26 October 2020

China: een orwelliaanse staat

Achter de nominale machtscontinuïteit in China (bekend als de Volksrepubliek), belichaamd door de Chinese Communistische Partij (CCP), gaan diepgaande transformaties schuil. De partijleiding staat nu onder de controle van zeer grote vermogens en de sociale ongelijkheidis  geëxplodeerd in een land dat een grote kapitalistische macht is geworden.

Tot het begin van de 19e eeuw werd China beschouwd als het machtigste rijk ter wereld. Toen verloor het die positie onder de klappen van het westerse kapitalisme. Xi Jinping's obsessie is dat China weer het 'Rijk van het Midden' moet worden. Deze strijd om de hegemonie is de achtergrond van het huidige bekvechten tussen de  presidenten van de VS en China.

Nu China een grote economische macht is geworden, [1] voelen de Chinese leiders niet langer de behoefte om te buigen voor de vergrijzende geïndustrialiseerde landen. Zij aarzelen niet om de geruststellende teksten die hun voorgangers in 1984, in ruil voor de overdracht van Hongkong hebben ondertekend, met voeten te treden.

Socialisme met Chinese kenmerken?

Westerse neo-liberalen betoogden dat de omschakeling van China naar een markteconomie gepaard zou gaan met een uitbreiding van de vrijheden. Het tegenovergestelde is gebeurd, vooral sinds 2012 en de komst van Xi Jinping. Een grondwetswijziging moet hem in staat stellen om ononderbroken levenslang te regeren en om zijn opvolgelingen uit zijn kliek te kiezen. Het repressieve karakter van het regime is aanzienlijk versterkt, met name wat betreft de vrijheid van meningsuiting en organisatie, waaronder die van werknemers en vrouwen.

In Tibet, Xinjiang en Binnen-Mongolië neemt het proces van gedwongen assimilatie toe. Peking heeft dit beleid in Hongkong op brute wijze versneld en droomt ervan om het uit te breiden naar Taiwan.

De CCP presenteert het bestaande regime eenvoudigweg als 'socialisme met Chinese kenmerken'. Wat dit regime als 'Chinese kenmerken' presenteert, bevat elementen van de politieke cultuur van vóór het keizerlijke China, zoals blijkt uit de toespraak van Xi Jinping in 2017 over de noodzaak om macht over te dragen aan degenen met 'rode genen' (dat wil zeggen de tweede generatie kinderen van de heersers). [2] De CCP is ook gebrand op het idee van 'Chinese kenmerken' als een middel om het socialisme te bevorderen.

Zoals kameraad Au Loong Yu schreef: ‘Achter het geloof van de machthebbers in deze premoderne waarden schuilt ook een heel moderne, zeer materiële zaak, namelijk het fundamentele belang van dit regime’. Het regime aan de macht ‘combineert zowel de dwingende macht van de staat, met de modernste wapens en technologie, als de macht van het industriële en financiële kapitalisme. Het bereikt zijn doel door zich tegelijkertijd te baseren op twee sets van regels: de wet en de verborgen regels van de bureaucratie, die altijd prevaleren boven de wet.

‘De leiders vinden dat dit regime hun belangen goed dient. Van de top tot aan de basis zijn partijfunctionarissen er enorm rijk door geworden. Hoe meer het systeem op die manier werkt, hoe meer vuile geheimen zich ophopen die de partijfunctionarissen moeten verbergen. Dat is op zich al een van de redenen waarom ze geen afwijkende meningen kunnen tolereren.

‘De partij heeft behoefte aan de opbouw van een Orwelliaanse staat op het vasteland en dat moet absoluut ook gelden voor Hongkong’ [3].

Voetnoten

[1]. De zwakke punten van China betekenen dat het op de lange termijn meer een probleem is om de 'leidende' macht van de wereld te worden dan dat het een gegeven is.

[2]. In het keizerlijke China was er geen 'bloed' legitimatie van de macht. Het Chinese feodalisme dateert van voor het Rijk.

[3]. Interview met Au Loong Yu.

Dit artikel stond op l’Anticapitaliste. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.

Soort artikel: 

Reacties

Door Gerrit Zeilemaker ( ) op

Wat een ontstellend zwak artikel vol ongefundeerde beschuldigingen, waarbij concrete feiten totaal ontbreken. Bijvoorbeeld dat het blijkbaar mogelijk is om in China jaarlijks tientallen tot misschien wel honderden stakingen te houden. Er zijn talloze plaatselijke potentaatjes op hun plaats gezte of afgezet. Bijvoorbeeld dat China een Duitse deskundige in arbeidsrecht heeft geraadpleegd en op zijn advies, uitvoerig besproken met tal van arbeidsvertegenwoordigers, regels heeft ingevoerd, waar managers zich aan moeten houden. Bijvoorbeeld dat Hongkong na 80 jaar automatisch bij China zou komen en die tijd gebruikt zou moeten worden om nader tot elkaar te komen, maar dat door de VS en UK gesteunde demonstranten zwaaiend met de koloniale Britse vlag om hulp van Popeo en Trump roepend dit proces bewust frustreren. De onrust heeft ook een duidelijk sociaal-economisch karakter; het vasteland groeit Hongkong voorbij en neemt ook financiële diensten die altijd via Hong Kong geleverd werden over (lees geld wegsluizen naar het buitenland enz.). Hongkongs parisitaire positie raakt voorbij en dat komt hard aan. 
Zelf noemen ze hun systeem 'kapitalisme onder leiding van de communistische leiding' en op die basis moet het geanalyseerd worden op basis van concrete feiten. Bijvoorbeeld dat ze hun investeringen in de wereld niet begeleiden met aggressieve oorlogen, nergens militaire bassissen aanleggen en economische sancties alleen in reactie en dan nog uiterst beperkt uitvaardigen.
Niets maar dan ook niets, over de enorme Amerikaanse troepenmacht rond China, in de Chinese Zee en in Japan en Zuid-Korea en de voortdurende dreiging met een oorlog door Trump. Overal wordt geprobeerd ethnische spanningen te vergroten. Maar 800 miljoen mensen uit de armoede halen betekent niets?

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren