Borderless

12 December 2018

Geen assimilatie maar vrijheid

De Gay Pride was voor conservatieve homo’s en betweterige hetero’s ook dit jaar weer aanleiding voor kritiek op te opzichte, extraverte homoseksualiteit, travestie en transseksualiteit. Wat mij betreft provoceren homo’s, lesbo’s, bi’s en transgenders méér, in plaats van minder!

In het Eindhovens Dagblad geeft de journalist Martijn Storms nauwkeurig weer wat de opvatting zijn van conservatieve, op assimilatie gerichte homo’s. Het is jammer dat Storms volkomen voorbij gaat aan het feit dat de media er in Amsterdam ook dit jaar een potje van maakten. Die zoemden enkel en alleen in op de voor heteroseksuele CDA-stemmers op het platteland meest vervreemdende beelden. Leernichten in blote kont zijn zeker een onderdeel van onze gemeenschap en er is geen enkele reden om ons daarvoor te schamen. Maar wie zaterdag in Amsterdam was kon met eigen ogen zien dat een heel diverse groep mensen een eigen manier van leven aan het vieren was.

Veel mensen zijn van mening dat de Gay Pride eigenlijk één grote heteroprovocatie is. ‘Zoenende leernichten, heupwiegende spierbundels met blote kont, roze boa’s en hysterisch gillende nichten’ somt Storms bijvoorbeeld op, alsof het vanzelfsprekend is dat het hier gaat om schandelijke voorbeelden van maatschappelijke degeneratie. Slechts een select groepje extraverte homo’s zou van de aandacht genieten en hetero’s zouden alleen naar de Pride komen om ‘aapjes te kijken’. Homo’s moeten eens ‘gewoon’ gaan doen.

Dit soort geluiden hoor je veel vaker. Veel conservatieve homo’s hebben het gevoel voor lul te staan als andere homo’s met hun lul staan te zwaaien op een bootje in Amsterdam. Zij zijn van mening dat het stereotype beeld dat verantwoordelijk is voor de discriminatie van homoseksuelen door homo’s zelf wordt gecreëerd. ‘Met de Gay Pride plaatst de homo zichzelf in een hokje.’ Men gaat ervan uit dat de beste strategie tegen discriminatie en geweld ‘assimilatie’ is - opgaan in de meerderheid, volledige aanpassing. Homo’s moeten zich eigenlijk niet meer onderscheiden van hetero’s, dan hebben die hetero’s straks geen reden meer zich zo bedreigd te voelen dat ze homo’s in elkaar schoppen in achteraf steegjes. Geef iedere homo een golden retriever; een tuin met een hek; een monogame relatie; twee vriendinnen om mee te shoppen; een Opel voor de deur; en het geweld, de minachting en de afkeer zullen verdwijnen.

Dit streven naar homo-assimilatie is niet alleen onbeschrijflijk naïef, het laat ook zien hoe groot de schaamte over de eigen homoseksualiteit nog vaak is. Die geïnternaliseerde homofobie is heel effectief, want die houdt ons in ons hok. Het zorgt er als het ware voor dat we niet te veel willen afwijken van de heteroseksuele norm waarmee we allemaal opgroeien. De schaamte over onszelf is ook exemplarisch voor de ‘polderemancipatie’ van de Nederlandse homo. Homoseksualiteit lijkt heel erg geaccepteerd - maar zodra bepaalde grenzen van wat normaal wordt gevonden worden overschreden, houdt die tolerantie meteen op. Dat laat de beperkte zichtbaarheid en zwakke maatschappelijke positie van veel transseksuelen duidelijk zien. Tragische is dat de homogemeenschap zelf zo’n grote rol speelt in de ‘policing’ van onze seksualiteit, zoals de Franse filosoof Michel Foucault dat noemde. De roep om te assimileren wordt steeds groter, juist de uit gay community zelf.

Daarvan moeten we ons niks aantrekken. Provocatie, ‘visibility, grensoverschrijdend gedrag - het blijven onmisbare tools in handen van een homobeweging die geen assimilatie nastreeft, maar een grotere seksuele diversiteit, meer vrijheid om te kiezen en het recht op te groeien in een samenleving, in een cultuur, waarin niet alleen hetero’s ‘gewoon’ worden gevonden. De homogemeenschap moet blijven vechten voor een samenleving waarin ‘de ander’ niet langer uitgesloten wordt, maar alternatieve leefvormen serieus kunnen worden overwogen, ook als ze niet lijken om een heteroseksueel gezinnetje. In plaats van te assimileren, moeten we proberen de samenleving te veranderen.

En we moeten vooral, in al onze diversiteit, zichtbaar blijven. Op de Gay Pride is veel kritiek mogelijk - de grote rol van allerlei bedrijven die homo’s en lesbo’s vooral als consument zien. Maar de nadruk op zichtbaarheid en diversiteit is juist goed. Laat je zien. Doorbreek de onzichtbaarheid van transgenders in de Nederlandse samenleving. Laat zien dat er flaming fems zijn onder zowel potten als flikkers; dat er homo’s zijn die op kleerkasten lijken en nichten die op voetbal zitten. En schaam je niet voor onze zichtbaarheid. Wij zijn hier, wij blijven hier en we assimileren niet in een samenleving die wil dat we allemaal op elkaar lijken!

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren