Borderless

12 November 2019

Gesprek met een oude man - De integratie is mislukt

‘Natuurlijk’, zegt de oude man, ‘natuurlijk moeten we erkennen dat de integratie voor het grootste deel is mislukt.

We zijn er gewoon niet in geslaagd om onze normen en waarden aan ze over te brengen. We hebben niet voldoende tegenwicht kunnen bieden aan al die negatieve, destructieve krachten die nu eenmaal in hun cultuur blijken te zitten. Hij zucht, neemt een slokje van zijn thee en gaat verder. ‘Eerder in de geschiedenis is het wel gelukt. Ooit is er van uit ons deel van de wereld een grote invloed uit gegaan, hebben wij daar beschaving gebracht. De primitieve stammen die daar toen leefden en die voortdurend bezig waren elkaar af te slachten hebben we het geloof in een God gebracht en ze verlost van hun angsten en bijgeloof. We hebben duidelijk gemaakt dat die ene God liefde betekende, ook al is die boodschap niet erg over gekomen. We hebben ze ook wetenschappelijke kennis gebracht, het schrift en de getallen. Maar er zit iets in hun cultuur dat verhindert dat ze die kennis ook op een rationele en verantwoorde manier gebruiken. Neem bijvoorbeeld die getallen die wij ze gebracht hebben. Die zijn onmisbaar om te tellen en te rekenen, voor de ontwikkeling van de wetenschap, maar wat zie je bij hen: in de loop van de tijd zijn ze alles gaan tellen, alles gaan berekenen. Als je en tijdje in hun wereld rondloopt zie je dat ze alles daar een prijs heeft, ook zaken die helemaal niet in geld uit te drukken zijn. Zij geven het een prijs en als het geen prijs heeft lijkt het voor hen niet te bestaan.’
‘Ik wil zeker onze cultuur niet verheerlijken’, gaat hij verder, ‘daarin zitten ook een heleboel elementen die mij niet aanstaan, maar daar gelden nog wel andere normen en waarden dan alleen het geld. Kijk naar de positie van vrouwen in onze maatschappij. Daar is veel op aan te merken, veel aan te verbeteren, heel veel, maar zo’n schaamteloze commerciële uitbuiting van vrouwenlichamen als daar kennen wij gelukkig niet.’
De oude man neemt nog een slokje van zijn thee en biedt mij een dadel aan. ‘Ik heb er lang gewoond en gewerkt, ik ken die landen wel een beetje. Er is daar natuurlijk ook veel moois goeds, veel ook waar wij iets van kunnen leren, maar er blijft iets in die cultuur dat me beangstigt. Iets rechtlijnigs, iets zelfvoldaans en moet ik helaas ook zeggen iets gewelddadigs.’ Hij kijkt me verontschuldigend aan. ‘Het is natuurlijk niet aan mij om te oordelen over een andere cultuur, maar als je gewoon naar de geschiedenis kijkt dan lijkt het of tweeduizend jaar oosterse beschaving het barbaarse karakter van deze volkeren niet echt heeft kunnen veranderen. Alleen al die oorlogen in de vorige eeuw, waarin de generatie van uw vader en uw grootvader elkaar met miljoenen afslachten. En wat ze dat andere oosterse volk van Talmoed belijders hebben aangedaan, dat was bij ons toch onmogelijk geweest.’
Hij schudt zijn hoofd, en strijkt over zijn vrijwel witte baard en herhaalt: ‘Nee, ik geloof niet dat dat bij ons mogelijk was geweest.’
De oude man gaat verzitten en recht zijn rug. ‘Als jonge man ben ik daar gaan werken. Natuurlijk, dat deed ik om het geld, ik was geen zendeling of evangelist, al hoop je natuurlijk wel dat je daar ook iets van je eigen normen en waarden op de mensen over kan brengen. Later is ook mijn vrouw gekomen en hebben we kinderen gekregen, en nu wonen mijn kleinkinderen daar. Vooral aan je kinderen en kleinkinderen probeer je natuurlijk iets mee te geven van zaken die volgens jou in het leven belangrijk zijn. Eerbied, respect, een beetje kennis van onze tradities. Maar ik geloof niet dat dat erg gelukt is. Mijn kleinzonen praten alleen nog maar over scooters, mobieltjes en computerspelletjes. Mijn ene kleindochter draagt een hoofddoek omdat ze wil laten zien dat ze moslima is, de ander heeft een blote buik met een ringetje in haar navel om te laten zien hoe modern ze is. Maar ach, dat is allemaal niet het ergste’, gaat hij op berustende toon verder. ‘Het ergste vind ik dat ik die maatschappij in die tijd dat ik daar woonde aldoor maar harder en onmenselijker heb zien worden. Toen mijn kinderen er over begonnen dat mijn vrouw en ik maar naar in een bejaardentehuis moesten, toen vonden we het tijd om maar terug te gaan. Toen was het me duidelijk dat mijn generatie er niet in is geslaagd om iets van onze normen en waarden daar over te brengen.’

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren