De mainstream media negeren een centraal aspect van de solidariteitsacties voor Palestina in Groot-Brittannië, legt Terry Conway uit. De noodzaak om hen te steunen wordt met de minuut urgenter.

Acht gevangenen in voorlopige hechtenis, Qesser Zuhrah, Amu Gib, Heba Muraisi, Jon Cink, Teuta Hoxha, Kamran Ahmed, Lewie Chiaramello en Muhammed Umer Khalid, zijn allemaal in hongerstaking in Britse gevangenissen – zes van hen al voor de tweede maand. Vijf van hen zijn tijdens hun actie al in het ziekenhuis opgenomen en vervolgens teruggekeerd naar de gevangenis. Tijdens hun ziekenhuisopname werd hen verhinderd contact op te nemen met hun naaste familieleden en hun juridische team, wat een schending van hun grondrechten inhoudt.

Toch is het pas de laatste dagen dat veel mensen iets hebben gehoord over hun lot, nu de aanhoudende campagne van hun vele supporters de muur van stilzwijgen begint te doorbreken. Er hebben meerdere keren protesten plaatsgevonden bij de Pentonville-gevangenis in Londen, waarbij men op een gegeven moment van daaruit in demonstratie naar het ministerie van Justitie in Bristol en naar de BBC in Londen is gegaan om te eisen dat er verslag wordt gedaan van de gevaarlijke situatie waarin de gevangenen verkeren.

Pas op 10 december bracht de BBC voor het eerst verslag uit, toen de advocaten van de gevangenen om een ontmoeting met ministers hadden gevraagd. Maar zelfs toen werden, net als bij veel van de sporadische berichtgeving in de kranten, de teksten en audiofragmenten onnauwkeurig weergegeven en werd niet ingegaan op de oorzaak van deze situatie, de wanhopige urgentie ervan of de medeplichtigheid van de Britse staat.

Medeplichtig aan genocide

De meerderheid van de acht hongerstakers zou betrokken zijn geweest bij acties tegen Elbit Systems, de grootste wapenfabrikant van Israël. Sinds 2012 heeft Elbit 25 overheidscontracten binnengehaald in het Verenigd Koninkrijk, met een totale waarde van meer dan 400 miljoen euro. Nu bereidt het ministerie van Defensie zich voor om een contract van 3 miljard euro te ondertekenen met Elbit, waardoor het bedrijf wordt aangewezen als 'strategische partner' en jaarlijks 60.000 Britse militairen zal opleiden. De anderen worden beschuldigd van het beschadigen van twee militaire vliegtuigen op een RAF-basis in Brize Norton, van waaruit de RAF blijkbaar spionagemissies boven Gaza uitvoert.

De acht behoren tot de 33 gevangenen die in voorlopige hechtenis zitten met soortgelijke aanklachten, van wie geen enkele voor een misdrijf is veroordeeld. Ze worden allemaal geconfronteerd met lange voorlopige hechtenisperiodes; sommigen moeten pas in januari 2027 voor de rechter verschijnen. Voorstanders zijn van mening dat dit een manier is om de gevangenen te straffen, ondanks hun recht om als onschuldig te worden beschouwd.

Dat dit gebeurt terwijl Israël een genocide tegen het Palestijnse volk heeft gepleegd – en nog steeds pleegt – maakt Groot-Brittannië volledig medeplichtig aan deze schending van het internationaal recht en van elk gevoel van menselijke waardigheid.

De verkiezing van een Labour-regering in juli 2024 heeft schandalig genoeg geen verschil gemaakt voor de steun van Groot-Brittannië aan deze barbaarse acties van de Israëlische staat. Wat betreft de onderdrukking van de solidariteitsbeweging is het zelfs deze regering die mensen heeft gecriminaliseerd omdat ze zich verzetten tegen het kolonialisme dat het Palestijnse volk zijn mensenrechten ontzegt. Deze misdaden tegen de menselijkheid zijn het duidelijkst zichtbaar in Gaza, maar vinden ook steeds vaker plaats op de Westelijke Jordaanoever en tegen Palestijnse burgers van Israël.

Context

Dat is de context waarin honderdduizenden mensen in Groot-Brittannië hebben deelgenomen aan demonstraties uit solidariteit met het Palestijnse volk. Duizenden hebben zich georganiseerd om campagne te voeren voor het desinvesteren van hun pensioenfondsen uit fondsen die direct of indirect ten goede komen aan de Israëlische staat, en voor het stoppen van de verkoop van producten die hetzelfde doen door supermarkten.

Dat is ook de context waarin activisten actie hebben ondernomen tegen Elbit en bedrijven als BAE, de op zes na grootste wapenfabrikant ter wereld. Zij produceren de M109-houwitser, een 155 mm mobiel artilleriesysteem dat het Israëlische leger op grote schaal heeft gebruikt om tienduizenden 155 mm granaten af te vuren op de Gazastrook, waarvan sommige gevuld waren met de giftige stof wit fosfor.

En dat heeft geleid tot de situatie waarin tot nu toe acht mensen de dramatische, potentieel levensbedreigende stap hebben genomen om in hongerstaking te gaan.

Eisen

De gevangenen eisen:

• Beëindiging van alle censuur
• Onmiddellijke vrijlating op borgtocht
• Recht op een eerlijk proces
• Het verbieden van Palestine Action opheffen
• Sluiting van Elbit

Deze eisen – met samenhangende motieven – werden vóór het begin van de hongerstakingen op 20 oktober aan de regering voorgelegd, maar zijn genegeerd. John McDonnell, lid van het Britse Lagerhuis, diende op 1 december een motie in die op het moment van schrijven 41 handtekeningen heeft verzameld. McDonnell, gevolgd door Jeremy Corbyn, lid van het Britse Lagerhuis, bracht op 10 december een motie in het Lagerhuis in, waarin hij zijn beklag deed over het stilzwijgen van de ministers. Zelfs de voorzitter, Lindsay Hoyle, leek geïrriteerd te zijn dat de ministers hun plicht niet nakwamen. McDonnell kwam later op dezelfde dag terug nadat hij een persbericht van het ministerie van Justitie had gezien waarin David Lammy beweerde: De vicepremier heeft gereageerd op correspondentie over deze kwestie en zal dat blijven doen.

Voor McDonnell was dat niet het geval – hij had geen reactie ontvangen. Het is niet de eerste keer dat Lammy beweert ‘niets te weten’. Kiezers hebben al vóór het begin van de hongerstaking rechtstreeks contact met hem opgenomen om hem te vragen actie te ondernemen. Verschillende parlementsleden, waaronder Zarah Sultana en Apsana Begum, evenals McDonnell en Corbyn, hebben hem een brief geschreven.

Op 5 december kwamen actievoerders Lammy tegen op een lokale markt en probeerden ze met hem te praten. Op 9 december werd er een protest gehouden buiten zijn kantoor, waar hij opnieuw tegen de aanwezigen zei dat hij van niets wist.

Op 11 december ontving Corbyn, het parlementslid van Amu Gib, eindelijk een brief van Lammy waarin hij verklaarde: 'Gezien de lopende procedure zou het niet gepast zijn om u te ontmoeten om de situatie meer in detail te bespreken.' Corbyn antwoordde dat dit antwoord geen antwoord gaf op 'de heel ernstige beschuldigingen van inconsistente en ongelijke medische behandeling' van de gedetineerden en herhaalde zijn verzoek om een ontmoeting.

Precedent

Dit is de grootste gecoördineerde hongerstaking in gevangenissen in de geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk sinds de H-Block-staking in Noord-Ierland in 1981, waarbij tien politieke gevangenen omkwamen, onder wie de organisator Bobby Sands, parlementslid. Sands werd meer dan een maand na het begin van zijn hongerstaking verkozen tot lid van het Britse parlement en meer dan 100.000 mensen woonden zijn begrafenis bij nadat hij op 5 mei na 66 dagen hongerstaking was overleden.

Ik herinner me ook nog levendig dat de Britse media verslag deden van de hongerstaking van 1981, net als van het dekenprotest, het vuilprotest en de hongerstaking die daaraan voorafging – allemaal middelen in hun campagne voor het herstel van de Special Category Status die in 1976 was ingetrokken. Ik veronderstel dat premier Margaret Thatcher er voldoende vertrouwen in had dat haar onverzettelijkheid de overwinning zou brengen. Pas later, in 1988, voerde ze een spreekverbod in voor de IRA en een groot aantal andere Ierse organisaties.

Op 5 december sprak Bernadette McAliskey tijdens een drukbezochte bijeenkomst in het centrum van Londen haar steun uit voor de hongerstakingen voor Palestina. Ierse activisten waren bij de meeste protesten in Londen aanwezig. Paul Murphy TD bracht de situatie ter sprake in de Dáil Éireann in Dublin, waarbij hij de H-Block als precedent aanhaalde. De Ierse beweging die solidair is met Palestina is sterk – degenen die zelf onderworpen zijn geweest aan bezetting en kolonialisme begrijpen snel wat er op het spel staat.

Kom nu in actie

The Bristol Cable berichtte over de lokale acties en legde uit dat de demonstranten ontroerd waren toen een goede vriend van Amu Gib een geluidsopname van Gib afspeelde via een megafoon. Die vriend gaf de opname later door aan The Cable:

'We zullen nooit in staat zijn om de diepte van de verwoesting, de dood, de onteigening, de ontheemding, de aanval op het onderwijs, de infrastructuur, de gezondheidszorg, de boerderijen en de olijfboomgaarden te bevatten, laat staan te voelen.

'We hebben de omvorming van Palestina tot een slagveld mogelijk gemaakt en daarvan geprofiteerd. De bevolking, de geschiedenis en de infrastructuur van Palestina zijn een broedplaats voor steeds onpersoonlijker wordende oorlogsmiddelen.'

Terry Conway is lid van Anti*Capitalist Resistance, onze zusterorganisatie in Engeland en Wales. 

Foto: Steve Eason.

Dit artikel stond op Anti Capitalist Resistance. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.