25 November 2020

Concurreren met de natuur: covid-19 als een kapitalistisch virus II

Dit is het tweede deel van het interview dat Ashley Smith voor Spectre had met epidemioloog Rob Wallace over de wereldwijde kapitalistische wortels van de huidige pandemie, de waarschijnlijkheid van toekomstige pandemieën en de vormen van georganiseerd verzet die nodig zijn om ze te voorkomen. Het eerste deel vind u hier. [leestijd 18 minuten]

Een van de punten die u maakt in Big Farms Make Big Flu is dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) geen rol speelt in het uitdagen van de dynamiek die u net hebt uiteengezet. In plaats daarvan helpen ze de boosdoeners die de omstandigheden creëren die leiden tot pandemieën: kapitalistische staten en bedrijven. Hoe doet de WHO dat?

De WHO is medeplichtig omdat ze structureel verbonden is met kapitalistische staten en bedrijven. Vroeger werd ze gefinancierd door de staten die geld hadden. Net als alle andere VN-agentschappen waren ze dus afhankelijk van donorlanden en waren ze gebonden aan hun belangen.

De belangrijkste donorlanden zijn die in het Noorden van de wereld, de imperialistische landen, met name de Verenigde Staten. Het beleid van de WHO weerspiegelt dus onvermijdelijk hun prioriteiten: het handhaven van een systeem waarin 20 procent van de wereldbevolking 80 procent van de grondstoffen verbruikt.

Deze imperialistische staten plunderen de wereld en richten instellingen op zoals de WHO om hen te dekken en de armste slachtoffers, waaronder de inheemse groepen en de kleine boeren in de bossen, tot zondebok te maken. Nu hebben echter zelfs de rijkere landen de financiering van de WHO en andere VN-instellingen verminderd. 'Filantropische' kapitalisten zoals Bill Gates hebben het vacuüm opgevuld. Vandaag de dag is ongeveer 70 procent van het WHO-budget afkomstig van particuliere donaties.

De kapitalisten geven nu dus rechtstreeks vorm aan het beleid van de WHO, en de imperialistische staten en hun politieke klasse dus minder. Dat is als het laatste bedrijf van het neoliberalisme: je ondermijnt de rol van de staat zozeer dat deze zijn vroegere functies niet kan vervullen en kapitalisten nemen het over, gebruiken hun donaties als belastingaftrek. Ze gebruiken de verandering in  het volksgezondheidsbeleid om door de pandemie in waarde gedaalde obligaties af te betalen ten koste van de mensen in de frontlinies van de gezondheidszorg, dit alles in naam van de filantropie.

Deze 'filantropische kapitalisten' versterken alleen maar de aanpak die imperialistische staten nastreefden – ze ontlasten hun systeem, concentreren zich op het opruimen van een aantal van de gevolgen in plaats van op de oorzaken, en maken de plaatselijke bevolking tot zondebok.

Een van de dingen waar u op wijst in Big Farms is de strijd tussen de VS en China over de WHO. Ze hebben die gebruikt als een soort politiek voetbal, waarbij elke partij probeert haar wangedrag te verdoezelen en de ander de schuld te geven. Wat is uw beoordeling van wat elke staat heeft gedaan met de WHO?

Het uitgangspunt is hoe de VS het wereldsysteem sinds de Tweede Wereldoorlog heeft geleid. De verkiezing van Trump moet gezien worden als een teken dat de VS in verval is als imperiale macht, die nog steeds het systeem beheert, maar vanuit een zwakkere positie. En onder Trump dreigt de VS zijn rol als globaal manager op te geven en zich op zichzelf terug te trekken.

De dreiging van Trump om dat te doen is een symptoom van het feit dat onze bourgeoisie nog kortzichtiger is geworden dan ze al was. Aan het einde van deze cyclus van de accumulatie, verzilveren de rijken hier het imperium en verkopen zijn infrastructuur.

Hoe verklaar je anders de zaak van het fracken in hun eigen land en het vergiftigen van ons water? Ze verkopen gewoon alles, inclusief de Amerikaanse gezondheidszorg van de afgelopen 40 jaar.

In het proces breken ze Fort Amerika af en maken ze het mogelijk dat de gevaren die ze buiten hadden gehouden en geëxternaliseerd naar het Zuiden, binnen de grenzen van de VS opduiken. Slavernij, genocide en apartheid waren natuurlijk de basis van het Amerikaanse systeem vanaf het begin.

En ik sta niet achter een nativistische opstelling om Amerika’s onrechtmatig verkregen  winsten te verdedigen ten koste van het globale Zuiden. Ik wijs alleen maar op de terminale toestand die het neoliberalisme heeft gebracht in zijn eigen imperiale centrum.

Wat betekent dat voor ons? Wat we zouden moeten doen is samenwerken met mensen over de hele wereld om de wortels van problemen als pandemieën en klimaatverandering aan te pakken.

Andere centra van het kapitaal hebben misschien andere plannen. Met de VS in verval als de wereldwijde beheerder van het kapitalisme, is China in opkomst als een potentiële uitdager om de VS te vervangen. Maar het is onduidelijk of ze in staat zijn dat te doen omdat ze, eigenlijk net als alle kapitalistische staten, tegen ecologische grenzen aanlopen. Wat blijft er over om te grijpen en kapot te maken?

De rivaliteit tussen de VS en China in deze context is eigenaardig. De twee landen lijken tegenover elkaar te staan, maar tegelijkertijd zijn ze volledig afhankelijk van elkaar, van China dat de schuld van Washington overgenomen heeft tot de in elkaar grijpende directies van bedrijven, die in elkaars economie investeren en geïntegreerd zijn in de productie en  handel.

Zo heeft Goldman Sachs, nadat de woningmarkt in 2008 ineenstortte, zijn bedrijven gediversifieerd door het kopen van boerderijen in het midden van China. Aan de andere kant kocht een Chinees geleid consortium Smithfield, de Amerikaanse varkensreus, op.

Dat gezegd hebbende, sluit hun onderlinge afhankelijkheid niet uit dat deze kampen conflicten kunnen krijgen, of zelfs oorlogen. De VS en China zijn dus, in de typering van Marx, 'strijdende broeders'. Ze vechten voor voordeel in een wereldwijd systeem dat ze allebei accepteren.

Wat zorgwekkend is, is hoe elk van de twee machten probeert zijn bevolking rond zijn vlag te verzamelen om de schuld van de problemen van het systeem op de ander af te schuiven. De VS en China gebruiken beide de WHO en andere intergouvernementele agentschappen als wapen in deze rivaliteit.

Trump dreigt geld te onttrekken aan de WHO wegens het samenspannen met China bij het verspreiden van het virus. En China gebruikt de WHO om zijn imago in het wereldsysteem op te poetsen in de hoop zijn wereldwijde positie ten opzichte van de VS te verbeteren.

We moeten dergelijke pogingen om arbeiders over de hele wereld te verdelen in de lijn van deze rivaliteit afwijzen. Arbeiders hebben over de grenzen heen meer gemeen met elkaar dan met hun heersers.

Ironisch genoeg maakt de pandemie dit overduidelijk. Ik kreeg al vroeg covid-19. Mijn ervaring met de ziekte is op geen enkele manier uniek. Mijn dokter wilde me niet zien; ik werd naar een computersysteem verwezen en werd gediagnosticeerd door een online verpleegster die me zelfs nooit heeft getest.

Niemand van de gezondheidsdienst kwam bij mij langs en geen enkele gezondheidswerker onderhield contact met me. Stel dat tegenover de onmiddellijke en door de overheid gefinancierde behandeling die Trump in het Walter Reed hospitaal kreeg.

Of neem het voorbeeld van het basketbalteam de Brooklyn Nets In de eerste dagen van de uitbraak werden al hun spelers onmiddellijk getest, terwijl de verpleegkundigen op de EHBO-afdelingen van New York City, zelfs degenen die duidelijk geïnfecteerd waren, niet konden worden getest. Het is bijna alsof de Amerikanen in verschillende landen wonen, ook al lopen ze elkaar voortdurend op straat tegen het lijf.

De meeste Amerikanen hebben meer gemeen met West-Afrikanen die besmet waren met ebola dan met meer welvarende Amerikanen.

Dat onderstreept waarom werkende mensen overal ter wereld gemeenschappelijke belangen hebben in solidariteit met elkaar. Ondanks onze verschillen in plaats en cultuur, bevinden we ons uiteindelijk in vergelijkbare posities en worden we geconfronteerd met vergelijkbare problemen die geworteld zijn in een kapitalistisch systeem dat georganiseerd is rond de bescherming van de bourgeoisie, ongeacht haar nationale afkomst.

Hoe hebben de staten de WHO gebruikt om hun wangedrag te verdoezelen?

In Big Farms laat ik zien hoe de meer welvarende staten en de agro-industrie druk uitoefenen op de WHO en andere VN-agentschappen om hen van iedere schuld te ontslaan. De dreiging van het verlies van financiering is een effectieve knuppel.

Deze bedreigingen leiden tot een rechtstreekse bedreiging van de wetenschap, direct en indirect. Ze filteren wetenschappers met wat in deze context radicale opvattingen lijken te  zijn, zoals het beschermen van lokale bossen en hun gemeenschappen tegen landroof. Dat heeft weer gevolgen voor de studies die de WHO produceert.

Natuurlijk is dat niet altijd en overal het geval. Deze instellingen zijn geen monolieten. Er zijn overal briljante mensen. Sommige onderzoekers doen belangrijke studies, zelfs bij de Wereldbank, om de gevolgen van het neoliberalisme op de armoede op te sporen, bijvoorbeeld. Ook zijn er mensen bij de WHO die de waarheid over de pandemieën opschrijven.

Maar de dissidenten zijn de uitzondering, niet de norm. De norm is respect voor de financierende staten, particuliere filantropen en bedrijven. Zo kon de WHO optreden om China te beschermen, dat in het geval van sars-1 probeerde de ernst van de dreiging te verdoezelen. De WHO heeft daarna wel een koerscorrectie uitgevoerd. Maar de mogelijkheid dat de oorsprong van sars-2 op deze manier in de doofpot wordt gestopt, is weer aan de orde.

Ik geloof dat sars-2 in het veld is ontstaan uit vleermuizen, dat het werd overgedragen op voedseldieren, en vervolgens op mensen. Maar er is nog een andere hypothese waar we in ons nieuwe boek Dead Epidemiologists over rapporteren, namelijk dat het misschien uit een laboratorium in Wuhan is voortgekomen.

Nu wil ik deze versie van de hypothese onderscheiden van de samenzweringstheorie van Trump dat de Chinese regering het virus opzettelijk heeft losgelaten. Dat alles is gewoon Sinofobe onverdraagzaamheid die hij gebruikt om China de schuld te geven van zijn catastrofale aanpak van de pandemie – precies het soort schuldverschuiving waar we het al over hadden.

Ook al steun ik de veldhypothese van de oorsprong van covid, is er reden om de mogelijkheid te onderzoeken dat een ongeluk in het lab het virus heeft veroorzaakt. We zijn nog maar tien maanden na het begin van de pandemie. Er is ruimte om deze oorsprong te onderzoeken.

Zelfs veel pijlers van het establishment, zoals journalist Laurie Garrett en wetenschappers Marc Lipsitch en Alison Galvani, maken zich al lang zorgen dat zo'n ongeluk steeds waarschijnlijker wordt. Er zijn in de nasleep van 11 september duizenden laboratoria die  virussen van over de hele wereld testen. Dit maakt deel uit van een poging om te begrijpen hoe virussen werken en hoe ze te stoppen.

Sommige van de landen die dergelijke laboratoria hebben opgericht, hebben  geen robuuste systemen van regelgeving of handhaven geen wereldwijde veiligheidsnormen. Dat geldt ook voor de VS. Dat geeft de mogelijkheid van ongevallen met de oversprong  van virussen. Maar zelfs alleen al het aantal betrokken laboratoria maakt een zeldzame gebeurtenis als een laboratoriumongeluk onvermijdelijk. In de VS zijn er meerdere ongelukken gebeurd, waaronder het per post versturen van monsters van de dodelijke vogelgriep.

Er waren ook meerdere ongelukken in China met sars-1. De bezorgdheid over een ongeval is deze keer dus niet zonder reden en moet grondig worden onderzocht. De EcoHealth Alliance werkte samen met Chinese wetenschappers aan winstgevende studies waarbij een virus zich op zijn eigen manier kan ontwikkelen om het menselijk immuunsysteem te doorbreken. Zelfs als het bioveiligheidssysteem van je laboratorium rigoureus is, dragen dergelijke experimenten de enorme risico’s in zich dat een dodelijk virus in de bevolking terechtkomt.

Daarom werd in de VS een moratorium ingesteld op op winst gerichte  experimenten. Na het moratorium heeft de EcoHealth Alliance zijn NIH (National Institutes of Health)-financiering gebruikt om de experimenten in China weer op gang te brengen. Dus, ten goede en, in dit geval, ten kwade, de in elkaar grijpende directies breiden zich uit naar de wetenschappelijke praktijk. Die opende de deur voor Trump om China de schuld te geven van het virus.

Maar we moeten de directe bron van het virus, of het nu in vleermuizen of in een laboratorium is, niet de oorsprong van pandemieën laten vertroebelen. De oorzaak blijft grotendeels de aantasting door de landbouwindustrie, de mijnbouw en de houtkap van de laatste overgebleven bossen ter wereld. Dergelijke invasies vergroten het raakvlak tussen voorheen geïsoleerde wilde dieren die dodelijke ziekteverwekkers herbergen en vee en de arbeiders die deze dieren verzorgen.

Noch het uitzoeken van de directe bron van een virus, noch het bedenken van vaccins zal deze toenemende overdracht oplossen. Geen enkele studie van de EcoHealth Alliance - betaald door Colgate, die de ontbossing ten behoeve van  palmolie stimuleert -  zal de kapitaalstromen die de ontwikkeling van deze ziekten veroorzaken, aanpakken.

Dus zowel politici als onderzoekers, en niet alleen Trump, zijn medeplichtig aan het verdoezelen van de gedocumenteerde oorsprong van pandemieën. Een klassiek voorbeeld is het ontstaan van de H1N1 pandemie in 2009 onder het toeziend oog van Obama.

Agribusiness bedrijven zoals Smithfield, die een groot deel van de Amerikaanse economie vormen, maakten gebruik van NAFTA om een vestiging in Mexico op te zetten, waardoor kleine Mexicaanse varkenshouders hun activiteiten stopzetten. Een reeks genetische studies toonde aan dat de agribusiness activiteiten in de VS en Canada deze nieuwe fabrieksboerderijen en hun varkens besmetten met de Mexicaanse varkenspest die zich ontwikkelde tot de H1N1 pandemie. Daarom noemde ons team het virus de 'NAFTA-griep'. Moleculaire gegevens ondersteunden die karakterisering.

Vergelijk dat met Obama's reactie op de uitbraak. Hij zorgde ervoor dat voor het virus de meer algemene term 'H1N1' gebruikt werd, ook al kwam de pandemische stam duidelijk naar voren uit Amerikaanse varkenshouderijen. Obama wilde er zeker van zijn dat er geen 'varkensgriep' werd gebruikt, omdat hij de varkensindustrie wilde beschermen tegen de gevolgen van het krijgen van de schuld. En hij kreeg de WHO zover om met hem mee te gaan.

Trump is vreselijk, maar hij is zeker niet de eerste president die politieke spelletjes speelt met pandemieën. Het is een praktijk van beide politieke partijen.

Laten we het nu hebben over de gevolgen van de pandemie in de VS. Ze heeft de arbeidersklasse onevenredig zwaar getroffen, vooral degenen die zwart en bruin zijn. Dit gebeurt op hetzelfde moment dat we deze ongelooflijke door zwarten geleide multiraciale rebellie tegen politiegeweld, politiemoorden en racisme in het algemeen hebben gehad. Wat betekent de opstand voor de strijd rond de volksgezondheid?

De pandemie en de opstand onderstrepen het feit dat het kapitalisme vanaf het begin een raciaal kapitalisme is geweest. Het was grotendeels gebaseerd op raciale slavernij en kolonialisme en de heersers hebben sindsdien het racisme gebruikt om arbeiders te verdelen en te overheersen. De Amerikaanse politiek is gericht op  de dagelijkse heropvoering van deze oorsprong: raciale slavernij, genocide en uitbuiting.

Het verband tussen racisme en de pandemie moet duidelijk zijn. Volksgezondheidsactivisten hebben het politiegeweld lange tijd omschreven als de volksgezondheidscrisis. Ik snap waar ze dat vandaan halen, want wreedheid is ook een gezondheidsblootstelling. Maar ik denk dat deze inlijving de systemische bedoeling van racistisch politiegeweld en moord vertroebelt.

Recente studies tonen aan dat er veel meer zwarte mensen door de politie worden gedood die  ongewapend zijn dan blanke mensen die worden gedood als ze gewapend zijn. Als je kijkt naar waar die politiemoorden zich concentreren, dan bevinden ze zich in de meest gesegregeerde steden, die gekenmerkt worden door apartheidsachtige verdeeldheid over alle aspecten van het leven en de gemeenschap, inclusief huisvesting en werkgelegenheid.

Ja, racisme heeft gevolgen voor de volksgezondheid en er is  een wisselwerking met racistisch politiegeweld.

Rechtse mensen zoals het Republikeinse lid van het huis van afgevaardigden Peter King probeerden de politiemoord op Eric Garner te karakteriseren als een gevolg van zijn slechte gezondheid in plaats van de arm van de agent die om Garners nek knelde. Het is natuurlijk een argument dat gebruikt wordt om te proberen het slachtoffer de schuld te geven van zijn eigen dood.

Tegelijkertijd zijn politiegeweld en een slechte gezondheid beide het gevolg van raciale onderdrukking onder het kapitalisme. De politie vermoordt buitenproportioneel veel zwarte en bruine mensen als onderdeel van de rassenpolitiek om de arbeidersklasse te verdelen en te overheersen. En institutioneel racisme en hogere armoedecijfers leiden tot slechte gezondheidsomstandigheden.

Door de vele bronnen van slechte gezondheid lijden zwarte en bruine mensen meer aan  besmettelijke en chronische ziekten. Dat geldt ook voor covid. In Georgia bijvoorbeeld, was 80 procent van de mensen die in het begin van de uitbraak naar het ziekenhuis gingen voor covid, zwart. Dat is waarschijnlijk de reden waarom Georgia heeft besloten de economie te heropenen.

Je ziet dit racisme ook zeer duidelijk op nationaal niveau in de manier waarop Trump met de pandemie is omgegaan. Hij heeft de Defense Production Act niet gebruikt voor de productie van persoonlijke beschermingsmiddelen. Hij gebruikte zijn macht om vleesverpakkers aan te merken als mensen met een essentieel beroep, waardoor onevenredig veel zwarte en bruine werknemers gedwongen werden om te blijven werken of weer aan de productielijn te gaan werken, zelfs ondanks de buitensporige blootstelling aan het dodelijke virus.

Toen sommigen weigerden terug te gaan naar de fabrieken in Iowa, verklaarde de gouverneur daar dat deze werknemers niet in aanmerking zouden komen voor een werkloosheidsuitkering. Als gevolg daarvan werden duizenden van die werknemers in Iowa en in het hele land gedwongen terug te keren naar de fabrieken, waar vele honderden covid opliepen.

Er is een lange geschiedenis van een dergelijke staatsdwang van zwarte en bruine arbeid in de agribusiness die terug gaat tot de racistische slavernij. Zoals historici Walter Johnson en Monica Gilsolfi hebben betoogd, lagen de wortels van de agribusiness in de slavernij vóór de Amerikaanse Burgeroorlog. Veel van de arbeidspraktijken van de slavenlandbouw werden door het Jim Crow-tijdperk heen doorgezet tot op de dag van vandaag.

Zoals Malcolm X al zei: de spelers kunnen veranderen, maar het spel blijft hetzelfde. We zijn getuige van een nieuwe herhaling van het racistische kapitalisme waarop het land is gebouwd. Het drukt zich uit op tal van manieren, van politiegeweld tot slechte gezondheidsomstandigheden.

George Floyd's leven en dood illustreren dit alles.  Zijn levenskansen werden geblokkeerd door racisme, de racistische politie vermoordde hem en zijn autopsie onthulde dat hij covid-19 had. Omdat covid een vaatziekte is die het vasculaire systeem aantast, werden veel van de vleesverpakkers die door racistische arbeidspraktijken weer aan het werk werden gezet en gedood door covid, met het soort bloedvernauwing [waardoor de bloedcirculatie naar de hersenen verstoord wordt] die ook Floyd's leven beëindigde.

Gezien uw analyse van de wortels van de pandemie is het duidelijk dat we een massale structurele verandering van het hele wereldwijde economische systeem nodig hebben. Wat voor soort hervormingen moeten activisten nu eisen? Wat voor soort systeemverandering hebben we nodig om pandemieën te stoppen?

Er zijn twee belangrijke bronnen van pandemieën. De ene is de plundering van de bossen, waardoor de menselijke samenleving wordt opengesteld voor virussen, ook van de vleermuizen die de ebola en de coronavirussen herbergen. Complexe, dichte en geïsoleerde bossen werken meestal om ziekteverwekkers binnen hun gastheerpopulaties en misschien een paar andere soorten op te vangen.

Als de agribusiness eenmaal het bos penetreert, gebeuren er een paar dingen. De complexiteit van het bos dat de ziekteverwekkers had ingesloten wordt vereenvoudigd. Dat ontketent de ziekteverwekkers om gemakkelijker naar andere soorten te springen en geografisch verder weg te komen.

De typische gastheersoorten verlaten ook hun vroegere leefgebieden. Ze sterven niet alleen uit. Velen zijn gedragsmatig flexibel. Wanneer vleermuizen uit het bos worden verdreven, vinden ze nieuwe huizen dichter bij menselijke populaties, waardoor nieuwe paden worden geopend voor de verspreiding van virussen.

Wanneer het moeras langs de Golf van Mexico waarin ganzen leven, wordt vernietigd, schakelen de ganzen over op het eten van graan op grootschalige boerderijen tot in het noorden van Minnesota. Al dat graan leidt tot een explosie van de ganzenpopulatie. De nieuwe leefgebieden vergroten ook de raakvlakken tussen deze gastheren van de ziekte en de mens, waardoor nieuwe besmettingshaarden voor de overdracht van virussen ontstaan.

Het is duidelijk dat we onmiddellijk moeten stoppen met het kappen van  bos. We moeten de uitzetting van inheemse bewoners en kleine boeren stoppen. Samen oefenen zij het soort agro-ecologie uit dat helpt om de bossen te behouden en die praktijken schenden ze alleen als ze onder kapitalistische druk staan. Wanneer de agribusiness in beweging komt, dwingt het de lokale bevolking om te kappen in het nabijgelegen bos om te kunnen overleven.

De andere grote bron van pandemieën is de vee- en pluimvee-industrie. Die bouwt grootschalige boerderijen met bijna genetisch identieke dieren om de stadsbevolking te voeden. Dat is de meest efficiënte manier om de slechtst denkbare ziekteverwekkers te selecteren.

Denk er eens over na. Als je 15.000 bijna genetisch identieke kalkoenen in een stal zet, verwijder je alle immunologische brandgangen die nodig zijn om te voorkomen dat ziekteverwekkers zich verspreiden. Dat selecteert ziekteverwekkers die het snelst door deze onbeschermde dieren heen kunnen breken. Het selecteert dodelijker stammen.

De andere praktijk van grootschalige boerderijen die het probleem verergert, is dat de dieren niet ter plaatse worden gefokt. De industrie kweekt morfometrische kenmerken zoals snellere groei bij varkens en grotere borsten bij kippen en kalkoenen. Dit alles wordt gedaan door fokkerijen van het pluimvee ver van de boerderij.

Dat kweken homogeniseert populaties en maakt ze minder resistent tegen virussen. Maar het blokkeert ook de veepopulaties om direct te reageren op een circulerende ziekte. Zeg dat een ziekte uitbreekt in een schuur en het grootste deel van het vee doodt, maar sommige overleven. Logischerwijs zou je die resistente dieren nemen om mee te  fokken om de kudde een bijgewerkte weerstand tegen de circulerende ziekteverwekker te laten hebben. Maar zonder dieren ter plaatse te fokken, kan je dat niet doen. Je hebt de natuurlijke selectie als veeteeltkundig middel verwijderd.

In plaats daarvan vertrouwt de agribusiness meer op interventies zoals vaccins en antibiotica die vaak niet werken tijdens een uitbraak. Deze lucratieve grondstoffen verklaren de overlapping en de onderlinge verbondenheid tussen de agribusiness, farmaceutische bedrijven en de chemische bedrijven.

Zij concurreren met de natuur. Waarom? Omdat het winstgevend is. Als ze zich ontdoen van vruchtbare grond, kunnen ze kunstmest verkopen. Als ze zich ontdoen van het vermogen van kuddes om zichzelf te beschermen door het ontwikkelen van immuniteit, kunnen ze vaccins en antibiotica verkopen.

Er zit een geografie aan vast. Dit agro-farma-chemische industriële complex is geen plattelandsindustrie. Het is een industrie in de buitenwijken van steden. Bijna al hun hoofdkwartieren bevinden zich in de buitenwijken, terwijl de landelijke gebieden worden behandeld als opofferingszones. Dit is het geval in zowel het mondiale Noorden als het mondiale Zuiden.

De uitputtende oorlog tegen de bestaansmiddelen op het platteland en de controle van de gemeenschap verklaart de wanhoopsziekten zoals alcoholisme, de opioïde-epidemie en de verkiezing van Trump in 2016. In die plattelandsgemeenschappen werden de boeren die onder het neoliberalisme van het Obama-tijdperk leefden, gedwongen hun boerderijen te verkopen omdat ze het niet konden bolwerken en moeite hadden om werk te vinden in hun omgeving.

De boeren die in staat waren om te overleven en hun buren uit te kopen, hebben geen geld omdat bijna al hun inkomsten bestemd zijn voor de aankoop van de grondstoffen die de agribusiness aan hen verkoopt, van antibiotica tot chemische meststoffen. De inkomsten van de boeren circuleren dus in wezen niet lokaal om een lokale economie te reproduceren, maar worden in de kas van grote bedrijven gezogen. Als gevolg daarvan blijven de landelijke gebieden kapot en verarmd achter.

Het beschermen van onszelf tegen de evolutie en verspreiding van dodelijke ziekteverwekkers is dus nauw verbonden met het recht van de boeren om hun autonomie uit te oefenen. Van de boerderijpoort naar buiten toe over het landschap.

Links moet de specifieke kenmerken van deze dynamiek op het platteland leren kennen en het verzet helpen ondersteunen. Maar we moeten niet in de val lopen en de mensen vertellen wat ze moeten doen. We moeten met hen samenwerken in hun strijd om hun boerderijen te verdedigen, de agribusiness af te weren en ecologisch verantwoorde landbouwmethoden te herontwikkelen, zoals het vervangen van monoculturen door diverse gewassen en het kweken van natuurlijk gevarieerde en resistente dierpopulaties.

We moeten ons verzetten tegen ecomodernisten ter linkerzijde die ons argument als anti-arbeidersklasse afschilderen. We moeten ervoor pleiten dat mensen die in de stad werken allianties aangaan met inheemse volkeren en kleine boeren.

Mijn collega's en ik leggen in Dead Epidemiologists in detail uit hoe. Wij stellen dat onze beweging zich moet richten op het overwinnen van de metabole kloof die op dit moment het platteland en de stad binnen landen en wereldwijd verdeelt. Stedelijke arbeiders, kleine boeren en inheemse mensen hebben duidelijk gemeenschappelijke belangen in het uitdagen van de kapitalistische agribusiness.

We moeten deze krachten verenigen en niet toestaan dat onze strijd wordt verdeeld en afzonderlijk wordt overwonnen. Veel te veel van een hoogopgeleide, maar onervaren stedelijke linkerzijde beperkt de strijd tot alleen maar mensen die in de stad werken, terwijl we zouden moeten helpen om de scheiding tussen de stedelijke en de landelijke arbeidersbevolking te overbruggen.

We moeten doen wat Martin Luther King heeft gedaan. Hij was in staat om de VS en de wereld te laten zien en als hun eigen verhaal te laten begrijpen en te assimileren wat er in Alabama, Georgië en Mississippi op het platteland gebeurde.

We moeten een beweging opbouwen die de mensen in de straten van Philadelphia zich zorgen laten maken  voor wat er op het platteland van Nebraska gebeurt en vice versa. Dat maakt deel uit van het overwinnen van de politieke kloof die ook de ecologische kloof weerspiegelt.

Historisch gezien, zoals King ons heeft laten zien, kunnen we dat binnen de VS ook doen. We deden het ook internationaal in de jaren zestig toen een groot deel van het Amerikaanse volk zich identificeerde met de bevrijdingsstrijd van het Vietnamese volk. We moeten ons op dat soort solidariteit richten, zowel in eigen land als in de rest van de wereld.

We moeten meer gaan samenwerken met mensen met wie we het niet noodzakelijkerwijs overal mee eens zijn, maar met wie we het wel eens zijn over de onmiddellijke gevechten over alles, van vervuilde waterwegen tot de bronnen van dodelijke uitbraken, huisvesting, faillissementen van boerderijen, politiegeweld, conflicten op de werkplek, racisme en oorlog.

Van het Amerikaanse Zuiden tot het globale Zuiden moeten we ons verenigen in concrete gevechten en ons uitgraven uit wat de ene na de andere ramp lijkt.

Daarbij denk ik dat we ons recht om onze wereld opnieuw te verbeelden kunnen heroveren. De mensen zullen zich realiseren dat we de huidige beschaving moeten vervangen. Het is vooral gebaseerd op de kapitalistische productiewijze en is de bron van bijna al onze gevaarlijkste problemen. Samen zijn we onze eigen weg naar een betere wereld.

Rob Wallace is een evolutionair epidemioloog bij het Agroecology and Rural Economics Research Corps. Hij is auteur van Big Farms Make Big Flu en het zojuist uitgebrachte Dead Epidemiologists: On the Origins of COVID-19. Dit interview stond op Spectre. Nederlandse vertaling redactie Grenzeloos.

Dossier: 
Soort artikel: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren