Borderless

17 September 2019

Madonna - 'Music makes the bourgeoisie and the rebel come together'

Toegegeven: Madonna heeft geen bijzonder mooie stem, maakt commerciële muziek en haar teksten zijn niet bepaald sociaal betrokken. Ook niet op Music, haar nieuwste CD, zoals het citaat boven dit artikel bewijst. Ik verstond eerst ‘makes the bourgeoisie wanna rebel', maar helaas. Er is veel moois te beleven, maar het blijft MTV-muziek.

Alhoewel? De videoclip van Music werd gecensureerd door de muziekomroep. De scène waarin Madonna zichtbaar geniet van een groep stripdanseressen was kennelijk te veel homoseksualiteit voor MTV. Madonna slaagt er dus nog steeds in de hypocriete seksuele moraal te choqueren. Het probleem lijkt vooral te zijn dat Madonna zich niet leent voor de rol van lijdzaam seksobject, maar het recht op lust voor zichzelf opeist. Vergeleken met het onafhankelijke en subversieve rolmodel dat Madonna biedt, is de girlpower van de Spicegirls niet meer dan teletubbiesgedoe.
VerlichtingMadonna (werkelijke naam Louise Veronica Ciccone) staat sinds haar debuut in 1983 garant voor lekker in het gehoor liggende muziek en provocatie. Holiday, Like a virgin: leuke wegwerphitjes.
Dat veranderde in 1998. Geïnspireerd door de geboorte van haar dochter Lourdes en een spiritualiteit die ze vond in yoga en de Kabbala, maakte Madonna haar mooiste album tot nu toe. De teksten op Ray of light zijn precies zo klef als de titel van het album doet vrezen. Haar dochter is een zonnestraal, een candy perfume girl, een little star, en het album bevat zelfs een heus Shanti-gebed waarmee we wel heel dicht bij new-age komen, maar muzikaal is het schitterend. Madonna vond bij haar teksten van blijdschap en verlichting een nieuwe sound bij de Britse ambient-artiest William Orbit. Het geluidslandschap dat hij creëerde in ontelbare lagen van diepe grooves, gekke geluidjes en echo-effecten en gaf het album een gevoel van wijdheid, rust en – inderdaad - verlichting. Teksten als Nothing really matters zijn natuurlijk allesbehalve gericht op revolutionaire verandering, maar het album biedt wel rust en reflectie. Bovendien is de muziek van Orbit erg verrassend en dansbaar, en dat kun je van de meeste eindeloos voortkabbelende new-age pulp niet zeggen.
Techno-folkHet ingenieuze van Ray of light was moeilijk te overtreffen, en Madonna heeft dat ook niet geprobeerd. Gelukkig, want daardoor is de nieuwe CD wat minder zweverig, kwetsbaarder en zijn de dansnummers, zoals de titelsong Music, ook weer eens lekker vuig zwetend en funky. Voor de meeste nummers werkte Madonna samen de Franse clubartiest Mirwais Ahmadzai. Vooral Impressive Instance, dat begint als een brullende raketmotor en wordt aangevuld met een vrolijk vervormd stemmetje wordt gegarandeerd een techno-hit in de discotheken.
Op die twee eerste verrassende dansnummers na is Music vooral een collectie rechttoe rechtaan popliedjes. Madonna, op de hoes in country-look, experimenteert met nummers die aan Carol King en andere singer-songwriters doen denken
Why should I be sadFor what I never had?NothingEquals nothingTurn to stoneLose my faithI'll be goneBefore it happens(uit: Gone)
De combinatie techno-folk heeft de schoonheid van de eenvoud: een wijsje op akoestische gitaar, een drumcomputer op de achtergrond en spaarzame geluidseffecten. In I deserve it zingt het keyboard een tweede stem die het midden houdt tussen sirenes en een zingende zaag. Het is precies genoeg en daarom precies perfect.

Warmte en compassieHaar gevoelige liedjes gingen vroeger nog wel eens gebukt onder clichés; in Ray of light overheersten de tovenaarskunsten van Orbit, maar in Music lijkt Madonna heel direct uit haar eigen emoties te putten. I deserve it, Nobody's perfect, Paradise (not for me) en What it feels like for a girl hebben allemaal een soort aardse eerlijkheid. In dat laatste nummer komt onder de zoete woorden de bittere klacht dubbel zo hard aan:
Silky smoothLips as sweet as candy, babyTight blue jeansSkin that shows in patchesStrong inside but you don't know it
Good little girls they never show it
When you open up your mouth to speak
Could you be a little weak?

Op haar website zegt Madonna aan te willen zetten tot 'dancing and thinking'. Dat is misschien wat hoog geschoten. Of ze nu vernieuwend is of handig weet te profiteren van de avantgarde-werk van anderen, het dwingt respect af dat ze al bijna twintig jaar haar eigenzinnige koers vaart, en daarbij interessante samenwerkingen met alternatieve muzieksoorten opzoekt. Niet voor niets heeft Maverick, de platenmaatschappij die zij oprichtte, ook artiesten als The Prodigy en Alanis Morissette onder contract. Het is jammer dat deze CD niet zo verrast als Ray of light, maar mooi blijft het. Met Music wilde Madonna “de kilte van het leven in het machinetijdperk, tegemoet treden met warmte en compassie en gevoel voor humor.” Meer kan popmuziek niet pretenderen te zijn, maar dat is dan ook meer dan voldoende.
(Bronnen: www.madonnamusic.com en www.rollingstone.com)

Soort artikel: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren