In de tweede week van de oorlog van de VS en Israël tegen Iran escaleert de situatie door Trumps dreigementen om Iran nog harder te raken als ze de oliestroom in de Straat van Hormuz blijven controleren. Na Trumps aanval op Venezuela, dreigementen aan het adres van Cuba en zijn begeerte naar Groenland, en naast de voortdurende genocide tegen het Palestijnse volk, vormt deze nieuwste fase in zijn imperialistische ambitie een ernstige bedreiging, vooral voor de volkeren van het Midden-Oosten, maar ook in bredere zin.

De agressie tegen Iran houdt rechtstreeks verband met het zionistische offensief tegen Palestina. Israël zet zijn offensief tegen Gaza voort en blijft de toegang van humanitaire hulp blokkeren.

Israël heeft ook zijn militaire operaties tegen Libanon geïntensiveerd. Bombardementen en evacuatiebevelen in het zuiden van het land hebben al geleid tot honderden doden en de ontheemding van honderdduizenden mensen. Alles wijst erop dat de Israëlische regering de regionale oorlog wil uitbuiten om haar strategische project van een 'Groot-Israël' te consolideren.

Sinds 28 februari heeft de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran meer dan 1.300 mensen in Iran het leven gekost, waaronder 200 kinderen en tientallen gezondheidswerkers. Iran heeft op de aanvallen gereageerd door Amerikaanse militaire bases in het Midden-Oosten te raken, Hezbollah heeft Israël aangevallen ter verdediging van Iran en Israël heeft meer dan 500 mensen in Libanon gedood en ervoor gezorgd dat vele duizenden ontheemd zijn geraakt.

Aanvallen op de militaire bases van de VS en zijn bondgenoten en op de ondersteunende infrastructuur van de Amerikaanse/Israëlische aanval op Iran zijn legitieme reacties op dergelijke agressie. Wij benadrukken dat we het recht van Iran steunen om zich te verdedigen tegen de Amerikaanse en Israëlische gangsters. De VS en Israël zijn de agressors, en zij kunnen deze oorlog op elk moment beëindigen door hun agressie te staken.

Door te beweren dat ze alleen militaire en strategische faciliteiten aanvallen, verhullen de Amerikaanse en Israëlische strijdkrachten de realiteit dat het hoofddoel van de aanvallen, de Islamitische Revolutionaire Garde Corps (IRGC), veel meer is dan alleen een militair korps. Het is uitgegroeid tot een enorme sociale en economische instelling die meer dan een derde van het bbp van Iran controleert, waarbij de aan de IRGC gelieerde stichtingen vele sectoren domineren, van landbouw en voedselproductie tot de bouw. Iran wordt al meer dan 40 jaar geregeerd door een sterk geïnstitutionaliseerd islamitisch regime dat in alle sectoren van het leven is ingebed, wat de beweringen over 'gerichte aanvallen' onhoudbaar maakt.

De aanval op Iran heeft geleid tot ecologische verwoesting, in het bijzonder door de bombardementen op de olieraffinaderij in Teheran, die de lucht vulden met zwarte rook vol giftige koolwaterstoffen, zwaveloxiden en stikstofverbindingen. Die giftige rook die de longen van Iraniërs vult, is slechts het meest recente voorbeeld van oorlog die leidt tot de vergiftiging van de natuurlijke wereld waarop alle mensen vertrouwen, van de ecocide in Gaza tot de vernietiging van de Kakhovka-dam in Oekraïne door Russische bombardementen in 2023.

Het inconsistente en cynische discours van Trump over de doelstellingen en doelwitten van de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran in deze twee weken varieerde van het bestempelen van de aanval als een helpende hand in de strijd van de Iraniërs voor democratie en als een preventieve oorlog tegen het nucleaire programma van Iran, tot het dreigen met de vernietiging van de hele natie. Het is duidelijk dat een diepgeworteld autoritair regime zoals de Islamitische Republiek Iran niet ten val kan worden gebracht door simpelweg de 86-jarige leider te vermoorden of de steden te verwoesten. Wat de Verenigde Staten lijken na te streven, is het creëren van een chaotische situatie waarin een nieuwe autoriteit, gepresenteerd als het 'minste kwaad', zal worden aanvaard om het bloedvergieten te stoppen. De geschiedenis zal dit moment wellicht optekenen als de kaping van een volksopstand door middel van oorlog en bloedbad.

Wij staan achter het Iraanse volk in hun strijd tegen tirannie

Iraniërs strijden al decennia lang tegen hun onderdrukkende regime. Belangrijke voorbeelden zijn de studentenopstanden van 1999, de Groene Beweging van 2009 en de 'Vrouw, Leven, Vrijheid'-beweging van 2022. Ze hebben niet alleen via protesten tegen het onderdrukkende regime gestreden, maar ook door waar mogelijk instellingen van het maatschappelijk middenveld op te bouwen en ondanks zware onderdrukking aan te dringen op gendergelijkheid.

Het laatste voorbeeld van die protesten begon in de laatste dagen van 2025 en werd met brute hardheid onderdrukt door het Iraanse regime, met een geschat dodental tussen de 10.000 en 30.000 mensen. Vanwege het uiterst repressieve karakter van het regime blijft dat aantal onbevestigd. Als die schattingen kloppen, zou dat het grootste bloedbad zijn dat het Iraanse regime in decennia heeft aangericht.

Vanuit een politiek perspectief dat gebaseerd is op de zelforganisatie en zelfemancipatie van de massa, kan het opleggen van erfelijke heersers zoals Khamenei of Pahlavi de situatie alleen maar verergeren en de decennialange strijd van de Iraniërs voor sociale rechtvaardigheid en democratie opnieuw blokkeren.

Buitenlandse interventies die de strijd van de Iraniërs tegen autoritair bewind kapen, zijn niet nieuw. Van Britse steun aan de eerste staatsgreep van Pahlavi in 1921 en zijn troonsafstand onder druk van de geallieerde strijdkrachten in 1941 ten gunste van zijn zoon Mohammad Reza Pahlavi, tot de door de VS en Groot-Brittannië georkestreerde staatsgreep in 1953 tegen de democratisch gekozen premier Mosaddegh die de Iraanse olie nationaliseerde, tot de decennialange economische sancties tegen het huidige regime die de regering niet hebben verzwakt maar het sociale en economische leven van miljoenen Iraniërs hebben geschaad, hebben imperialistische buitenlandse interventies de mogelijkheid van een democratische toekomst voor Iran de kop ingedrukt en hebben ze bijgedragen aan het creëren van de voorwaarden voor het bestaan en de heerschappij van de Islamitische Republiek.

Er is geen mogelijkheid tot bevrijding onder oorlog. Terwijl steden worden verwoest en duizenden mensen worden gedood, wordt de mogelijkheid om een democratische beweging op te bouwen verder verpletterd. Het fundamentele kompas van de Vierde Internationale is altijd het perspectief van de zelfemancipatie van de werkende massa’s geweest. De geschiedenis heeft ons al tientallen keren laten zien dat elke interventie die ‘in naam van de vrijheid’ van bovenaf wordt uitgevoerd, of dat nu via compromissen is of via bommen, alleen maar een andere vorm van barbarij voor arbeiders, vrouwen en jongeren voortbrengt.

Zoals we zagen in de oorlog tussen Iran en Irak na de revolutie van 1979, kan de noodtoestand die door oorlogen wordt opgelegd de oppositie alleen maar verder verpletteren. Op dit moment behoren de pro-democratische krachten in Iran, waaronder maar niet beperkt tot duizenden politieke gevangenen, tot de belangrijkste doelwitten van het islamitische regime, en hun leven is in gevaar onder het voorwendsel van oorlog. Om die reden eisen wij de onmiddellijke beëindiging van deze imperialistische aanval op Iran, bevestigen wij opnieuw dat we achter de strijd staan die het Iraanse volk voert tegen het onderdrukkende islamitische regime en steunen we het recht van Iran om zich te verdedigen tegen Amerikaanse en Israëlische gangsters.

Weg met het Amerikaanse imperialisme;

Stop de oorlog van de VS en Israël;

Bevrijd de politieke gevangenen in Iran;

Bouw internationale oppositie tegen deze oorlog op – steun activisten voor democratie en vrouwenrechten;

Geen oorlog, geen dictators – handen af van Iran.

De Vierde Internationale is actief in meer dan veertig landen en er zijn ongeveer zestig organisaties bij aangesloten waaronder SAP – Grenzeloos. 

Dit artikel stond op Fourth International. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.