Er is een wereldwijde solidariteitsbeweging ontstaan als reactie op de wreedheid van de nieuwe genocide tegen het Palestijnse volk. Ondanks de harde onderdrukking brengt die beweging miljoenen mensen over de hele wereld bij elkaar.

Al 77 jaar proberen imperialisten het Palestijnse volk te vernietigen en te verdrijven, waarbij ze de gruwelijke genocide op de Joden in de Tweede Wereldoorlog gebruiken om onteigening, etnische zuivering en genocide te rechtvaardigen. Sinds oktober 2023 probeert Israël het Palestijnse leven in Gaza te vernietigen, als herhaling van de Nakba van 1948, en begaat daarmee een genocide die zijn weerga niet kent in de 21e eeuw. Intussen voeren de kolonisten hun aanvallen op de Westelijke Jordaanoever op, worden Palestijnen binnen de groene lijn nog meer gediscrimineerd dan voorheen en heeft Israël militaire aanvallen uitgevoerd op Libanon, Syrië en Iran.

De directe deelname of diepe medeplichtigheid van de meeste westerse imperialistische machten is nu duidelijk. Net als die van de Arabische landen die hun relaties met de genocidale staat 'normaliseren', terwijl in veel andere landen de heersende klassen beleefde kritiek uiten maar zich distantiëren van echt verzet. Dat alles in naam van een misselijkmakend 'recht van Israël om zich te verdedigen', dat de agressor als slachtoffer probeert af te schilderen en vice versa.

Verzet tegen onderdrukking

Gelukkig zijn in een groot deel van de wereld miljoenen mensen in actie gekomen om een einde te eisen aan de slachtpartijen, de blokkade van Gaza en voor sancties tegen Israël. Ze zijn geconfronteerd met meedogenloze onderdrukking, waaronder verboden, gevangenneming, aanvallen door politie en justitie en valse beschuldigingen van antisemitisme.

De demonstratie voor Gaza en het Soumud-konvooi probeerden de blokkade van Gaza te doorbreken en hulp te brengen aan de Palestijnen. De onderdrukking waarmee ze in Egypte en Libië werden geconfronteerd, toonde de afschuwelijke medeplichtigheid van die regimes aan. Duizenden mensen werden geslagen, geïntimideerd, gearresteerd en teruggestuurd naar hun land van herkomst, zonder dat hun regeringen daar veel tegen deden.

De Freedom Flotillas, met wereldberoemde mensen aan boord, probeerden ook, meer symbolisch, de blokkade te doorbreken. Ze slaagden erin om nog eens te laten zien hoe de zionistische staat het internationaal recht totaal minacht en de waarheid en elke beperking van zijn rechtsmacht aan zijn laars lapt. Het is symbolisch voor zijn onbeperkte kolonialisme.

In een aantal landen is het gewoon verboden om solidariteit te betuigen en eisen te stellen, zoals in Algerije, waar de regering zegt Palestina te steunen, maar solidariteit in de kiem smoort.

In de Verenigde Staten en elders zijn protesten en bezettingen verboden of met geweld aangepakt door de staat. Universitaire docenten zijn ontslagen omdat ze de beweging steunden. Studenten en mensen van kleur, vooral uit het Midden-Oosten, zijn het doelwit van repressie.

Het criminaliseren van solidariteitsorganisaties is een andere belangrijke tactiek. De Britse regering heeft de directe actiebeweging Palestine Action tot terroristische organisatie verklaard, waardoor steun aan die beweging strafbaar is. Advocaten, pastoors en andere prominenten zijn bij een spontane protestactie gearresteerd. De Franse staat dreigt al sinds april met ontbinding van Urgence Palestine, maar heeft dat nog niet gedaan, wellicht vanwege een grote internationale protestcampagne.

In Duitsland worden tienduizenden mensen die in actie zijn gekomen geconfronteerd met meedogenloze onderdrukking. Valse beschuldigingen van antisemitisme worden gebruikt om demonstraties te verbieden, media te sluiten en de hele beweging in diskrediet te brengen. Hoewel het gebruik van antisemitisme als wapen een specifiek probleem is in Duitsland, wordt het overal tegen de beweging ingezet – ook tegen Joodse organisaties die zeggen: 'Niet in onze naam'.

In de staat Israël is er, ook al steunt een grote meerderheid van de Joodse bevolking het optreden van het leger, een reactie tegen de oorlogsmisdaden tegen de Palestijnen, de acties van de kolonisten op de Westelijke Jordaanoever en het beleid van de extreemrechtse regering van Netanyahu, met name de criminele wil om de bevolking van Gaza te verdrijven.

Het is echt hypocriet dat regeringen alle vormen van steun en solidariteit voor het Palestijnse verzet, hoe klein ook – zoals gezang op een muziekfestival – aanvallen en strafbaar stellen, maar weigeren Israël te veroordelen en sancties op te leggen.

Maar het is natuurlijk in Palestina dat de onderdrukking het hevigst is. Op de Westelijke Jordaanoever zijn de aanvallen de afgelopen maanden geïntensiveerd, met dagelijkse aanvallen van kolonisten op Palestijnen en de vernieling van huizen. Ook is gebleken dat Israël Palestijnse bendes en jihadistische groeperingen bewapent en financieel steunt om het verzet in Gaza van binnenuit te ondermijnen.

De bloedbaden in Gaza gaan door; in één maand zijn meer dan 600 Palestijnen gedood terwijl ze op voedselhulp wachtten. Voedseluitdeelpunten zijn dodelijke vallen geworden. Verschillende studies wijzen er nu op dat in de afgelopen twee jaar honderdduizenden Gazanen zijn omgekomen.

Het Palestijnse verzet is cruciaal voor de mondiale situatie

Het Palestijnse volk verzet zich met alle middelen die het tot zijn beschikking heeft tegen de tweede Nakba en de verdrijving uit zijn grondgebied. Tot nu toe houdt het vol, ondanks hongersnood, erbarmelijke levensomstandigheden en moorddadige aanvallen. Het weigert te verdwijnen en verdedigt zichzelf.

De internationale solidariteitsbeweging heeft geholpen om de realiteit en de omvang van de genocide aan het licht te brengen. Ze heeft miljoenen mensen in actie gebracht en de boycot-, desinvesterings- en sanctiecampagne kan, samen met massale mobilisaties, dit criminele regime isoleren, zoals eerder is gebeurd, bijvoorbeeld met het apartheidsregime in Zuid-Afrika.

Deze beweging zal niet stoppen

Het lot van het Palestijnse volk is nauw verbonden met dat van alle onderdrukte volkeren en de strijd tegen de mondiale imperialistische ambities.

We leven in een tijd van groeiende tegenstellingen tussen imperialistische landen, maar die tegenstellingen hebben ook hun grenzen. Rusland heeft bijvoorbeeld Iran niet gesteund toen Israël militaire aanvallen op dat land lanceerde. De aanvallen van Israël en de VS op Libanon, Syrië en Iran, en de medeplichtigheid van Arabische landen wijzen erop dat de imperialistische machten, onder leiding van de VS, hun heerschappij over elke centimeter van de wereld willen versterken in een periode van intense economische en ecologische crisis. En het Midden-Oosten blijft een van de belangrijkste strategische slagvelden, zo niet hét slagveld. Het voorkomen van de voortzetting van de kolonisatie van Palestina, het terugdringen van Israël en de Verenigde Staten en de bevrijding van Palestina van het imperialisme zijn sleutelpunten in de wereldwijde verschuiving van de machtsverhoudingen die we moeten bewerkstelligen om de wereld te veranderen.

Daarom roept de Vierde Internationale op tot versterking van de inspanningen om een wereldwijde beweging op te bouwen tegen genocide en voor de bevrijding van Palestina, met name door middel van massale acties en acties van arbeiders. We zullen ervoor zorgen dat op 7 oktober 2025 brede mobilisaties bijdragen aan een verschuiving van de machtsverhoudingen.

Vrijheid voor Palestina, Palestina zal ons allemaal bevrijden!

Van Oekraïne tot Palestina: bezetting is een misdaad!

Dit artikel stond op Fourth International. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.