Borderless

24 October 2019

Turkije: doodstraf geen oplossing voor geweld tegen vrouwen

Met de regelmaat van de klok – op dat vlak gaat de Turkse tijd heel snel – lezen of zien we hoe het geweld tegen vrouwen en LHBTIQ toeneemt in Turkije. Het laatste geweld in een lange reeks is de koelbloedige moord op Emine Bulut, die voor de ogen van haar kind werd vermoord door haar vroegere echtgenoot. 

Laten we eerlijk zijn, zulke dingen zijn afschuwelijk, net zoals het verkrachten van kinderen. Voor de daders kunnen wij geen enkel respect meer opbrengen, dikwijls zijn het monsters en er is geen enkele reden om dergelijke misdaden goed te praten. Vanuit onze onderbuik zien we de daders het liefste verdwijnen. En van dat buikgevoel, dat we - overigens terecht - allemaal hebben, maakt de Turkse president Erdogan gebruik om opnieuw de invoering van de doodstraf te bepleiten. 

Als we echter kijken naar de uitvoering van de doodstraf in Turkije in het verleden – vandaag bestaat de doodstraf niet meer – zien we dat in de meeste gevallen politieke tegenstanders de doodstraf kregen. Onder hen een zestienjarige revolutionair die alleen vanwege het feit dat hij revolutionair was, werd opgehangen, zonder dat hij ooit geweld had gebruikt! Moordenaars en verkrachters kregen alleen bij uitzondering de doodstraf. In veel gevallen kregen ze hele lichte straffen en in een aantal gevallen gingen zij zelfs vrijuit. 

Erin Keskin, een advocate van veel slachtoffers van seksueel geweld, ooit voorzitster van de mensenrechtenorganisatie in Turkije, heeft deze slachtoffers dikwijls verdedigd. Ik noteer één van de vele gevallen. Een meisje met het syndroom van Down, ze was veertien toen het proces voorkwam, werd gedurende twee jaar systematisch verkracht door familieleden en leden van de jandarma (politie), de hele leiding in het dorp was erbij betrokken. De meesten werden vrijgesproken en de uitgesproken straffen waren zeer licht, maximaal drie jaar. Het kind, ze was twaalf toen de verkrachtingen begonnen, zou het volgens de rechter 'zelf hebben uitgelokt'. De jandarma ging vrijuit! Tijdens het proces werd Erin Keskin er door de rechter meermaals op gewezen dat zij de ordediensten van Turkije beledigde. 

De Turkse regering heeft in 2011 het Istanboel-protocol ondertekend, een progressieve tekst die seksueel geweld, zowel tegen vrouwen, kinderen als LHBTIQ aan banden moet leggen. Een protocol ondertekenen is een ding, het toepassen is iets totaal anders. Er zijn, dat moet ook gezegd worden, rechters - weliswaar een minderheid - die op basis van dit protocol zware straffen uitspreken. Maar dat zijn uitzonderingen op de regel. In hoger beroep worden de straffen meestal sterk afgezwakt. 

In realiteit is de situatie zelfs een stuk erger. Zeker in conservatieve gebieden probeert de familie te voorkomen dat het na een verkrachting tot een proces komt. De maagdelijkheid is immers geschonden en dan komt de eer van de familie in het gedrang. Dan zwijg ik nog over de eremoorden. Een grote lobby probeert nu de ondertekening van het Istanboel-protocol ongedaan te maken, omdat het zou ingaan tegen de familiewaarden. 

Er zijn advocates die zich, steunend op de vrouwenbeweging ‘Stop de femicides’, inzetten om de situatie te veranderen. Ik vermeld Huda Kaya, een parlementslid van de HDP en natuurlijk (er zijn nog veel andere) Erin Keskin. Erin stelt het heel duidelijk: moorden op transgenders worden als normaal gezien door de bevolking. En ook deze moorden komen om de haverklap voor. De feministische beweging en de LHBTIQ werken nauw samen. Begrijpelijk. De enige partijen die hen steunen zijn de CHP en de HDP. 

De Turkse regering verbiedt om de haverklap betogingen van de vrouwen en of LHBTIQ. Met zulke verboden maakt de regering duidelijk dat ze slechts het patroon van conservatief-islamitische en fascistische bewegingen volgt. De patriarchale structuur in Turkije leidt tot onderdrukking en miskenning van zowel vrouwen- als genderrechten. Het geweld, dikwijls vanuit het patriarchale denken, moet gestopt worden. Iedereen heeft het recht op een veilig leven, in eerste instantie kinderen en vrouwen, maar ook mensen met een andere seksuele voorkeur. 

En nee, een oplossing bereik je niet door de doodstraf in te voeren. Een oplossing bereik je door dat patriarchale systeem te doorbreken. Door het protocol van Istanbul volledig toe te passen! En op dat vlak heeft Turkije nog een hele lange weg te gaan.

Soort artikel: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren