De eerste internationale antifascistische conferentie voor de soevereiniteit van de volkeren vindt plaats in Porto Alegre (Brazilië) van 26 tot en met 29 maart. De conferentie komt voort uit de noodzaak om de verschillende uitingen van extreemrechts, met inbegrip van neofascistische groeperingen, de pas af te snijden.
De conferentie, georganiseerd door de PSOL, de PT, de MST en andere partijen op basis van bijeenkomsten en debatten met het CADTM, zou in 2024 plaatsvinden, maar moest worden uitgesteld vanwege de overstromingen die Porto Alegre hebben verwoest.
Een van de steunpunten was het manifest-oproep dat door het CADTM was opgesteld en ondertekend door vooraanstaande persoonlijkheden uit vijf continenten, zoals Annie Ernaux, Jean-Luc Mélenchon, Zarah Sultana, Jeremy Corbyn, Frei Betto, João Pedro Stédile, enzovoort.
De stad Porto Alegre draagt de culturele erfenis van de vorige edities van het Wereld Sociaal Forum in zich en is een referentiepunt op het gebied van internationaal activisme.
-
De opkomst van extreemrechts
Geconfronteerd met de crisis van het kapitalisme, die sinds de economische crisis van 2008 een multidimensionale crisis is geworden, probeert extreemrechts de ontgoocheling en frustratie te mobiliseren om met geweld een oplossing op te leggen.
Deze crisis, in combinatie met de verslechtering van de milieuomstandigheden op aarde, heeft de penetratie van de extreemrechtse ideologie in een deel van de massabewegingen bevorderd. Die ideologie steunt op sectoren van de mondiale bourgeoisie die een autoritairder regime willen opleggen om hun winstmarge te herstellen en hun onmiddellijke en historische belangen te beschermen in een wereld in crisis.
MAGA, een door Trump gepromote beweging, is een van de uitingen van het internationaal gecoördineerde ecosysteem van extreemrechts. Extreemrechts bestaat en is actief op alle vijf continenten, met een repressief programma dat erop gericht is ‘volks’ te zijn, waarbij immigranten het belangrijkste doelwit zijn en sociale media worden gebruikt om valse en alarmerende informatie te verspreiden.
Het falen van de liberale democratie, met regeringen die, ook al willen ze ‘progressief’ zijn, uiteindelijk de crisis van het neoliberale kapitalisme beheren en de verantwoordelijkheid ervoor op zich nemen, maakt de weg vrij voor delen van de arbeidersklasse om op extreemrechtse partijen en organisaties te stemmen en die te steunen.
-
De verschillende gezichten van één en hetzelfde beleid
Hun politieke en electorale groei is aanzienlijk: naast de landen waar extreemrechts al regeert, zoals het geval is met Meloni in Italië, duikt het op veel plaatsen in Europa op als een snel groeiend electoraal alternatief. In de tweede ronde haalde ze in Portugal meer dan 30 procent met André Ventura van de partij Chega, Vox boekt vooruitgang in Spanje, net als het RN in Frankrijk en de AfD in Duitsland.
In Latijns-Amerika onderscheidt Milei zich door de uitvoering van een repressief bezuinigingsplan, genaamd 'kettingzaag', als proeftuin voor extreemrechts, waaraan nu de pinochetist Kast is toegevoegd, die de presidentsverkiezingen in Chili heeft gewonnen. Trump heeft kandidaten gesteund die de verkiezingen in Honduras en Costa Rica hebben gewonnen.
En in de frontlinie van extreemrechts bevindt zich de ultieme uitdrukking van neofascisme: het beleid van Netanyahu, die genocide pleegt in Gaza en Palestina wil vernietigen.
Dat zijn verschillende uitingen van een gemeenschappelijk plan dat belangrijke punten omvat: de aanval op immigranten, de steun voor bewapening en militaire oplossingen, de ontkenning van klimaatverandering en de wetenschap, de afschaffing van rechten, en een zware en georganiseerde actie van de bigtechs om de massacommunicatie en de sociale netwerken te controleren en te manipuleren.
Die samenwerking verloopt op verschillende manieren, met periodieke bijeenkomsten en vergaderingen, waar vooraanstaande figuren als Bannon en Musk met elkaar in contact komen en zich openlijk mengen in nationale processen: hoe kunnen we de economische chantage van Trump tegen Argentinië aan de vooravond van de verkiezingen vergeten, of de deelname van Musk – online – aan de bijeenkomsten van de Duitse AfD en de extreemrechtse partij Reform UK in Engeland?
-
Trump, neofascistische wereldleider
Als uiting van de crisis van het Amerikaanse imperialisme laat Trump in zijn tweede ambtstermijn duidelijker zijn strategie zien, die bestaat uit het combineren van een agressievere neokoloniale koers met een meer openlijk neofascistisch beleid.
Trump opereert op twee fronten: hij wil het kader van de internationale betrekkingen tussen landen vernietigen en het regime in de Verenigde Staten veranderen, waarbij hij zich richt op de immigranten- en gekleurde arbeidersklasse. Zijn speerpunt hiervoor is de ICE (Amerikaanse immigratie- en douanedienst), een hybride tussen een politieke politie en een semi-staatsmilitie, die door de pro-Trump-influencer Joe Rogan wordt vergeleken met de Gestapo van nazi-Duitsland. Zozeer zelfs dat Gregory Bovino, een grenspolitieagent die onlangs uit zijn functie is ontheven, de gebaren, manieren en kleding van de nazi's heeft overgenomen.
Het vooruitzicht van een 'shock' van het Trump-project is toegenomen. We waren getuige van de ontvoering van Nicolas Maduro en Cilia Flores, van de dreigementen tegen Groenland, van de belegering van Cuba en van de consolidatie van het genocidale koloniale project
De tegenhanger op binnenlands vlak was een politiek, militair en ideologisch offensief tegen immigranten, met als doel het regime te verscherpen en de tussentijdse verkiezingen, gepland voor het einde van het jaar, te winnen. Naast het extreme geweld waarvan immigranten het slachtoffer zijn, met de moord op twee activisten, Rene Good en Alex Pettri, die op sociale media werd verspreid, verspreidt Trump beelden van gedetineerde kinderen en zaait hij racistische haat in zijn toespraken. Bij de VN viel hij diverse migrantengemeenschappen aan, zoals de Somalische gemeenschap, en zette hij aan tot intolerantie en vervolging.
Maar terwijl Trump aanvalt, is het verzet voorbeeldig. De tweelingsteden Minneapolis en St. Paul waren het toneel van een ware burgeropstand tegen de ICE, met zelfverdedigingsacties tegen de razzia’s op immigranten. Op 23 januari, bij een temperatuur van -23 °C, werden de straten van Minneapolis overspoeld door een historische algemene staking, aangestuurd door vakbonden, religieuze groeperingen en buurtverenigingen onder de slogan 'Dag van waarheid en vrijheid'.
Meer dan 50.000 mensen liepen mee in de demonstratie, talrijke winkels en werkplekken waren gesloten. In verschillende steden vonden demonstraties plaats. De moord op Alex, een 37-jarige verpleegkundige, de dag na de demonstraties, wekte verontwaardiging op en dwong Trump tot terugtrekking, onder dreiging van een nieuwe nationale golf van demonstraties die een nog radicaler proces zou kunnen ontketenen, dat zou kunnen samenvallen met stakingen zoals die van de verpleegkundigen in New York.
-
Traditie van antifascistische strijd
De Conferentie van Porto Alegre krijgt in deze context een nieuwe betekenis. De verspreiding van het manifest waarin wordt opgeroepen tot coördinatie van de antifascistische inspanningen – ondertekend door prominenten als Annie Ernaux, Mireille Fannon, Mélenchon, Nancy Fraser, João Pedro Stedile, Daniel Jadue, Éric Toussaint en Zarah Sultana, naast 565 andere prominenten wereldwijd – was een wereldwijd succes.
In Brazilië volgen de bevestigingen elkaar in rap tempo op met de officiële toetreding van invloedrijke vakbonden en federaties zoals Andes en CNTE, wat aantoont dat de conferentie een steunpunt zou kunnen worden voor de internationale strijd, in de eerste plaats tegen Trump. Er zullen opvallende deelnemers zijn, zoals activisten uit de Verenigde Staten en delegaties die zich organiseren om naar Porto Alegre te komen, zoals die uit Argentinië, naast gasten uit meer dan 35 landen.
We kunnen Trump alleen verslaan door middel van mobilisatie, internationale coördinatie en vertrouwen op de kracht van de arbeidersklasse en de volkeren.
Het is een erfenis van de trotskistische traditie om te strijden voor het antifascistische Eenheidsfront. Dat is een fundamentele theoretische bijdrage, maar ook een traditie die de Braziliaanse linkse beweging deelt. Het waren de trotskisten die de aanzet gaven tot het echte antifascistische Eenheidsfront dat in oktober 1934 de fascistische 'groene hemden' uit de Praça da Sé (het centrum van São Paulo) verdreef.
En we doen deze oproep tot eenheid terwijl we onze onafhankelijke standpunten behouden, met name ten opzichte van twee sectoren waarmee we belangrijke meningsverschillen hebben. De eerste is die van de ‘progressieve’ regeringen: zonder af te zien van de eenheid om samen te strijden, nemen we niet deel aan die regeringen en behouden we een programma dat onafhankelijk is van de regering van Lula, zoals we dat ook verdedigen ten aanzien van de PSOL.
De andere sector waarmee we verenigd zijn om extreemrechts het hoofd te bieden, is die van de stromingen die in dialoog staan met het ‘kampisme’. We willen de verschillen niet uitvlakken, we verdedigen onze internationalistische standpunten en we willen met name in Porto Alegre de verdediging van het Oekraïense verzet tegen de Russische agressie naar voren brengen, met de komst van kameraden die verbonden zijn met de Oekraïense Sociale Beweging.
Het succes van de conferentie van Porto Alegre zal een stap voorwaarts zijn om de draad van de internationalistische strijd weer op te pakken, waarbij de anti-imperialistische en antifascistische strijd centraal staan. Het is de taak van revolutionairen om in de frontlinie van die strijd te staan.
Israel Dutra is socioloog, secretaris voor sociale bewegingen bij de PSOL, lid van het nationaal bestuur van die partij en van de Beweging van Socialistisch-Links (MES/PSOL), een van onze zusterorganisaties in Brazilië. .
Dit artikel stond op Inprecor. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.
Reactie toevoegen