Borderless

17 February 2020

Jo Cox en de bron van haat

Socialist Resistance betoont haar medeleven en solidariteit met de familie, vrienden en kameraden van het vermoorde Labour-parlementslid, Jo Cox.

 We hebben veel gemeen met het idealisme dat als een rode draad door haar politieke betrokkenheid liep. Ze sprak in het Britse parlement bewogen over migranten en hoe ze haar eigen kinderen in de gezichten van baby’s in vluchtelingenkampen herkend had. We waren het niet eens met haar steun voor luchtaanvallen, maar in de verdediging van Syriërs tegen aanvallen door jihadistische slagers en de moordenaars van Assad verhief ze luid haar stem. Ze was een vriend van het Palestijnse volk en had er geen moeite mee om met de Palestijnse vlag in haar hand voor het Britse Parlementsgebouw gefotografeerd te worden. Hoewel ze Jeremy Corbyn niet steunde, nomineerde ze hem voor de stemronde voor het leiderschap van de Labour Party, omdat ze begreep hoe belangrijk het was dat de standpunten die hij vertegenwoordigt in het debat gehoord werden. Haar dood op zo’n jonge leeftijd is een verlies voor de progressieve politiek in Groot-Brittannië en een onvergelijkbaar groter verlies voor haar familie.

Jo was de 59ste vrouw die dit jaar door een man gedood is in Groot-Brittannië. Geweld van mannen tegen vrouwen is een chronisch kenmerk van de Britse samenleving en we kunnen het niet als één van de elementen in de motivatie van de moordenaar uitsluiten.

Er lijkt minder twijfel over de andere motieven die hem dreven. Van de man die is gearresteerd, wordt gesteld dat hij aan psychische problemen leed en iets als 'Groot Brittannië eerst' bij het uitvoeren van de aanval heeft geschreeuwd. Als hij 'Allahu akbar' had geroepen was de verslaggeving door zijn geloof, in plaats van zijn geestelijke gezondheid, gedomineerd geweest. Er wordt ook gezegd dat hij een lange geschiedenis van banden met gewelddadige, ultrarechtse racistische groepen heeft en van hen handleidingen voor het maken van wapens had gekocht.

Degene die Jo Cox gedood heeft, deed dat om politieke redenen. Mensen met psychische problemen wonen niet in quarantaine, afgezonderd van de rest van de samenleving. Het politieke debat in Groot-Brittannië werd afgelopen maanden beheerst door één onderwerp: immigratie en in het bijzonder hoe de immigratie aan het Britse lidmaatschap van de Europese Unie is gekoppeld. 'Ik denk dat het legitiem is om te zeggen dat als mensen het gevoel krijgen dat ze de controle volledig hebben verloren – en we hebben de controle volledig verloren als leden van de Europese Unie – en als mensen het gevoel krijgen dat kiezen niets verandert, geweld de volgende stap is', zei Nigel Farage, leider van UKIP op 18 mei 2016 op de BBC. De racistische roddelpers blijft meedogenloos leugenachtige, sensationele voorpagina’s brengen, die gevuld worden met verhalen over 'zwermen' immigranten, 'verkrachtende' immigranten, 'banenpikkende' immigranten, enzovoort. En tegelijkertijd hebben toonaangevende actievoerders die vóór Brexit zijn, precies dezelfde dingen in iets nettere taal gezegd.

De uitzondering daarop is Farage, die grijnzend voor een poster stond die je doet denken aan het aanzetten tot een nazi-pogrom, op de ochtend waarop Jo Cox vermoord werd. Farage, Gove, Johnson en Hoey hebben het EU-referendum tot een referendum over immigratie en racisme gemaakt. Kameraden ter linkerzijde die beweren dat een stem van mensen uit de arbeidersklasse voor Brexit uitingen van anti-establishment protest zijn, zijn zich niet bewust dat ze daadwerkelijk in de slipstream van een racistische, harde rechtse campagne worden meegesleept. Welke andere betekenis kan je anders geven aan de gezangen van Engelse voetbalfans die 'fuck k off Europe, we're all voting out' (fuck off Europa, we gaan allemaal tegenstemmen) schreeuwen, of die vluchtelingenkinderen lastigvallen door munten naar hen te gooien?

Maar deze vergroving van de politiek is niet alleen tot Johnson en Farage beperkt. David Cameron, Zac Goldsmith en het merendeel van de Tory-leiding hebben geprobeerd om Sadiq Khan, de kandidaat voor Labour voor het burgemeesterschap van Londen, tijdens de verkiezingscampagne als een sympathisant van terroristen te bezoedelen. Cameron gebruikte precies diezelfde formulering om Jeremy Corbyn te beschrijven wegens zijn principiële verzet tegen luchtaanvallen op Syrië.

Corbyn heeft de dood van Jo Cox als 'een aanval op de democratie vanuit een bron van haat' beschreven. Hij heeft gelijk. En de mensen die uit deze bron van haat hebben geput, zijn al die politici die racisme en anti-immigrantenretoriek gebruiken in het debat over het referendum en degenen die proberen om afwijkende meningen te stigmatiseren door met beledigingen te smijten.We moeten ons hier duidelijk tegen afzetten.

De uiterst rechtse krachten en de xenofobe vijandigheid tegen migranten zijn aangemoedigd en gestimuleerd door de Vertrek-campagne. Een Brexit-stem zou een ramp zijn voor de arbeidersbeweging en voor alle migranten en minderheden in het Verenigd Koninkrijk. De arbeidersbeweging en links moeten begrijpen wat er op het spel staat bij de moord door een racist op een prominente Labour-politica en de moed hebben om deze reactionaire kermis uit te dagen door voor een massale Blijven-stem te pleiten. Jo Cox begreep dit.

Socialist Resistance is de Engelse zusterorganisatie van de SAP.

Tags: 
Dossier: 
Soort artikel: 

Add new comment

Plain text

  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

Reageren