Borderless

10 December 2019

Nuri Karabulut, landelijk voorzitter DIDF: 'Wij zijn voor vrijwillige assimilatie'

De Federatie van Democratische Verenigingen van Arbeiders uit Turkije in Nederland timmert al meer dan 15 jaar aan de weg. Grenzeloos sprak met landelijk voorzitter Nuri Karabulut over de achtergrond van DIDF, het politieke platform en over integratie: 'We zeggen niet dat je alles moet vergeten, maar cultuur is aan verandering onderhevig.'

Op tafel liggen Turkse kranten en brochures over Koerdische politieke gevangenen. In een nevenliggende ruimte oefent iemand op de saz, een snaarinstrument. Als een van ons het laatste restje koffie krijgt, legt Nuri lachend uit dat daar in Turkije een uitdrukking voor bestaat: \'Je schoonmoeder houdt niet van je, zeggen we dan.\' De sfeer is open, het interview loopt vlot.

In zeker tien Nederlandse steden bestaan Turkse arbeidersverenigingen of activiteitencomités. DIDF is de overkoepelende federatie met vierhonderd leden. \'Maar aan onze activiteiten neemt een veel grotere groep deel\' legt Nuri uit. \'De verenigingen zijn statutair onafhankelijk, maar uiteindelijk moeten activiteiten die we landelijk bedenken wel plaatselijk uitgevoerd worden. Verder hebben we zusterorganisaties in Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Engeland. We komen van tijd tot tijd bij elkaar. \'

Wat is jullie politieke achtergrond? Is DIDF gelieerd aan een groepering of partij in Turkije?
Nee. Onder de oprichters van DIDF, in 1985, zaten ook mensen die het socialisme nastreefden, maar je hoeft geen socialist te zijn om lid te zijn. We hebben natuurlijk wel politieke standpunten en een ideologisch perspectief.

Zijn er dan verschillende politieke partijen binnen DIDF actief?
Niet in die zin. Er zijn geen verschillende belangen binnen DIDF, het is meer dat je soms een andere kijk op een thema hebt, maar uiteindelijk komen we er wel uit. We hebben natuurlijk wel contact met politieke partijen in Turkije, zoals de Partij van de Arbeid (EMEP) en mensenrechtenorganisaties. Wij leren veel van hen, en zij van ons. Maar organisatorisch zijn we onafhankelijk.

Okee, geen mantelorganisatie dan, maar jullie hebben toch wel een band met revolutionair socialistische organisaties of zie ik dat verkeerd?
Nou ja, revolutionair socialistisch... DIDF streeft naar sociale, economische en politieke rechtsgelijkheid en we willen dat bereiken door ons samen, allochtoon en autochtoon, in te zetten voor maatschappelijke en sociale verbeteringen. Daarvoor is het minder van belang of je nou socialist bent, of niet. We zullen elke beweging steunen die een stap dichter bij het socialisme komt, dat moge duidelijk zijn. Maar er zitten ook mensen in DIDF die naar de moskee gaan en tegelijkertijd ons programma steunen.

Een federatie van Turkse arbeiders in Nederland. Wat bedoelen jullie met die bijzondere formulering?
We zijn een organisatie van mensen afkomstig uit Turkije die in Nederland wonen en werken. In Turkije zijn Turken, Koerden en andere minderheidsgroepen. Iedereen, ongeacht nationaliteit, die ons programma steunt kan lid worden. Door het beleid van de Nederlandse regering en door inmenging van de Turkse overheid is er een tweedeling binnen de samenleving. Wij willen een brug vormen opdat mensen met verschillende achtergronden, maar met dezelfde belangen, samen optrekken. We richten ons niet op de ontwikkelingen in Turkije, maar op de problemen in Nederland. Integratie, onderwijs, racisme, de werkvloer, noem maar op. DIDF is een van de weinige organisaties die bijvoorbeeld aan antiracisme demonstraties meedoet, terwijl er veel grotere Turkse organisaties zijn die daar niets van willen weten.

Betekent de naam ook dat jullie eigen vakbondsactiviteiten ondernemen?
Er zijn wel raakvlakken, maar we zijn geen vakbond. Als wij het hebben over integratie, dan bedoelen we de integratie van mensen met dezelfde belangen en problemen. We zouden niet de integratie toejuichen van Turkse arbeiders met de baas van Heineken of Phillips. Een DIDF-lid zal lid moeten zijn van de vakbond, bijvoorbeeld. Daar komen de gewone mensen bij elkaar. We denken dat je in moet zien dat je uitgebuit wordt door dezelfde baas, door hetzelfde systeem, en dat je daartegen samen moet optreden. Wij willen juist zo min mogelijk de thema\'s die alleen allochtonen aangaan naar voren halen. Die problemen los je op door je samen in te spannen voor algemene zaken. Nu wordt er veel over integratie en terrorismebestrijding gesproken, en daarbij komen allochtonen erg in beeld. Maar waar het uiteindelijk om gaat is dat democratische rechten kaalgeplukt worden die de hele bevolking aangaan.

Maar waarom dan wel een aparte Turkse organisatie?
We zijn er om ons op te heffen, we zijn voor vrijwillige assimilatie, maar nu is DIDF nodig. Er zijn aan de ene kant discriminerende wetten en regels in Nederland; allochtonen worden aangewezen als oorzaak van maatschappelijke problemen. Aan de andere kant is de Turkse overheid bezig om Turkse mensen die al veertig jaar hier zijn aan zich te binden. Dat doen ze via de consulaten en via nationalistische en fundamentalistische organisaties. Wij hadden graag gewild dat Turkse mensen massaal georganiseerd zouden zijn in de politieke partijen van hun voorkeur en in vakbonden. Maar door de vooroordelen die steeds aangewakkerd worden, groeien mensen toch uit elkaar. DIDF probeert tegenwicht te bieden, want als wij dat niet doen gaan mensen naar een fundamentalistische of nationalistische organisatie. Dat zien we als onze voornaamste taak: strijd tegen Turks fundamentalisme, conservatisme, nationalisme...
Het Inspraakorgaan Turken, bijvoorbeeld, dat is het adviesorgaan van de Nederlandse overheid. Daarin zitten allerlei dubieuze organisaties die juist het Turks-zijn op de voorgrond zetten. Daardoor gaan Turkse mensen een naar binnen gekeerd leven leiden. Want ze zien in het dagelijks leven dat we toch minder kans maken op de arbeidsmarkt, dat jongeren in het onderwijs niet echt succesvol zijn enzovoort, en daar maken die organisaties misbruik van door te zeggen \'jij wordt gediscrimineerd omdat je Turk bent, of islamiet.\' Of er wordt gezegd: \'Wordt een Nederlander, maar vergeet niet dat je een Turk bent.\'

Wat hebben jullie voor middelen om die invloed te bestrijden? In de winkels ligt meestal de Hurriyet, een rechtse Turkse krant.
Vergeet ook de Turkse satellietzenders niet. Daardoor weet met name de eerste generatie vaak niet wat er gaande is in Nederland. We hebben een dagelijkse krant die in Turkije uitkomt, Evrensel, met een Europese editie. Hurriyet gaat over Turks-zijn en staat vijandig tegenover andere nationaliteiten. Evrensel kijkt meer vanuit de sociaal-economische positie van de mensen. Ik moet eerlijk zeggen dat we het moeilijk hebben omdat de nationalisten gesteund worden door een overheid en meer middelen hebben. Met manifestaties, bijeenkomsten, conferenties, pamfletten en dergelijke proberen we de mensen te bereiken en hen te mobiliseren op thema\'s die hen raken. Je moet proberen antwoorden te formuleren op hun problemen. Concrete thema\'s, daar begint het mee. Bijvoorbeeld: de toekomst van hun kinderen, de islamitische scholen, het feit dat veel Turkse mensen in bepaalde wijken geconcentreerd zijn. We proberen ze uit te leggen: \'Het is wel leuk en aardig, je eigen Turkse groenteboer, maar er is een grotere wereld. Probeer daarin je draai te vinden, je interesse te tonen in de Nederlandse samenleving. Er zijn ook veel Nederlanders die het opnemen voor migranten.\' Je moet voorbeelden kunnen geven, want er zijn ook vooroordelen tegen Nederlanders.
Je kunt het ook hebben over werk, woningnood of het geloof. Als je naar een moskee gaat dan zie je daar een kleermaker, een kapper, een uitzendbureau. Zelfs het CWI komt langs. Iemand die daarheen gaat spreekt alleen Turks, laat alles daar regelen en komt nooit in contact met Nederlanders. Daar proberen we heel open met ze over te praten. We zijn ook tegen islamitische scholen. Niet omdat we tegen godsdienstvrijheid zijn, maar omdat het erg slecht is voor de toekomst van die kinderen, omdat die scholen kaders opvoeden voor fundamentalisten.

Pardon?
Dat zeggen we al jaren. Ook de linkse partijen hebben hier jarenlang geen goed standpunt over ingenomen.

Het behoud van eigen cultuur, en een zeker trots op je identiteit is toch niet alleen slecht?
We zeggen niet dat je alles moet vergeten, maar cultuur is aan verandering onderhevig. De maatschappij waarin je leeft bepaalt ook je normen en waarden. Er zijn goede dingen aan de Turkse cultuur, maar er zijn ook heel progressieve Nederlandse waarden. Die moet je samen weten te brengen. De beroemde Turkse dichter Nazim Hikmet, bijvoorbeeld, schrijft niet alleen over Turkije, maar ook over oorlog en vrede. Dat gaat jou aan, dat gaat mij ook aan. Geloof is een deel van een cultuur, maar lang niet alles. De goede dingen moet je delen, van de slechte dingen moet je afstand nemen.

Er zijn ook andere manieren waarop verdeeldheid gezaaid wordt. Ik denk aan de positie van vrouwen of in de context van Turkije aan de Koerden. Hoe gaan jullie daarmee om?
DIDF bestaat uit Turken, Koerden, Alevieten en Soennieten. We zijn voor het zelfbeschikkingsrecht van het Koerdische volk. Wat onszelf betreft, zien we dat niet als probleem en dat geldt ook voor vrouwen. Er wordt nu veel over moslimvrouwen gepraat, dat ze achtergesteld en onderdrukt worden - dat is waar - maar het feit dat vrouwen in Nederland nog steeds minder betaald krijgen dan mannen, daar wordt weinig over gesproken. Er wordt zo vaak gedaan alsof moslimvrouwen onwetend zijn. Soms komen de vrouwen van DIDF bijeen rond bepaalde thema\'s en proberen zo andere vrouwen bewust te maken. Rond 8 maart bijvoorbeeld. En hetzelfde geldt voor de Koerdische kwestie, afhankelijk van tijd en gelegenheid organiseren we daar specifieke aandacht voor. Verder hebben we een jongerencommissie, die organiseert studieweekenden, festivals en samen met onze zusterorganisaties jongerenkampen. Als het goed is gebeurt dat volgend jaar in Nederland. Zo\'n vijf tot achthonderd jongeren komen dan hier. Wat ik voor arbeiders zei, geldt hier ook: we proberen te stimuleren dat ze zich bezighouden met waarmee de gemiddelde Nederlandse studenten ook bezig zijn.

Bier drinken?
Je kunt het hier niet vergelijken met de studentenbeweging in Frankrijk. Maar wie zegt dat het niet gaat veranderen? Afgelopen week demonstreerden er 10.000 studenten. Turkse jongeren hebben overigens ook specifieke problemen. Er zijn bijvoorbeeld veel discotheken waar alleen Turkse jongeren komen. Dat vinden we heel erg verkeerd. Turkse voetbalclubs, we vinden zelfs een aparte studentenvereniging verkeerd. Waarom niet actief worden in een bestaande studentenvereniging? Aan de andere kant is afstand nemen ook niet goed: we willen juist met hen in contact blijven en ze betrekken bij algemene maatschappelijke problemen.
Bier drinken gebeurt binnen Turkse studentenverenigingen ook: dan is het feest, dan is het leuk onder elkaar, maar de serieuze problemen los je alleen samen op.

(Interview: Koen van der Meulen en Barend de Voogd)

Meer informatie: didf@planetnet.nl

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren