Borderless

21 September 2019

Wim Lankamp over GroenLinks

De verkiezingscongressen van GroenLinks hebben vooral aandacht gekregen door de 'bijstelling' van het GroenLinks-standpunt over de oorlog in Afghanistan in de speech van Paul Rosenmöller en door de discussie over de kandidatenlijst.
Over het nieuwe verkiezingsprogramma waren geen heftige discussies, het werd door het congres zonder veel ingrijpende wijzingen aangenomen. Maar dat betekent niet dat iedereen in GL tevreden is. Wim Lankamp, voorzitter van de afdeling Delft van de partij is dat zeker niet. ‘Een partij is er toch niet om vrijblijvend met elkaar te praten’, zegt hij. En ook ‘eigenlijk heb ik geen alternatief’ en ‘er is nog genoeg te doen in zo’n partij.’
Een gesprek over de congressen en GroenLinks in het algemeen.

Behalve in GroenLinks is Wim (56) voorzitter van het Nederlandse Palestina Komitee en actief in de vakbond ABVAKABO: (in de bedrijfsledengroep en de ondernemingsraad van de Technische Universiteit en het afdelingsbestuur). Hij hoort tot dat (beperkte) deel van zijn generatie dat gewoon door is gegaan met politieke activiteiten. In 1969 lid geworden van de toenmalige PSP stapte hij in 1977 over naar de CPN, omdat 'die toch meer daadkracht had'.
‘Mijn motivatie is eigenlijk nog steeds dezelfde. Ik ben in 1945 geboren en opgegroeid met op de achtergrond de Tweede Wereldoorlog. Dat heeft mijn denken heel sterk bepaald. ‘Nooit meer Auschwitz,’ nooit meer onderdrukking op grond van anders zijn of anders denken, daar ging en gaat het mij om. Vanuit die invalshoek ben ik socialist geworden en gebleven.’
Het eerste waar hij over begint als we het over het congres hebben is de toespraak van Paul Rosenmöller, waarin hij het GL standpunt over de oorlog in Afghanistan bijstelde. ‘Afgezien van het feit dat ik het niet met dat standpunt eens ben’, zegt hij ‘is het toch heel erg raar dat de beoogde lijsttrekker dat in een publieke speech even neerzet voordat het congres zich hierover heeft uitgesproken. Wie is nou de partij? De 15.000 leden en hun afgevaardigden op een congres of de partijleider dan wel kamerfractie?’ Hij citeert Paul Rosenmöller in een interview in het GroenLinks Magazine: ‘Ik snap de emotie van mensen die zich actief betonen in de partij en die met dat standpunt (van de TweedeKamerfractie) geconfronteerd worden. Tegelijkertijd ben ik verbaasd dat er afdelingen en fracties zijn die zich zo snel en naar buiten toe tegen het fractiestandpunt hebben verklaard. Wat voor een doel dient dat nou? Zij gaan er niet over, wij moeten uiteindelijk een standpunt bepalen.’Dat is toch wel heel dun’, zegt Lankamp afgemeten. ‘Natuurlijk is de tweede kamerfractie een belangrijk gezicht van de partij, het parlementaire gezicht, die moeten daar hun werk doen en dat moet door de partij gedragen worden. Maar de leden van de partij zijn er toch voor meer dan om eens in de vier jaar een verkiezingsprogramma vast te stellen, eens in het jaar een congres te houden en zich beperkt met de partijraad bezig te houden. Er is in een partij meer nodig dan dat. Een partij moet aanzienlijk meer doen dan wat vrijblijvend met elkaar praten.’ ‘Maar’, voegt hij daar aan toe, ‘het is ook wel teleurstellend om te zien hoe weinig leden toch behoefte hebben om zich actief in dit soort discussies te mengen. Het is een beetje een kip-ei-situatie’

Privatisering
Ik leg hem een ander citaat uit het GroenLinks Magazine voor, uit het verslag van het congres: ‘Tot de amendementen die het niet haalden, hoorde het terugdraaien van de privatisering van het openbaar vervoer en het terugkopen van de aandelenpakketten van nutsbedrijven. De redenering van de programcommissie niet tegen marktwerking te zijn maar garanties te willen die de kwaliteit waarborgen, vond gehoor bij het congres. Voorzitter van de programcommissie Jan Willem Duyvendak haalde en passant uit naar de PvdA en D66 die jarenlang voor marktwerking waren én nu door dreigen te schieten naar de andere kant.’ Als ik uitgelezen ben en er nog aan toegevoegd heb dat ik zelfs VVD-leider Dijkstal voor het terugdraaien van de privatisering van de NS heb horen pleiten, komt er eerst een diepe zucht. En dan, ‘maar dit is wel een uitspraak van het congres. Hier is wel over gediscussieerd. Het is natuurlijk een gemiste kans, ook om aansluiting te vinden bij de anti-globaliseringsbeweging. Het blijft ook op dit punt hard doorwerken in zo'n partij.’

Kandidaten
We hebben het uitvoerig over de discussie over de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer en met name over de positie van Tom Pitsta die door de kandidatencommissie niet op de lijst is gezet. ‘De commissie is unaniem van mening dat hij niet voldoet aan het vastgestelde profiel daar waar het gaat om collegialiteit en het vermogen om in teamverband te werken. Wij missen bij Tom inzicht in de effecten van zijn optreden, dat als uitermate solistisch moet worden omschreven,’ schreef de commissie. ‘Zo kan je mensen toch niet behandelen,’ zegt Lankamp verontwaardigd. Pitstra heeft net een half jaar in de kamer gezeten als opvolger van Tara Sing Varma. Dan wordt van je verwacht dat je je profileert. En precies in die periode speelt dan de Afghanistan-oorlog. Dat is een van zijn thema's, dan moet je niet overgevoelig zijn over de wijze waarop Tom zich wellicht geuit heeft. Het gaat om de inhoud en daarover was een scherp intern debat waarin hij een belangrijke rol speelde. Het standpunt van Pitstra wordt trouwens door een flink deel van de partij gedeeld, dat moet toch goed gehoord worden.’

Debat stimuleren
‘In de tijd van de bombardementen op Joegoslavië heb ik zeer sterk overwogen om uit de partij te stappen,’ legt hij uit. ‘Maar na enig nadenken besloot ik om juist in de partij met de medestanders aan de slag te gaan. De zaak lag half om half in de partij. Het leek en lijkt me beter om de oppositie binnen de partij verder door te zetten. En daar komt bij, ik ben niet iemand die zo gauw opstapt.’
‘En als je op zou stappen, zou je dan ergens anders naar toe gaan’ vraag ik. ‘Ja natuurlijk’, is zijn prompte reactie. ‘Je moet je toch politiek organiseren. Als je alleen bent dan kun je niks.’ ‘Maar,’ volgt er niet lang daarna, ‘eigenlijk heb ik geen alternatief. De SP heeft best goede standpunten in de kamer, maar gezien het intern functioneren van die partij denk ik niet dat ik daar het politieke debat kan voeren dat ik noodzakelijk vind. Want daar gaat het toch om. Dat is volgens mij de rol van een politieke partij: het debat organiseren en zo zaken aan de orde stellen.’ Als voorbeeld noemt hij de vakbondscafés van Solidariteit. ‘Als het even kan ga ik daar naar toe in den Haag of Rotterdam, en ik mail de uitnodiging ook altijd door aan de andere leden van de ABVAKABO-bedrijfsledengroep. Zoiets wil ik, als over een half jaar mijn termijn als afdelingsvoorzitter er op zit, hier in Delft ook weer gaan doen. Dan als GroenLinkse politieke cafés, dat deden we vroeger ook. Dat is ook een goede manier om zaken op de politiek agenda te zetten. Daar is een politieke partij toch voor?’
Op 14 december was Wim in Brussel. ‘Als GroenLinkser, als vakbondsman of vanuit het Palestina komitee’ vraag ik hem. ‘Met een flinke delegatie van het Palestina Komitee’.zegt hij met nadruk op flinke. Natuurlijk vind ik dat mijn partij daar ook zou moeten zijn, zoals ik het ook een slechte zaak vond dat GroenLinks niet mee deed op 30 september en op 20 oktober bij de manifestaties tegen de nieuwe oorlog.
Maar voor dat dat het geval is zal er nog heel wat gesleurd moeten worden. Er is nog werk genoeg te doen in die partij.’

Voor en tegen

Door het congres werden onder andere voorstellen verworpen om:
- De steun aan de internationale coalitie tegen het terrorisme in te trekken.
- Het minimumjeugdloon gelijk te trekken met dat voor volwassenen.
- Een zogenaamde Kleptokratentax in te voeren voor inkomens boven de vijfhonderdduizend euro.
- De maximumsnelheid terug te brengen naar 80 km. (In plaats van 100).
- Een boycot van Israël.
Aangenomen werden o.a.
- Opzegging van het associatieverdrag met Israël.
- Beëindiging van de boycot van Irak (tegen het advies van het partijbestuur).
- Geen privatisering van Schiphol (tegen het advies van het partijbestuur).
- Verbod op handel in bond.
- Instellen van eko-miles, voor kopers van ecologische producten.

Reactie toevoegen

Plain text

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Uw reactie zal niet meteen verschijnen, deze wordt eerst goedgekeurd door de beheerder.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Image CAPTCHA
Vul de tekens uit bovenstaande afbeelding in.

Reageren