De komst van 'Trump 2.0' brengt gevaren en uitdagingen met zich mee, zowel in de Amerikaanse samenleving als wereldwijd en zeker voor de sociale beweging en socialistisch links – inclusief het niet onbelangrijke probleem om een milieuramp te overleven. We zullen hier proberen om de elementen van de wervelende chaos die vrij goed bekend zijn, te sorteren en na te gaan waar de onzekerheden kunnen liggen. We weten zeker dat al onze bewegingen zullen worden aangevallen – en het is absoluut essentieel om samen te staan en te weigeren ons te laten intimideren of verdelen. Het is niet zeker hoe extreem de aanvallen zullen worden en de kracht van het onmiddellijke verzet kan een groot verschil maken. [Dit artikel is geschreven vóór het staakt het vuren in Gaza en vóór de inauguratie van Trump. Leestijd 9 minuten]

De factoren achter het debacle van de Democraten in de presidentsverkiezingen worden diepgaand onderzocht door Kim Moody in dit nummer van Against the Current. We zullen daar hier niet verder op ingaan, behalve om op te merken dat als de marges in de swing-states zo dun waren geweest als verwacht, de ondubbelzinnige goedkeuring door Biden van Israëls genocide in Gaza en de weigering van de campagne van Kamala Harris om afstand te nemen van dat beleid, op zichzelf Michigan en waarschijnlijk het presidentschap hadden kunnen doen kantelen in de richting van Trump.

De verkiezing draaide uiteindelijk om economische kwesties, vooral de invloed van inflatie, en om vermeende 'onzekerheid' – handig uitgebuit door Trumps anti-immigranten angstretoriek en rechtse oproepen van (vooral mannelijke) angsten voor baan- en statusverlies. Als hij de veroordeelde relschoppers van 6 januari gratie verleent, zullen we zien of ze in de vergetelheid raken of hun knokploegen opnieuw formeren voor toekomstig gebruik.

Hoe dan ook, vaarwel en opgeruimd staat netjes voor Genocide Joe met zijn blijvende nalatenschap van de vernietiging van Gaza. Wat is de volgende stap voor 2025 en daarna?

Hebzucht op steroïden

We zullen niet uitweiden over de seksuele roofdieren, mafketels en wezens uit de wit-nationalistische lagune die veel van Trumps kandidaat-kabinet vormen. Er zijn misschien net genoeg Republikeinse Senatoren om Trump te redden van de gevolgen van zijn meest afschuwelijke keuzes – Pete Hegseth, Kash Patel, Tulsi Gabbard – en God verhoede de uitbraak van een nieuwe pandemie met RFK Jr. aan het hoofd van de volksgezondheid. Maar eerst het belangrijkste.

Het is duidelijk dat de kernagenda van Trump overeenkomt met het 'traditionele' Republikeinse beleid, maar deze keer op steroïden: verrijking en deregulering van bedrijven, belastingverlaging voor de welgestelden, bezuinigingen op essentiële diensten en sociale zekerheidsvoorzieningen, terugdraaien van de bescheiden recente vooruitgang in het recht van vakbonden om zich te organiseren. Zaken als het schrappen van federaal toezicht dat moorddadig racistisch politiegeweld zou kunnen beteugelen, horen er ook bij.

Dat is allemaal voorspelbaar, maar de volledige omvang van de sadistische wreedheid van rechts moet nog getest en bevochten worden – dingen zoals drastische bezuinigingen en onhaalbare 'werk' eisen voor SNAP uitkeringen. (aanvullende voeding) Al onder Biden heeft het einde van de uitgebreide kinderbijslag, die de armoede onder kinderen tijdens de covid noodtoestand met de helft had teruggebracht, ertoe geleid dat die percentages vanaf 2023 weer zijn teruggekeerd naar het betreurenswaardige percentage van 13,7 procent.

Een ander voorbeeld: we kunnen nog niet voorspellen of de privatisering van Medicare die Dr. Mehmet Oz voor ogen heeft, om alle ontvangers in desastreuze 'Medicare Advantage' programma's te dwingen, daadwerkelijk zal worden geprobeerd tegen de publieke en institutionele vuurstorm die het zou veroorzaken in.

Terwijl de giftige combinatie van hebzucht en extreemrechtse ideologie de drang om te bezuinigen op belastingen en programma's aanwakkert, dreigen extremere maatregelen het hele project te destabiliseren. Tot de grootste economische en financiële 'onbekenden' behoren meteen de omvang en de gevolgen van Trump's beloofde tarieven op 'alle invoer'.

Men neemt aan dat economisch onderlegde professionals met toegang tot Trump hem zouden kunnen uitleggen hoe tarieven van 25 procent de Canadese en Mexicaanse economieën, die onlosmakelijk verbonden zijn met de Verenigde Staten, zouden verpletteren, om nog maar te zwijgen van die van Europese en Aziatische landen, en hoe dat sterk inflatair zou werken op de Amerikaanse economie zelf.

Onder degenen die onmiddellijk hard getroffen zouden worden, zouden veel van diezelfde mensen uit de Amerikaanse midden- en arbeidersklasse zijn die voor Trump hebben gestemd uit wrok over de inflatie – een zelfdestructief gevolg. Maar als een vertoning van het soort 'kracht' waar Trump zo dol op is, zouden tariefdreigingen kunnen worden gebruikt om concessies los te krijgen die hij eist van Amerikaanse partners.

Er is paniek in het Canadese politieke establishment, wat blijkt uit de roep, niet alleen van de regerende Liberale, maar ook van de Conservatieve en linkse Nieuwe Democratische partijen, om miljarden dollars te betalen voor meer grenscontrolepersoneel, bewaking en dronetechnologie. Ogenschijnlijk eist Trump dat Canada hard optreedt tegen 'drugs en illegale migranten' die naar Amerikaans grondgebied oversteken, maar die kwesties zijn in feite marginaal tot onbestaand. Zijn echte, meer waarschijnlijke doelen zijn handels- en andere concessies van Ottawa, en misschien afzonderlijke deals met Canadese provincies.

Tarieven hebben ook hun nut in het groeiende economische (en mogelijk militaire) conflict met China, een zaak voor zowel Democraten als Republikeinen, wat de reden is waarom Biden Trump's aanvankelijke anti-China maatregelen handhaafde.

Immigranten onder terreurbewind

We weten dat er een letterlijk schrikbewind op komst is tegen immigranten en vluchtelingengemeenschappen. Dat is meteen al een crisis die vraagt om voorbereiding op verzet op meerdere niveaus. Immigranten- en burgerrechtenorganisaties bereiden verschillende juridische, politieke en vrijplaatsmaatregelen voor.

In Michigan bijvoorbeeld oefenen activisten druk uit op de demissionaire Democratische wetgevende meerderheid om de toegang tot rijbewijzen goed te keuren, waardoor mensen zonder papieren tenminste enigszins beschermd zouden zijn tegen racistische verkeerscontroles.

'Massadeportaties Nu' was een prominent bord dat te zien was tijdens de Republikeinse conventie. De aantredende regering belooft dat met 'miljoenen' te doen. Hoewel de capaciteit, het personeel, de logistiek en de financiering om zo'n operatie snel uit te voeren in twijfel worden getrokken, bestaat er weinig twijfel over dat er intimidatie en grootscheepse uitzettingen komen, in ieder geval voor het televisie-effect – en de terreur die ze veroorzaken zal veel mensen in de schaduw duwen en anderen ertoe aanzetten om 'zichzelf te deporteren' (zoals de gevestigde Republikein Mitt Romney altijd graag bepleitte).

De beloofde 'grootste deportatie in onze geschiedenis' zou wel eens vooral een versie met meer publiciteit kunnen blijken te zijn van wat de regeringen Biden en 'deporter-in-chief' Obama liever onder de radar deden. Bedenk dat onder Biden in 2023 1,1 miljoen mensen werden 'gerepatrieerd' en in de eerste helft van 2024 411.000.

Dat zou natuurlijk al venijnig genoeg zijn, maar het potentieel bestaat ook voor politiestaatmethoden op een veel grotere schaal. Volgens sommige bronnen zitten er tienduizenden mensen zonder papieren in federale- en lokale gevangenissen – vaak op grond van kleine aanklachten zoals rijden zonder rijbewijs – die het risico lopen om opgepakt en snel gedeporteerd te worden als de ICE (Immigration and Customs Enforcement) ze te pakken kan krijgen.

Daarom zal een punt van conflict zijn of gemeente- en staatsambtenaren, vrijwillig of onder dwang, gevangenen langer opsluiten zodat de ICE ze kan oppakken. Het lot van mensen die wachten op een immigratie- of asielverhoor en die misschien in de geplande geprivatiseerde massadetentiecentra van Stephen Miller terechtkomen, is ook beangstigend – en een winstparadijs voor de bedrijven die ze zullen bouwen en beheren.

Zullen er massale razzia's op de werkplek plaatsvinden? Veegacties in immigrantengemeenschappen? Onmiddellijke intrekking van de Tijdelijke Beschermde Status voor mensen uit 16 landen (bijvoorbeeld Haïti, Venezuela, Oekraïne) die legaal in de Verenigde Staten wonen en werken – zoals de grote Haïtiaanse gemeenschap in Springfield, Ohio die brutaal tot zondebok wordt gemaakt door de Trump-Vance campagne? Onherroepelijke deportaties van degenen die nu in detentiecentra worden vastgehouden? Een nieuwe ronde van de familiescheidingen die zo berucht werden in de eerste Trump-periode?

Berucht is dat Texas land levert voor een detentie-deportatie concentratiekamp om uitzettingen te versnellen met minimale of geen behoorlijke rechtsgang. Hoe zo'n faciliteit gefinancierd en gevuld moet worden voor Trumps voorgenomen misdaden tegen de menselijkheid is niet duidelijk. En hoewel er niet voldoende aandacht aan wordt besteed, kunnen ernstige economische verstoringen het gevolg zijn van echte massadeportaties – met name in de landbouw, de bouw en de vleesverwerkende industrie. In Michigan zijn boeren al bezig met het zoeken naar oplossingen.

Er lijken plannen te zijn om de mogelijkheid te 'onderzoeken' om genaturaliseerde burgers hun status te ontnemen. In het uiterste geval is het beëindigen van de geboorterechtelijke nationaliteit bepleit door Trump en op de meest agressieve manier door zijn huisfascist Stephen Miller. Omdat dat zou betekenen dat het 14e Amendement van de Amerikaanse Grondwet zou worden ingetrokken, kan zo'n maatregel niet met 'normale' middelen worden bereikt – het zou een soort uitvoerende en gerechtelijke staatsgreep vereisen die de hele institutionele structuur van het recht en de regering aan het wankelen zou kunnen brengen.

Het Amerikaanse kapitalisme heeft objectief gezien geen behoefte aan zo'n destabiliserende crisis, noch aan deportaties 'van miljoenen'. Onder normale omstandigheden verwacht je dat het kapitaal in zijn eigen belang wat beperkingen oplegt. Maar in het politieke klimaat van nu kan niet worden aangenomen wat 'normaal' is. We kunnen er zeker niet op rekenen dat de Democratische Partij effectief weerstand zal bieden aan een aanval van extreemrechts, door haar eigen beleid mogelijk gemaakt.

Als er één doelwit is dat meer dan enig ander centraal staat in het vizier van de repressie, dan is het wel de Palestijnse solidariteitsbeweging – zowel vanwege de zaak die ze vertegenwoordigt maar ook als een wig voor systemische aanvallen op progressief sociaal activisme over de hele linie. Bovendien is die aanval op pro-Palestijnse voorstanders tweeledig, zowel van racistisch rechts als van 'progressief behalve Palestina' liberalen. We hebben gezien dat volledige steun voor Israël zo diep verankerd is in de Amerikaanse politiek dat de Democratische leiders liever verkiezingen verliezen dan ermee te breken.

Dat gebeurt precies op het moment dat de door de VS gesteunde en gewapende genocide van de Israëlische staat in Gaza en het geweld van militairen en kolonisten op de Westelijke Jordaanoever niet alleen niet ophoudt, maar zelfs escaleert. Wat er in het afgelopen afschuwelijke jaar is gebeurd, is zowel een kwantitatieve als een kwalitatieve sprong in de lange geschiedenis van etnische zuivering, die niet alleen massamoord met tienduizenden slachtoffers met zich meebrengt, maar ook het gericht doden van journalisten (192 en het aantal neemt nog steeds toe), medische hulpverleners en het streven naar ontvolking van Noord-Gaza.

Elke dag worden er nieuwe Israëlische oorlogsmisdaden van wereldformaat begaan in Gaza, met de duidelijke bedoeling om die samenleving te vernietigen. En nu liggen hele steden in Libanon en wijken van de hoofdstad Beiroet in puin, nog meer verwoest dan in de oorlog tussen Israël en Hezbollah in 2006. En terwijl zowel Hamas als Hezbollah als politieke krachten in Palestina en Libanon overblijven, geeft hun vernietiging als strategische militaire factoren in de 'as van verzet' het Amerikaanse imperialisme meer macht in het Midden-Oosten en vergroot het de mogelijkheid van een aanval op Iran.

Sta samen op!

De dreiging tegen onze bewegingen varieert van het slachtofferen van immigrantengemeenschappen, het aanvallen van transgenderrechten (die het Hooggerechtshof lijkt te willen vernietigen), toegang tot abortus en raciale rechtvaardigheid, en van het politiseren van het recht om te lezen tot het beperken van het recht van vakbonden om zich te organiseren, helemaal tot 'Project Esther' – het plan van de Heritage Foundation om Palestijnse solidariteit en alle progressieve belangenbehartiging aan te vallen en de belastingvrije status te ontnemen, dat ons gebracht wordt door dezelfde auteurs van Project 2025.

Het speerpunt van Project Esther is gelanceerd in het Congres (HR 9495 en vergelijkbare wetsvoorstellen in de Senaat). Ongelooflijk genoeg zou dat de minister van Financiën machtigen om, zonder proces of beroep, elke organisatie aan te merken als een 'materiële steunverlener van terrorisme' en haar de belastingvrije status te ontnemen.

'Materiële steun aan terrorisme' kan in deze context van alles betekenen, inclusief het uitdragen van het principe van het recht van onderdrukte mensen om zich te verzetten. Het is onwaarschijnlijk dat dat bijvoorbeeld wordt toegepast op het Joods Nationaal Fonds, dat met het planten van bomen direct de Israëlische apartheid en etnische zuivering financiert, of op de fondsenwervende organisaties voor de gewelddadige kolonisten op de Westelijke Jordaanoever.

Hoewel het niet waarschijnlijk is dat deze wet wordt aangenomen, zelfs niet met wat lafhartige steun van de Democraten tijdens de wetgevende sessie van de aftakelende regering Biden, zal deze schaamteloos ongrondwettelijke poging op de proef worden gesteld zodra de Republikeinen op 20 januari de regering overnemen.

Dit alles – en nog veel meer dat nog moet komen – heeft betrekking op een deel van de chaos, bekend en onbekend, waarmee onze gemeenschappen en bewegingen in een nieuw politiek moment worden geconfronteerd. Tegenover een wrede en machtige rechtervleugel zal eenheid vanaf het begin van cruciaal belang zijn. Verdeeldheid zal dodelijk zijn.

Dit artikel stond op Against the Current. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.