Na een discussieperiode van drie maanden - die deze keer ook op de interne website van de organisatie werd gevoerd en waaraan meer dan honderd schriftelijke bijdragen werden geleverd - werd in soms verhitte debatten de politieke lijn van de organisatie voor de komende tijd vastgelegd.
Bij de voorbereiding van het congres bleek dat er binnen de SAP nogal verschillend werd gedacht over wat de organisatie te doen staat. In de loop van de discussie kristalliseerden zich twee stromingen (tendenzen) uit. De eerste (tendens 1, of T1) - die uiteindelijk de meerderheid zou halen - bepleit een voortzetting en verdieping van de koers die met het vorige congres twee jaar geleden was ingeslagen. Volgens deze stroming moet het werk van de SAP gericht zijn op de opbouw van een breed links alternatief. Dat impliceert een open en ondogmatische opstelling en een grote gevoeligheid voor allerhande discussies en ontwikkelingen binnen en rond de SP en GroenLinks en binnen radicaal (buitenparlementair) links. ‘Het project, om vanuit de SAP een eigen stroming vorm te geven als één van de componenten van een revolutionaire partij is mislukt’, zo wordt in een van de teksten van T1 opgemerkt. Beter dan daar over te treuren is het volgens deze stroming om nu te werken aan een breed links alternatief.
De andere stroming (T2) pleitte juist voor een herbevestiging van het leninistische karakter van de SAP en stelde dat er nu - in tegenstelling tot de jaren negentig - weer concrete mogelijkheden zijn om een revolutionaire partij in Nederland op te bouwen. Als een eerste stap in die richting pleitte zij voor een fusie van de SAP met de Internationale Socialisten (IS).
Terwijl er door T2 gesproken werd van een ‘radicaal ander politiek klimaat’ dan in de jaren negentig en ‘nieuwe mogelijkheden en kansen’, werd door de meerderheidsstroming benadrukt dat links nog heel sterk in het defensief zit en dat het proces van heropbouw slechts met vallen en opstaan gestalte aan het krijgen is. Het werken aan een breed links alternatief zal ook nodig zijn als tegenwicht tegen de zuigkracht van rechts en het midden op GroenLinks en de SP. De ervaringen met Amsterdam Anders/De Groenen werden daarbij als een voorbeeld gezien, terwijl benadrukt werd dat die ervaring slechts een van de mogelijke uitwerkingen is en zeker niet het model. In andere plaatsen en omstandigheden zijn misschien heel andere vormen nodig en mogelijk, maar steeds zal het gaan om een alternatief dat anti-neoliberaal is, antiracistisch, solidair en gericht op basisdemocratie.
Naast een algemene politieke tekst werd er door de meerderheid ook een tekst over ‘de globaliseringsbeweging’ ingebracht. Daarin werd benadrukt dat ofschoon de beweging tegen de neoliberale globalisering in Nederland beperkt van omvang is, zij toch een bepalend element vormt in de vorming van een links alternatief. In de tekst wordt gepleit voor een verbreding en verdieping van de beweging en het verbinden ervan met de sociale strijd in Nederland. Er wordt stelling genomen tegen een benadering die de beweging vooral als een antikapitalistische beweging op wil bouwen.
Ook werd er een tekst van T1 over de organisatiecultuur van de SAP aangenomen. Daarin wordt gepleit voor een minder intellectualistisch discussieklimaat; meer ruimte voor jongeren, vrouwen, migranten, homo’s en lesbo’s; meer aandacht voor het feminisme en een opener opstelling van de organisatie.
Het voorstel voor fusie met de Internationale Socialisten werd door het congres verworpen. Wel werd er een voorstel aangenomen waarin de bereidheid werd uitgesproken om ‘een open dialoog met de IS aan te gaan zonder voorwaarden vooraf en zonder verdere uitspraken te doen over wat uit die dialoog kan voortkomen’.
Een voorstel om de naam van de SAP van Socialistiese Arbeiderspartij te veranderen in Socialistische Alternatieve Politiek haalde geen voldoende gekwalificeerde meerderheid om de statutenwijziging die daarvoor nodig is door te voeren.
Tot slot werd er een nieuw en groter partijbestuur gekozen. Helaas was de minderheid slechts bereid daar één lid voor te leveren. Wel bevat dit bestuur meer jongeren en vrouwen dan in de vorige periode het geval was. Eén lid van het bestuur was op het congres bij geen van de twee tendensen aangesloten.