De Israëlische regering heeft ervan geprofiteerd dat de wereldwijde aandacht gericht is op de Israëlisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran en het Israëlische offensief in Zuid-Libanon om haar genocidale oorlog en expansie in Gaza en de Westelijke Jordaanoever voort te zetten.

Ondanks het zogenaamde staakt-het-vuren van oktober 2025, gebaseerd op het vredesplan van Trump dat de strook in twee delen verdeelt volgens de 'gele lijn' (waarbij meer dan 54 procent aan Israël toekomt en de rest 2,2 miljoen inwoners van Gaza in de krappe resterende ruimte opvangt), heeft Israël noch het staakt-het-vuren, noch enige clausule van de overeenkomst nageleefd, en heeft het zijn uitroeiingsoorlog voortgezet met beschietingen en bombardementen vanaf de grond en vanuit de lucht in verschillende gebieden. Het aantal slachtoffers sinds het 'staakt-het-vuren' bedraagt 750 martelaren en 2.090 gewonden volgens een bron van het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid. Daarmee komt het totale aantal slachtoffers van de genocide in Gaza sinds 7 oktober op 73.000 martelaren en 173.000 gewonden als gevolg van directe bombardementen.

Die cijfers zijn gestegen tijdens de oorlog tegen Iran, die duurde van 28 februari tot 8 april, een periode waarin de bezettingsmacht 124 Palestijnen heeft gedood en 352 anderen heeft verwond.

Israël neemt geen genoegen met zijn herhaalde bombardementen: het zet ook zijn hongeroorlog in Gaza voort door de toegang van humanitaire voedsel- en medische hulp te beperken. Daardoor wordt het lijden van meer dan 80 procent van de bevolking van het gebied, die gebukt gaat onder een schrijnend gebrek aan hulp, waarvan meer dan 52 procent van de gezinnen volledig afhankelijk is, nog verergerd.

Die schendingen van het staakt-het-vuren zijn ononderbroken sinds de eerste dag van het akkoord. Ze hebben bevestigd wat zelfs deelnemers aan Trumps Vredesraad al vermoedden: het vredesplan van Trump is niet veel meer dan een vrome wens, en een nieuwe poging van Trump om geld van de Arabische Golfstaten te mobiliseren om zijn investeringsprojecten te financieren. Wat het meest verontrustend is aan de situatie in Gaza, zijn niet alleen de Israëlische schendingen – die door iedereen werden verwacht – maar vooral de afname van de berichtgeving in de media, of zelfs de bijna-verdwijning ervan op bepaalde zenders en in bepaalde media. Dit vanwege het gebrek aan correspondenten – die het doelwit zijn van de bezettingsmacht – en de aandacht van de media die is gericht op de oorlog tegen Iran en Zuid-Libanon.

Die afname van de berichtgeving heeft de bezettingsmacht ertoe aangezet zich nog verder te storten op haar expansionistische plannen, door nederzettingen achter de ‘gele lijn’ te stichten. Zeven nieuwe nederzettingen zijn toegevoegd aan de 31 al bestaande, en er worden wegen aangelegd naar die nieuwe nederzettingen in een beleid van voldongen feiten. Dat is erop gericht de voorlopige ‘gele lijn’ om te vormen tot een definitieve grens – de lijn was slechts getrokken om de bepalingen van het akkoord na te leven, in overeenstemming met de termijn die was toegekend aan de Nationale Commissie die Hamas moest ontwapenen en het gebied moest herbouwen binnen acht maanden na de ondertekening van het akkoord. Israël behandelt het vredesplan van Trump zoals het alle Palestijnse akkoorden sinds Oslo heeft behandeld: alles wat voorlopig is, wordt permanent, bovenop de voortdurende schendingen van elke clausule van elk akkoord.

De situatie op de Westelijke Jordaanoever

Sinds 7 oktober 2023 worden de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever geconfronteerd met een escalatie van confrontaties en provocaties door het Israëlische leger en de kolonisten, in een mate die nog nooit eerder is voorgekomen in de geschiedenis van het Arabisch-Israëlische conflict. Wat de druk op de Palestijnen nog verergert, is de verslechtering van de economische situatie als gevolg van de oorlog in Gaza, de permanente sluitingen en de verkeersbeperkingen, waardoor de toegang tot werkplekken bemoeilijkt wordt door de toename van controleposten en afsluitingen.

De situatie bereikte een hoogtepunt na de oorlog tegen Iran, waarbij de kolonisten profiteerden van de wereldwijde aandacht voor dat conflict om hun agressie te intensiveren. Die heeft alle terughoudendheid verloren, tot het punt dat het bezettingsleger zelf klaagt over zijn onvermogen om de orde te handhaven en de conflicten op te lossen die voortkomen uit hun onophoudelijke aanvallen op de Palestijnen en de plundering van eigendommen en landbouwgrond. In de maand maart werden 638 aanvallen op inwoners en eigendommen geregistreerd, een stijging van 177 procent ten opzichte van dezelfde periode in 2025. Die schendingen troffen alle steden op de Westelijke Jordaanoever, met de steun van figuren uit de politieke rechtervleugel en fundamentalisten, in openlijke medeplichtigheid van de VS.

De goedkeuring van de wet op de doodstraf voor Palestijnse gevangenen

Het zionistische racisme en de greep van extreemrechts fundamentalisme kwamen tot uiting in wat er op 30 maart in de Israëlische Knesset gebeurde: de goedkeuring van een wet die de doodstraf instelt voor Palestijnse gevangenen, met een ongekende consensus onder de leden van de Knesset. Die stap past in de context van de veranderingen van de joodse religieuze structuur. Die wordt nu gedomineerd door radicale neofascistische predikers zoals de rabbijnen Kahana en Ginzburg, die toezicht houden op het onderwijzen van een strenge versie van het talmoedische jodendom aan de nieuwe generatie joodse kinderen en jongeren. Dat komt tot uiting in het racisme en de haat die we zien bij extremistische kolonisten die alle terughoudendheid hebben verloren, met praktijken die zo barbaars zijn dat ze zelfs bij prominenten van de Israëlische rechtse politiek verontwaardiging hebben gewekt.

Na de goedkeuring van de wet zijn er talrijke analyses en beoordelingen verschenen over de mogelijkheid dat het Hooggerechtshof de wet zou vernietigen of wijzigen. Of er nu wel of geen wijzigingen komen, de religieuze rechtse beweging in Israël zal doorgaan met het maken van wetten en het opstellen van plannen tegen de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in Gaza en binnen Israël. Hoewel de wet werd aangenomen terwijl de wereld in beslag werd genomen door de oorlog in Iran, leidde het tot protesten en demonstraties van afkeuring in Palestina, Jordanië, Syrië, Irak en elders in de wereld. De meest opvallende was de algemene staking in de provincies van de Westelijke Jordaanoever op woensdag 1 april, als reactie op de oproep van de nationale en islamitische krachten – wat ertoe leidde dat de bezettingsmacht haar dagelijkse invallen en arrestaties intensiveerde.

De door Israël opgelegde mediastilte over de vernietiging van Gaza en de verstikking van de Westelijke Jordaanoever

Te midden van de onophoudelijke schendingen en agressie is het aanvallen van journalisten in Palestina door de bezettingsmacht niets nieuws. Maar het feit dat dat na 7 oktober duidelijk en opzettelijk systematisch is geworden, is een nieuw gegeven: het aantal journalisten dat is gedood terwijl ze verslag deden van de genocide in Gaza bedraagt 213, volgens een verklaring van het Comité voor de bescherming van journalisten, en 270 volgens een andere bron.

Die directe aanvallen op journalisten hebben ertoe geleid dat veel zenders en media hun aantal verslaggevers ter plaatse hebben teruggebracht. Met de oorlog tegen Iran hebben de media-instellingen hun inspanningen geconcentreerd op de verslaggeving van die oorlog en van Zuid-Libanon. Die verschuiving heeft de wereldwijde aandacht afgeleid van de uitroeiing in Gaza en het geweld op de Westelijke Jordaanoever, en heeft de internationale steun verlegd naar nieuwe conflictgebieden. Dat heeft de greep van de bezetting nog verder versterkt.

De steun van de internationale gemeenschap

De inwoners van Gaza beleven nu de ergste ramp: meer dan twee miljoen Gazanen zijn samengepakt in een minuscuul stukje land achter de ‘gele lijn’, dat minder dan de helft beslaat van de overbevolkte ruimte waar ze vóór 7 oktober woonden, te midden van totale verwoesting, de verspreiding van plagen en ziekten als gevolg van vervuiling en het ontbreken van alle levensnoodzakelijke zaken – voedsel, water, medische zorg – en onder voortdurende bombardementen. De situatie op de Westelijke Jordaanoever verslechtert met de dag, met meedogenloze pogingen van het leger en de kolonisten om de Palestijnen te verstikken en hen te dwingen hun land te verlaten. Die ongekende schendingen vereisen de mobilisatie van activisten, mensenrechtenverdedigers en internationale steun van over de hele wereld tegen de Israëlische vernietigingsmachine die, als ze niet wordt gestopt, zal leiden tot rampen die de regio en de wereld bedreigen.

Foto: Khan Younis, 28 december 2025. © Abed Rahim Khatib/Flash90.

Samar Nasser is een Palestijnse activiste en lid van de Revolutionaire Communistische Groep, een groep die sympathiseert met de Vierde Internationale.

Dit artikel stond op Inprecor. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.