Voor het eerst in 80 jaar ging de bevolking in Minneapolis in algemene staking. Tienduizenden mensen gingen de straat op om te protesteren tegen de dodelijke praktijken van ICE en oefenden economische druk uit door het werk neer te leggen. De staking markeert een nieuwe richting in het verzet.

In december 2025 plaatste de regering-Trump 3.000 ICE-agenten in Minneapolis, met zo’n 430.000 inwoners een stad zo groot als Zürich. Sindsdien treedt de immigratiedienst met harde hand op, ontvoert en vermoordt mensen op straat om het migratiebeleid van de regering door te drukken. Nu reageert Minneapolis op de terreur van de ICE-autoriteiten met de eerste algemene staking in de Amerikaanse geschiedenis sinds 80 jaar: buurtgerichte zelfhulp van de bevolking verandert in een gerichte economische blokkade.

De eisen van de algemene staking waren dat ICE onmiddellijk de staat Minnesota moest verlaten, dat de moordenaar van Renee Good, ICE-agent Jonathan Ross, juridische gevolgen moest dragen, dat er geen verdere financiering van ICE mocht zijn en dat bedrijven in Minnesota en het hele land hun zakelijke relaties met ICE moesten beëindigen en ICE de toegang tot hun terreinen moesten weigeren.

Om die eisen kracht bij te zetten, bleven vrijdag meer dan 700 winkels gesloten, bleven duizenden mensen thuis van hun werk en demonstreerden tienduizenden mensen op straat. Een brede alliantie van vakbonden, kleine bedrijven, geestelijken van verschillende geloofsovertuigingen en talloze activisten uit het maatschappelijk middenveld organiseerde de staking. De hele dag protesteerden tienduizenden mensen in de hoofdstad Minneapolis bij min twintig graden op straat, organiseerden ze burgerpatrouilles in buurten en legden ze de luchthaven plat. Geïnspireerd door de staking waren er in 300 andere steden werkonderbrekingen en demonstraties.

Minneapolis is de afgelopen weken het brandpunt geworden van het verzet tegen het deportatiebeleid van Trump. Onder de naam ‘Operation Metro Surge’ streeft ICE hier naar het uitzetten van zoveel mogelijk migranten zonder legale verblijfsstatus. De autoriteiten treden daarbij op als een soort bezettingsmacht. Racistische aanvallen op migranten, ontvoeringen – soms van kleine kinderen met Amerikaans staatsburgerschap –, massale arrestaties van activisten en andere schendingen van de mensenrechten kenmerkten de afgelopen weken.

De algemene staking betekent nu een nieuwe strategie: de buurtbewoners voegen aan hun verdediging ook aanvallen toe. Die tactiek raakt het regeringssysteem waar het pijn doet: bij de winst. Door niet te werken, zorgen de arbeiders voor een economische shutdown en halen ze de basis onder het regime weg. Door een radicale boycot van alle ICE-supporters worden lokale bedrijven gedwongen om een standpunt in te nemen. Wie ICE toegang geeft tot zijn terrein, verliest potentiële klanten en arbeiders. Zo creëren de demonstranten echte economische druk en dwingen ze concessies af. Tot nu toe was het verzet van de bevolking meestal beperkt tot defensieve tactieken. In de betrokken wijken organiseerden bewoners burgerpatrouilles. 's Nachts werden straten onder water gezet, zodat de deportatiewagens op het gladde ijs niet konden manoeuvreren – een fysieke barrière tegen de deportatie van leden van de gemeenschap.

Met hun verzet tegen ICE laat de bevolking van Minneapolis zien hoe een politieke en economische tegenmacht tegen het regime van Trump kan worden aangewakkerd. Maar ondanks de massale protesten gaat ICE gewoon door met zijn praktijken: op 24 januari, een dag na de staking, schoten agenten met Alex Pretti de volgende persoon neer op straat. Het is een teken dat de algemene staking slechts het begin van het verzet kan zijn.

Dit artikel stond op das Lamm. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.

Grenzeloos voegt hier graag de conclusie van de Amerikaanse socialist Dan la Botz aan toe. Hij schrijft op New Politics: de algemene staking in Minneapolis was een belangrijke stap. In tegenstelling tot Europa en Latijns-Amerika kennen we in de Verenigde Staten geen algemene stakingen. De algemene staking in Minneapolis is ongekend in het hedendaagse Amerika. Sinds 1934 is er geen algemene staking meer geweest in Minneapolis en geen enkele andere stad heeft gestaakt sinds de algemene staking in Oakland in 1946. Maar het is ook lang geleden dat federale agenten ongestraft witte Amerikaanse burgers hebben geslagen, met traangas hebben bestookt en vermoord. We zijn het reactionaire McCarthyisme van de jaren vijftig voorbij. De gebeurtenissen in Minneapolis bevestigen dat we nu in de greep, de verstikkende greep, van een autoritaire regering leven, maar ook dat er een krachtig, volksverzet is. We strijden voor rechtvaardigheid, voor democratie en voor ons leven. En die strijd gaat door, het meest intens in Minneapolis, maar ook overal elders in het land. En het einde is nog niet in zicht.