Borderless

22 July 2019

Moslimhaat en antisemitisme in de VS: de aanval op Ilhan Omar

Bij de verkiezingen van 2018 werden twee jonge moslimvrouwen verkozen in het Huis van Afgevaardigden. Nu liggen ze zwaar onder vuur vanwege vermeend antisemitisme. Maar het echte antisemitisme zit elders.

[leestijd 6 minuten] Ilhan Omar is zwart en een vluchteling uit het door oorlog verwoeste Somalië. Rashida Tlaib is van Palestijnse afkomst en heeft familie die onder Israëlische onderdrukking leeft. Beiden zijn uitgesproken aanhangers van de Boycot, Disinvestering en Sanctie (BDS) beweging, die door Palestijnse organisaties is opgezet om te protesteren tegen de onderdrukking door Israël. Als aanhangers van BDS zijn zij aangevallen door de Israëlische lobby in de VS, het American Israel Public Affairs Committee (AIPAC), dat ten onrechte beweert dat BDS antisemitisch is.

In navolging van Israël beweert de AIPAC dat de bewering dat Israël een apartheidsstaat is, de vaststelling van de historische banden van het zionisme met echte antisemitische krachten, het bepleiten van één democratische seculiere staat die gelijke rechten voor Palestijnen en Israëlische joden garandeert, elke kritiek op Israël en nog veel meer van dit soort zaken, antisemitisme is.

Zowel Omar als Tlaib hebben meerdere doodsbedreigingen ontvangen van witte racisten en andere islamofoben.

Omar is vooral doelwit door haar verklaringen waarin zij het AIPAC aanvalt. Zowel republikeinen, mainstream democraten als de media hebben haar als gevolg daarvan aangevallen. Toen ze opmerkte dat AIPAC een van de machtigste lobby's van het land is die ongeveer 100 miljoen dollar per jaar besteedt aan het onder druk zetten van politici om Israël miljarden militaire steun te blijven geven en om het Israëlische beleid politiek te verdedigen, werd dit gebruikt om te beweren dat ze ‘in werkelijkheid’ zei dat ‘joods geld’ de Amerikaanse regering domineert.

Trump drong aan op haar aftreden. De Democratische leider van het Huis Nancy Pelosi stelde een resolutie voor die antisemitisme aan de kaak stelt, gericht tegen Omar zonder haar te noemen.

Maar deze poging om Omar zwart te maken sloeg op hen terug toen er een enorme steun kwam van een brede waaier  van progressieve Zwarte, Arabisch-Amerikaanse, Moslim en Joodse organisaties en organisaties die zich bezig houden met burgerlijke vrijheden. Zij richten zich tegen deze aanval op de  onlangs verkozen Moslimvrouwen.

De Democratische leiders van het Huis kwamen snel met een nieuwe tekst van de resolutie, die allerlei vormen van onverdraagzaamheid verwierp en de manier waarop witte racistische krachten ‘met haat bewapend zijn voor politiek gewin en zich met verbale aanvallen, ophitsing en geweld richten tegen traditioneel vervolgde bevolkingsgroepen, zoals Afro-Amerikanen, Latino's, indianen, Aziatische Amerikanen, Pacifische eilandbewoners en anderen van kleur, joden, moslims, Sikhs, de lhbt-gemeenschap, immigranten en anderen.’

Het was de eerste keer dat islamofobie  expliciet werd verworpen in een resolutie van het Huis. De resolutie werd bijna unaniem aangenomen, met ongeveer 20 Republikeinen tegen. Eén beklaagde zich erover dat de resolutie Israël niet steunde.

De reactie op de oorspronkelijke resolutie geeft aan dat veel mensen in het land steeds meer vraagtekens zetten bij de consensus in de VS over de steun aan Israël. Dit geldt ook voor Joden die ontsteld zijn over de verrechtsing van Israël; over het feit dat het leger sluipschutters inzet om honderden ongewapende demonstranten te doden en te verminken bij het Israëlische afscheidingshek met Gaza; over de nieuwe Israëlische ‘basiswet’ die Israël definieert als ‘groot Israël’ dat op zijn minst ook de Westelijke Jordaanoever omvat en omschrijft als de staat van alle Joden (impliciet in de hele wereld) die als enigen het recht op zelfbeschikking in Israël hebben.

Netanyahu heeft nu expliciet gesteld dat de nieuwe basiswet duidelijk maakt dat Israël niet ‘de staat van al zijn burgers’ is, maar ‘de natiestaat van het Joodse volk alleen’.

Zolang de aanvallen tegen Omar voortduren, is het waarschijnlijk dat het verzet tegen deze aanvallen ook doorgaat.

Omar heeft zich onlangs uitgesproken over de aanvallen tegen haar. Ik heb een deel van haar opmerkingen licht bewerkt:

‘Elke keer als wij [zij en Tlaib] iets zeggen over het buitenlandse beleid, ongeacht wat we zeggen, ons pleidooi voor het beëindigen van de onderdrukking of de bevrijding van elk menselijk leven en de eis van waardigheid, krijgen we een label opgeplakt en gaat niemand het bredere debat aan over wat er met Palestina gebeurt.’

‘Waarom is het OK als ik praat over de invloed van de wapenlobbyclub NRA, over de fossiele brandstoffenindustrieën of Big Pharma en niet als ik het heb over een machtige lobbygroep die het beleid beïnvloedt?’

‘Nu je twee moslims hebt die zeggen: ”Hier is een groep mensen [Palestijnen] waarvan wij willen dat ze de waardigheid krijgen die jij wilt dat iedereen heeft”, worden we uitgescholden en voor ‘hatelijk’ uitgemaakt.’

‘We weten hoe haat eruit ziet. We ervaren het elke dag... Er zijn steden in mijn staat waar de tankstations in hun toiletten de tekst hebben staan: ‘Vermoord Ilhan Omar’. Er zijn mensen die in mijn buurt rondrijden op zoek naar mijn huis, naar mijn kantoor en mij schade toebrengen. Er zijn elke dag mensen op Fox News en elders, die zeggen dat ik een bedreiging voor dit land vorm. Dus ik weet wat angst is.’

‘De moskee waarin ik bid, in Minnesota, werd met bommen bestookt door twee witte terroristen. Ik weet dus hoe het voelt voor iemand die een geloof heeft dat belasterd word. Ik weet hoe het voelt om van een (ander) ras te zijn - ik ben een immigrant, dus ik heb niet het historische drama van mijn zwarte zussen en broers in dit land. Maar ik weet wat het voor mensen betekent om mij als een zwart persoon te zien en mij minder dan menselijk te behandelen.’

‘Dus als mensen zeggen: ”Je brengt haat,” dan weet ik wat hun bedoeling is. Het is hun bedoeling om ervoor te zorgen dat onze lichten worden gedimd, dat we met gebogen hoofd rondlopen, dat we ons gezicht en onze stem laten zakken.’

‘Maar ik heb nieuws voor mensen: je kunt ons overal voor uitschelden. Je kunt ons op elke manier bedreigen. Rashida en ik zijn hier om [in het Congres] te blijven en de stemmen te vertegenwoordigen van mensen die al vele decennia en generaties lang het zwijgen opgelegd krijgen.’

‘Er is een direct verband tussen het niet hebben van schoon water en het begin van eindeloze oorlogen. Het gaat allemaal om de winst en wie daarvan profiteert. Er is een direct verband tussen bedrijven die rijk worden en het feit dat we studenten met schulden overladen hebben. Er is een direct verband tussen het Witte Huis en de mensen die profiteren van de geprivatiseerde gevangenissen.’

‘Dus waar mensen bang voor zijn, is niet dat er twee moslims in het Congres zijn. Waar mensen bang voor zijn is dat er twee moslims in het Congres zijn die hun ogen wijd open hebben, die hun voeten op de grond hebben, die weten waar ze het over hebben, die onbevreesd zijn en die hetzelfde kiezersmandaat hebben als iedereen in het Congres.’

‘Moslimhaat heeft een lange geschiedenis in de VS. We zagen het bij de steun van Washington voor de oorlogen van Israël tegen de Arabieren, waarbij Israël werd afgeschilderd als de ‘enige democratie in het Midden-Oosten’. Na de aanslagen van 11 september bereikte het een nieuwe hoogte, met een heksenjacht op moslims onder leiding van de toenmalige FBI-directeur Robert Mueller (nu de lieveling van de Democraten), met valse beschuldigingen, invallen in moskeeën, aanvallen op moslims die zich verzetten tegen het Amerikaanse buitenlandse beleid in het Midden-Oosten en dergelijke. Dat alles werd ingezet om de steun voor de Amerikaanse oorlogen tegen Afghanistan en Irak op te voeren.

De groei van de BDS-beweging in de laatste jaren leidt tot een verhevigde strijd ertegen, waarbij de beweging, in navolging van het AIPAC beschuldigd wordt van antisemitisme. In de helft van de Amerikaanse staten zijn resoluties tegen BDS aangenomen. Onlangs werd in de senaat een dergelijke verklaring aangenomen, met steun van de twee partijen. Het is niet duidelijk wat er in het huis van afgevaardigden zal gebeuren.

Trump gebruikt de bestaande moslim-haat om zijn witte racistische achterban te behouden. Hij beweert dat ‘moslims ons haten’. Hij beloofde in zijn campagne om alle moslims te verbieden het land binnen te komen. Toen zijn aanvankelijke verbod juridisch in de problemen kwam, maakte hij er een verbod op immigranten uit ‘slechts’ zes moslimlanden van en dat werd goedgekeurd door het rechtse Hooggerechtshof.

De zionistische beschuldiging dat het antisemitisme binnen links in de Verenigde Staten in opkomst is, leidt af van het groeiende antisemitisme van door Trump geïnspireerde witte racisten.

De man die eind vorig jaar de synagoge in Pittsburgh aanviel, waarbij hij 11 mensen doodde en ‘dood aan alle joden riep’, schreef dat hij zich vooral richtte tegen de Hebrew Immigrant Aid Society (HIAS), die een dienst voor vluchtelingen en immigranten in de synagoge gepland had. ‘HIAS brengt hier indringers naar toe die onze mensen doden’ schreef hij in een tweet. [Vergelijk met Trump’s geraas over de Latino ‘indringers’ aan de Mexicaanse grens]’. ‘Ik kan niet toekijken hoe mijn mensen worden afgeslacht. Let op, ik ga er op af.’

Een van de beschuldigingen op de alt-right media is dat blanken worden aangevallen door zwarten, latino's, hooghartige vrouwen, moslims, enzovoort - allemaal georkestreerd door de Joden. Dat is echt antisemitisme.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Europe Solidaire Sans Frontières. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.

Soort artikel: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren