl ze geconfronteerd wordt met een bankrun?

Deze passiviteit heeft dezelfde verklaring: het zoeken naar consensus. De regering heeft aan het hoofd van de banken oude sociaaldemocraten aangesteld, liberalen dus. Zij doet dit omdat ze de consensus in het land, maar ook op internationaal niveau, wil verbreden,. Ik geloof dat deze politiek zeer gevaarlijk is. De banken zijn in handen van sociaalliberalen die in de jaren 90 mee hebben gedaan aan hun privatisering. De regering gelooft dat zij kan samenwerken met deze kaders die vanuit de Pasok komen en die nu een belangrijke rol proberen te spelen door druk uit te oefenen.

Wat is nu de verhoudingen tussen Syriza en de bevolking en hoe gaat het met de mobilisaties?

De leden van Syriza zijn de ruggengraat  van de mobilisaties die zowat overal in het land plaatsvonden na de verkiezingen. Deze solidariteitsmobilisaties met de regering verzetten zich tegen de chantage van de Troika, maar ze zijn er ook op gericht om de regering in de richting van de inhoud van de slogan 'geen stap achteruit!' te duwen.

De voorbije jaren was Syriza actief in het hart van alle mobilisaties en door deze deelname hebben wij een militante en democratische organisatie gevormd, die niemand zal kunnen manipuleren of gemakkelijk zou kunnen misleiden zonder reactie.

Verklaring van Gianna Gaitani, parlementslid van Syriza (Thessaloniki) naar aanleiding van haar onthouding tijdens de stemming voor de het presidentschap van de republiek.'Ik heb niet deelgenomen aan de bijeenkomst van het parlement voor de verkiezing van de president van de republiek. Ik was vanwege mijn overtuiging en politieke traditie niet in staat om door een stem uit te brengen het voorstel van Syriza, de partij waarvoor ik verkozen ben, te steunen,. Ik blijf een groot voorstander van het politieke project van Syriza, haar betrokkenheid en haar programma, en de linkse regering.

Ik geloof niet dat dit politieke project te rijmen valt met de consensus met Nieuwe Democratie en de politieke leiders ter rechterzijde. Ik geloof nog steeds dat door het collectief functioneren van Syriza, door de werking van haar leden en door de betrokkenheid van de parlementaire groep, dit project tot een overwinning zal leiden.'

Bron: NPA. Nederlandse vertaling door Bruno De Wit/redactie Grenzeloos.

 
Dossier: 
Soort artikel: 

Add new comment

Plain text

  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

Reageren