Op symbolische wijze eindigde 2006 met een koloniale ophanging, één die - afgezien van de laatste momenten - geheel te volgen was via de staatstelevisie in bezet Irak. Zo'n jaar was het in de Arabische wereld. Het volgde op een proces dat op zo'n grove manier gemanipuleerd was dat zelfs Human Rights Watch - de grootste tak van de Amerikaanse mensenrechtenindustrie - niets anders kon dan het te veroordelen als een gotspe. Op orders uit Washington werden rechters vervangen, advocaten werden vermoord en de hele procedure had veel weg van een goed geplande lynchpartij.

Nuerenberg was een min of meer respectabel geval van Siegerjustiz, de berechting van Saddam was daarentegen een grotesk voorbeeld van grofheid. De grote denker, president Bush, noemde het een mijlpaal op de weg naar democratie in Irak en gaf daarmee duidelijk aan dat het Washington was die de trekker overhaalde. De lafhartige leiders van de Europese Unie, op papier tegenstanders van de doodstraf, hielden zoals gewoonlijk hun mond. En terwijl enkele shi'itische fracties feest vieren laten de cijfers van een redelijk onafhankelijke bron, het Irakese Centrum voor Onderzoek en Strategische Studies, een organisatie die zichzelf ten doel heeft gesteld om 'het besef van de noodzakelijkheid van basisvrijheden te verspreiden en democratische waarden en de fundamenten van civil society te consolideren' zien dat bijna 90% van de Irakezen van mening is dat de situatie in de land beter was vóór de bezetting.

De resultaten zijn gebaseerd op zorgvuldig huis-tot-huis onderzoek, gedaan in de derde week van november 2006. Slechts 5% van de ondervraagden was van mening dat de situatie in Irak tegenwoordig beter was dan in 2003, 89% van de mensen zei dat de politieke situatie verslechterd was, 79% van hen had een verslechtering in de economische omstandigheden gezien, 12% vond dat de situatie beter was geworden en voor 9% was er niks veranderd.

Het verbaast niet dat volgens 95% van de mensen de veiligheidssituatie verslechterd was. Opvallend was dat ongeveer 50% van de ondervraagden als identificatie slechts 'moslim' invulde, 34% vulde shi'iet in, 14% sunniet. Leg dit naast de cijfers van UNHCR: 1,6 miljoen Irakezen (7% van de bevolking) is sinds maart 2003 het land ontvlucht en elke maand vluchten er 100.000 meer, onder hen christenen, dokters, ingenieurs, vrouwen etc. In Syrië bevinden zich 1 miljoen vluchtelingen, in Jordanie 750.000 en 150.000 in Cairo.

Dit zijn vluchtelingen die niet kunnen rekenen op de sympathie van de westerse publiek opinie, want een Amerikaanse, door de EU gesteunde, bezetting is de oorzaak van hun vlucht. In dit geval worden er geen vergelijkingen gemaakt met de misdaden van het Derde Rijk zoals dit tijdens Kosovo gebeurde. Misschien maakten deze cijfers, en de schatting van een miljoen Iraakse doden, de executie van Saddam noodzakelijk?

Dat Saddam een tiran was staat buiten kijf maar wat gemakshalve vergeten wordt is dat hij de meerderheid van zijn misdaden pleegde toen hij een trouwe bondgenoot was van hen die nu Irak bezetten. Tijdens een van zijn uitbarstingen tijdens zijn proces gaf hij toe dat het de toestemming van Washington en het door West-Duitsland geleverde gifgaf was dat hem deed besluiten om tijdens de oorlog met Iran Halabja in chemicalien te drenken. Saddam verdiende een eerlijke rechtszaak en bestraffing in een onafhankelijk Irak, niet dit.

Zoals altijd is de hypocrisie van het westen verbijsterend. Suharto, de dicator van Indonesie, was verantwoordelijk voor een enorm bloedbad - minstens 1 miljoen doden als we uitgaan van het laagste cijfer - maar werd beschermd door Washington. Hij irriteerde hen nooit zo erg als Saddam.

En hen die de huidige puinhoop in Irak gecreëerd hebben? De folteraars in Abu Ghraib, de medogenloze slachters van Fallujah, de doodseskaders in Bagdad, de Koerdische gevangenisopzichter die opschept dat Guantánamo zijn voorbeeld is, wat zal er met hen gebeuren? Zullen Bush en Blair ooit terechtstaan voor oorlogsmisdaden? Niet waarschijnlijk. Of Aznar dan, die tegenwoordig doceert aan de Georgetown University in Washington, ook al spreekt hij geen woord Engels? Zijn beloning is een straf voor de studenten.

Misschien dat de ophanging van Saddam een koude rilling doet gaan over de denkbeeldige ruggengraten van de heersende Arabische elites. Als Saddam opgehangen kan worden, dan ook Mubarak, de koninklijke nar in Amman of de Saudische monarchen, zolang degene die hen omver werpen maar bereid zijn het spelletje mee te spelen met Washington.

Tariq Ali is een socialistische schrijver en activist. Hij is vooral actief in anti-imperialistische campagnes, van Vietnam tot Irak.